Spectre du Laplacien singulier associé aux métriques canoniques sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1}
Mounir Hajli
(, \currenttime )
Abstract
Nous construisons
un opérateur différentiel associé à une classe de métriques singulières sur les fibrés en droites sur
ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} . Cet opérateur
étend la notion du Laplacien classique (voir, par exemple [2 ] ). Nous établissons
qu’il admet un spectre positif, discret et infini,
qu’on calcule explicitement.
Ce calcul sera une application d’une théorie des séries de Fourier-Bessel généralisée que nous
développons dans ce texte.
Soit X 𝑋 X une variété kählérienne compacte munie une forme de Kähler ω X subscript 𝜔 𝑋 \omega_{X}
de classe 𝒞 ∞ superscript 𝒞 \mathcal{C}^{\infty} et
E ¯ = ( E , h E ) ¯ 𝐸 𝐸 subscript ℎ 𝐸 \overline{E}=(E,h_{E}) un fibré vectoriel holomorphe muni de h E subscript ℎ 𝐸 h_{E} ,
une métrique hermitienne de classe 𝒞 ∞ superscript 𝒞 \mathcal{C}^{\infty} . À cette donnée on attache un opérateur différentiel
Δ E ¯ q superscript subscript Δ ¯ 𝐸 𝑞 \Delta_{\overline{E}}^{q} appelé l’opérateur
Laplacien
agissant sur l’espace des ( 0 , q ) 0 𝑞 (0,q) -formes différentielles de classe 𝒞 ∞ superscript 𝒞 \mathcal{C}^{\infty} à coefficients dans
E 𝐸 E pour q = 0 , 1 , … , n 𝑞 0 1 … 𝑛
q=0,1,\ldots,n . Alors, il est bien connu que cet opérateur admet un spectre positif, infini et
discret.
Le calcul explicite du spectre est un probème intéressant.
Il y a peu de cas pour les quels on sait calculer explicitement le spectre de Δ E ¯ ∗ superscript subscript Δ ¯ 𝐸 ∗ \Delta_{\overline{E}}^{\ast} .
Lorsque
X = ℙ n 𝑋 superscript ℙ 𝑛 X=\mathbb{P}^{n} est muni de la métrique de Fubini-Study et E ¯ ¯ 𝐸 \overline{E} est le fibré en droites hermitien
trivial, Ikeda et Taniguchi calculent explicitement
le spectre du Laplacien Δ E ¯ q subscript superscript Δ 𝑞 ¯ 𝐸 \Delta^{q}_{\overline{E}} , voir [9 , théorème 5.2] .
Ces calculs ont été utilisés par Gillet et Soulé afin
de calculer explicitement la torsion analytique holomorphe correspondante et par suite établir
un théorème de Riemann-Roch arithmétique, voir [5 , théorème 2.1.1 et §2.3.2] . L’idée d’Ikeda
et Taniguchi consiste à utiliser la compatibilité de la structure de ℙ n superscript ℙ 𝑛 \mathbb{P}^{n}
,vu comme variété homogène, avec la métrique de Fubini-Study et d’appliquer ensuite
la théorie des représentations.
Plus concrètement, si
X = G / K 𝑋 𝐺 𝐾 X=G/K est une variété riemannienne homogène telle que G 𝐺 G agit transitivement sur X 𝑋 X , et
g 𝑔 g une métrique riemannienne G 𝐺 G -invariante sur X 𝑋 X .
Alors, Δ Δ \Delta le Laplacien associé est G 𝐺 G -invariant, et donc ses espaces propres sont des G 𝐺 G -modules.
D’après Ikeda
et Taniguchi, le calcul du spectre de Δ Δ \Delta
se ramène donc à un problème de la théorie des representations.
Dans ce texte, nous nous intéressons à une classe de métriques singulières sur les fibrés en droites sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} ,
l’espace projectif complexe de dimension 1 1 1 , appelées les métriques canoniques. Ce sont des métriques continues mais pas 𝒞 ∞ superscript 𝒞 \mathcal{C}^{\infty} en général, déterminées uniquement par la structure combinatoire de ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} , vu comme variété torique. Pour tout m ∈ ℕ ∗ 𝑚 superscript ℕ ∗ m\in\mathbb{N}^{\ast} , la métrique canonique sur 𝒪 ( m ) 𝒪 𝑚 \mathcal{O}(m) est donnée comme suit:
h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( s , s ) ( x ) = | s ( x ) | 2 max ( | x 0 | , | x 1 | ) 2 m h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}(s,s)(x)=\frac{|s(x)|^{2}}{\max(|x_{0}|,|x_{1}|)^{2m}}
(1)
où x = [ x 0 : x 1 ] ∈ ℙ 1 x=[x_{0}:x_{1}]\in\mathbb{P}^{1} et s 𝑠 s est une section locale holomorphe de 𝒪 ( m ) 𝒪 𝑚 \mathcal{O}(m) autour de x 𝑥 x . Comme
T ℙ 1 ≃ 𝒪 ( 2 ) similar-to-or-equals 𝑇 superscript ℙ 1 𝒪 2 T\mathbb{P}^{1}\simeq\mathcal{O}(2) , alors on peut munir ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} de la forme de Kähler singulière suivante:
ω ∞ := i 2 π d z ∧ d z ¯ max ( 1 , | z | ) 4 , \omega_{\infty}:=\frac{i}{2\pi}\frac{dz\wedge d\overline{z}}{\max(1,|z|)^{4}},
et on note par h T ℙ 1 ¯ ∞ subscript ℎ subscript ¯ 𝑇 superscript ℙ 1 h_{{}_{\overline{T\mathbb{P}^{1}}_{\infty}}} la métrique sur T ℙ 1 𝑇 superscript ℙ 1 T\mathbb{P}^{1} correspondante.
À priori, il n’est pas clair si la théorie classique du Laplacien peut être étendue
à ce genre
de métriques.
Le but de cet article est double: Nous montrons qu’on peut associer aux métriques canoniques sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} une
théorie d’opérateurs singuliers généralisant formellement la théorie classique du Laplacien, et nous
établissons ensuite que ces opérateurs possédent des propriétés analogues au cas classique.
Plus
concrètement, nous montrons qu’on peut associer à ω ∞ subscript 𝜔 \omega_{\infty} et à h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}} un opérateur Laplacien singulier que nous noterons
par Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} qui étend la notion classique
du Laplacien. Nous établissons qu’il possède un spectre, noté
Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) Spec subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \mathrm{Spec}(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}) , que nous calculons explicitement. On notera,
comme
dans le cas classique,
que Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) Spec subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \mathrm{Spec}(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}) est discret, infini et positif.
Remarque 0.1 .
Nous utiliserons ces calculs afin de définir une fonction Zêta associée à Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} et à son étude (voir
[8 ] ), aussi pour définir une torsion analytique holomorphe canonique associée aux métriques canoniques, avec applications à la
géométrie
d’Arakelov (voir [6 ] ).
Résultats et organisation de l’article
Soit ( ⋅ , ⋅ ) L 2 , ∞ subscript ⋅ ⋅ superscript 𝐿 2
(\cdot,\cdot)_{L^{2},\infty}
le produit hermitien sur A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) associé à ω ∞ subscript 𝜔 \omega_{\infty} et à h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 h_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}} (voir § § \S 2 ). On note par ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} la complétion de cet espace par
( ⋅ , ⋅ ) L 2 , ∞ subscript ⋅ ⋅ superscript 𝐿 2
(\cdot,\cdot)_{L^{2},\infty} . Comme les métriques sont singulières alors la construction classique
du Laplacien (voir rappel §1 ) n’est plus valable ici.
Malgré cela, nous construisons (voir §2 )
un opérateur différentiel singulier Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} , en associant à tout
élément de A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) de la forme f ⊗ z k tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 f\otimes z^{k} , l’élément
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k}) défini sur ℙ 1 ∖ 𝕊 1 superscript ℙ 1 superscript 𝕊 1 \mathbb{P}^{1}\setminus\mathbb{S}^{1} comme suit:
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) = − h T ℙ 1 ¯ ∞ ( ∂ ∂ z , ∂ ∂ z ) − 1 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z k , z k ) − 1 ∂ ∂ z ( h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z k , z k ) ∂ f ∂ z ¯ ) ⊗ z k . subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 tensor-product subscript ℎ subscript ¯ 𝑇 superscript ℙ 1 superscript 𝑧 𝑧 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 1 𝑧 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 𝑓 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k})=-h_{{}_{\overline{T\mathbb{P}^{1}}_{\infty}}}\bigl{(}\frac{\partial}{\partial z},\frac{\partial}{\partial z}\bigr{)}^{-1}h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}\bigl{(}z^{k},z^{k}\bigr{)}^{-1}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}(z^{k},z^{k})\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\otimes z^{k}.
Observons que lorsque les métriques sont 𝒞 ∞ superscript 𝒞 \mathcal{C}^{\infty} , alors on vérifie que le Laplacien possède cette expression
locale.
Nous vérifions ensuite que définition s’étend par linéarité pour tout élément ξ ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . Contrairement au cas classique, on n’a pas
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) ) = A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\bigl{(}A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m))\bigr{)}=A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) , cela
est dû bien évidemment au caractr̀e singulier des métriques. Mais nous
établissons dans le théorème ci-dessous que Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} est à valeurs dans ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} , et qu’il possède quelques propriétés analogues au cas classique:
Définition-Proposition 0.2 (voir proposition 2.1 ).
On a Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ : A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) ⟶ ℋ ( m ) : subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 ⟶ superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 superscript ℋ 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}:A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m))\longrightarrow\mathcal{H}^{(m)}
est un opérateur linéaire, on l’appelle le Laplacien canonique associé à ω ∞ subscript 𝜔 \omega_{\infty} et à h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} . Soient ξ , η ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 𝜂
superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi,\eta\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) , on a:
1.
ker Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ = H 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) . kernel subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝐻 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \ker\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}=H^{0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)).
2.
( ξ , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ η ) L 2 , ∞ = ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ , η ) L 2 , ∞ subscript 𝜉 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜂 superscript 𝐿 2
subscript subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 𝜂 superscript 𝐿 2
\bigl{(}\xi,\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\eta\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\bigl{(}\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi,\eta\bigr{)}_{L^{2},\infty}
3.
( ξ , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ ≥ 0 . subscript 𝜉 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
0 \bigl{(}\xi,\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}\geq 0.
Comme dans le cas classique, Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}} admet une extension maximale auto-adjointe
et positive:
Théorème 0.3 (voir théorème 2.2 ).
Pour tout m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} , l’opérateur Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}} admet une extension maximale
auto-adjointe et
positive.
La suite de l’article est dédiée à l’étude des propriétés spectrales de
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} . Bien évidemment la théorie classique du Laplacien n’est plus
applicable ici.
Soient n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} et m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} . Nous introduisons la fonction L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n}
définie sur ℂ ∗ superscript ℂ ∗ \mathbb{C}^{\ast} comme suit:
L m , n ( z ) = − z m d d z ( z − m J n ( z ) J n − m ( z ) ) subscript 𝐿 𝑚 𝑛
𝑧 superscript 𝑧 𝑚 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝐽 𝑛 𝑧 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝑧 L_{m,n}(z)=-z^{m}\frac{d}{dz}\bigl{(}z^{-m}J_{n}(z)J_{n-m}(z)\bigr{)}
et on note par 𝒵 m , n subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\mathcal{Z}_{m,n} l’ensemble des zéros de L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n} . Nous verrons que L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n} et 𝒵 m , n subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\mathcal{Z}_{m,n}
jouent un rôle fondamental dans l’étude de l’opérateur Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} .
Notre principal résultat de cet article
s’énonce comme suit:
Théorème 0.4 (voir théorème 4.1 ).
Pour tout m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} admet un spectre discret, positif et infini, et on a
Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) = { 0 } ⋃ { λ 2 4 | ∃ n ∈ ℕ , λ ∈ 𝒵 m , n } , \mathrm{Spec}(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}})=\Bigl{\{}0\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\frac{\lambda^{2}}{4}\Bigl{|}\,\exists n\in\mathbb{N},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}\Bigr{\}},
En plus, on a
1.
Lorsque m 𝑚 m est pair, alors la multiplicité de λ 2 4 superscript 𝜆 2 4 \frac{\lambda^{2}}{4} est égale à 2 2 2 si λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} si n ≥ m + 1 𝑛 𝑚 1 n\geq m+1 ou 0 ≤ n ≤ m 2 − 1 0 𝑛 𝑚 2 1 0\leq n\leq\frac{m}{2}-1 ,
et de multiplicité 1 1 1 si λ ∈ 𝒵 m , m 2 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑚 2
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\frac{m}{2}} .
2.
Si m 𝑚 m est impair, alors λ 2 4 superscript 𝜆 2 4 \frac{\lambda^{2}}{4} est de multiplicité 2 2 2 si n ≥ m + 1 𝑛 𝑚 1 n\geq m+1 , et vaut
1 1 1 si 0 ≤ n ≤ m 0 𝑛 𝑚 0\leq n\leq m .
Le cas m 𝑚 m =0 0 , c-à-d l’étude du Δ 𝒪 ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 \Delta_{\overline{\mathcal{O}}_{\infty}} , constitue une situation relativement
facile à traitée. En effet, nous démontrons que le résultat ci-dessus pour m = 0 𝑚 0 m=0 résulte
du théorème 4.4 dont la preuve est
une conséquence de la théorie classique des séries
de Fourier Bessel, (voir [11 , §18] , ou le paragraphe 4.1 pour un bref rappel sur cette théorie). En
d’autres termes, nous avons montré que
l’étude des propriétés spectrales de Δ 𝒪 ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 \Delta_{\overline{\mathcal{O}}_{\infty}} est
équivalente à la théorie des séries de Fourier-Bessel classique.
Idée de la preuve: Nous établissons que l’étude de l’opérateur Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}
est équivalente à une théorie
des séries de Fourier-Bessel généralisée que nous allons développer dans cet article.
Stratégie de la preuve: La preuve du théorème ci-dessus sera une conséquence
d’une suite de résultats. Ces derniers sont répartis en deux sections §3 et §4 .
Le but de la section 3 consiste à construire explicitement
une famille de vecteurs propres pour Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} . Nous commençons tout
d’abord
par étudier les fonctions L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n} et les ensembles 𝒵 m , n subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\mathcal{Z}_{m,n} (voir lemme 3.2 ). Après,
nous associons à tout λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} un élément
φ n , λ ( m ) ∈ ℋ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript ℋ 𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)}\in\mathcal{H}^{(m)} (voir 25 ), et
nous établissons que la famille
{ φ n , λ ( m ) | n ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , n } conditional-set superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 formulae-sequence 𝑛 ℤ 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\{\varphi_{n,\lambda}^{(m)}|\,n\in\mathbb{Z},\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}\} est orthogonale par
rapport à ( , ) L 2 , ∞ (,)_{L^{2},\infty} , nous déduisons alors que 𝒵 m , n subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\mathcal{Z}_{m,n} est un sous-ensemble discret
de ℝ ℝ \mathbb{R} (voir
théorème 3.3 ). Le résultat majeur de cette section est le théorème suivant,
dans lequel on montre que les fonctions L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n} génèrent des vecteurs propres pour le Laplacien Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} :
Théorème 0.5 (voir théorème 3.4 ).
Soit m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} , on a pour tout n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} , λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} et k ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝑘 0 1 … 𝑚 k\in\{0,1,\ldots,m\} :
( 1 ⊗ z k , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = 0 , subscript tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
0 \bigl{(}1\otimes z^{k},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=0,
( φ n , λ ( m ) , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = λ 2 4 ( φ n , λ ( m ) , ξ ) L 2 , ∞ , subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
superscript 𝜆 2 4 subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(m)},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\frac{\lambda^{2}}{4}\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(m)},\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty},
et
( φ − n + m , λ ( m ) , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = λ 2 4 ( φ − n + m , λ ( m ) , ξ ) L 2 , ∞ , subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝑚 𝜆
𝑚 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
superscript 𝜆 2 4 subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝑚 𝜆
𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
\bigl{(}\varphi_{{}_{-n+m,\lambda}}^{(m)},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\frac{\lambda^{2}}{4}\bigl{(}\varphi_{{}_{-n+m,\lambda}}^{(m)},\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty},
pour tout ξ ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . En particulier,
{ 0 } ⋃ { λ 2 4 | ∃ n ∈ ℕ , λ ∈ 𝒵 m , n } ⊂ Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) . \Bigl{\{}0\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\frac{\lambda^{2}}{4}\Bigl{|}\,\exists n\in\mathbb{N},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}\Bigr{\}}\subset\mathrm{Spec}(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}).
Nous terminons cette section par une formule reliant la norme L 2 superscript 𝐿 2 L^{2} de φ n , λ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)} et la dérivée
de L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n} en λ 𝜆 \lambda (voir théorème 3.5 ). Ce résultat est crucial pour la suite (voir page
31).
La section 4 constitue
le noyau de ce travail, à savoir que
l’opérateur Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} admet un spectre discret, positif et
infini, et qu’il est complétment déterminé par les ensembles 𝒵 m , n , n ∈ ℤ subscript 𝒵 𝑚 𝑛
𝑛
ℤ \mathcal{Z}_{m,n},\,n\in\mathbb{Z} . Plus
concrétement, nous étabissons dans cette section le théorème:
Théorème 0.6 (cf. Théorème 4.1 ).
Pour tout m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} admet un spectre discret, positif et infini, et on a
Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) = { 0 } ⋃ { λ 2 4 | ∃ n ∈ ℕ , λ ∈ 𝒵 m , n } , \mathrm{Spec}(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}})=\Bigl{\{}0\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\frac{\lambda^{2}}{4}\Bigl{|}\,\exists n\in\mathbb{N},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}\Bigr{\}},
En plus, on a
1.
Lorsque m 𝑚 m est pair, alors la multiplicité de λ 2 4 superscript 𝜆 2 4 \frac{\lambda^{2}}{4} est égale à 2 2 2 si λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} si n ≥ m + 1 𝑛 𝑚 1 n\geq m+1 ou 0 ≤ n ≤ m 2 − 1 0 𝑛 𝑚 2 1 0\leq n\leq\frac{m}{2}-1 ,
et de multiplicité 1 1 1 si λ ∈ 𝒵 m , m 2 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑚 2
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\frac{m}{2}} .
2.
Si m 𝑚 m est impair, alors λ 2 4 superscript 𝜆 2 4 \frac{\lambda^{2}}{4} est de multiplicité 2 2 2 si n ≥ m + 1 𝑛 𝑚 1 n\geq m+1 , et vaut
1 1 1 si 0 ≤ n ≤ m 0 𝑛 𝑚 0\leq n\leq m .
Ce théorm̀e sera une conséquence du résultat suivant:
Théorème 0.7 (voir théorème 4.2 ).
{ 1 ⊗ 1 , 1 ⊗ z , … , 1 ⊗ z m } ⋃ { φ ν , λ ( m ) | ν ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , ν } , \Bigl{\{}1\otimes 1,1\otimes z,\ldots,1\otimes z^{m}\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\,\Bigl{|}\,\nu\in\mathbb{Z},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}\Bigr{\}},
(2)
est une base hilbertienne pour ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} .
Ce théorème affirme que les vecteurs propres calculés
théorème 3.4 sont les uniques vecteurs propres possibles. Le théorème 4.4 traite
le cas m = 0 𝑚 0 m=0 , nous montrons qu’il découle de la théorie classique des séries de Fourier-Bessel.
La théorie des séries de Fourier-Bessel généralisée Dans §4.2 ,
nous développons une théorie des séries de Fourier-Bessel généralisée qui étend la théorie
classique. Comme application, nous établissons les résultats cités plus haut.
Soit E 𝐸 E le sous-espace vectoriel des fonctions complexes sur ℝ + superscript ℝ \mathbb{R}^{+} défini comme suit: f ∈ E 𝑓 𝐸 f\in E si les fonctions
suivantes
x ∈ [ 0 , 1 ] ↦ f ( x ) 𝑥 0 1 maps-to 𝑓 𝑥 x\in[0,1]\mapsto f(x) et x ∈ ] 0 , 1 ] ↦ f ( 1 x ) x\in]0,1]\mapsto f(\frac{1}{x}) sont continues et bornées. Soit
m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} . On munit E 𝐸 E de la norme
scalaire ∥ ⋅ ∥ m \|\cdot\|_{m}
suivante:
‖ f ‖ m 2 := ∫ 0 1 | f ( x ) | 2 x 𝑑 x + ∫ 1 ∞ | f ( x ) | 2 d x x 3 + 2 m ∀ f ∈ E , formulae-sequence assign subscript superscript norm 𝑓 2 𝑚 superscript subscript 0 1 superscript 𝑓 𝑥 2 𝑥 differential-d 𝑥 superscript subscript 1 superscript 𝑓 𝑥 2 𝑑 𝑥 superscript 𝑥 3 2 𝑚 for-all 𝑓 𝐸 \|f\|^{2}_{m}:=\int_{0}^{1}|f(x)|^{2}xdx+\int_{1}^{\infty}|f(x)|^{2}\frac{dx}{x^{3+2m}}\quad\forall\,f\in E,
et nous notons par ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} la complétion de E 𝐸 E pour cette norme. Nous montrons par exemple que ℰ 0 subscript ℰ 0 \mathcal{E}_{0} est isométrique à L 2 ( [ 0 , 1 ] ) ⊕ L 2 ( [ 0 , 1 ] ) direct-sum superscript 𝐿 2 0 1 superscript 𝐿 2 0 1 L^{2}([0,1])\oplus L^{2}([0,1]) (Cet espace
joue un
rôle important dans la théorie des séries de Fourier-Bessel) et que la suite ( ℰ m ) m ∈ ℕ subscript subscript ℰ 𝑚 𝑚 ℕ (\mathcal{E}_{m})_{m\in\mathbb{N}} forme une
suite strictement croissante pour l’inclusion (voir proposition 4.8 ). Nous expliquons dans 4.9 , le
lien entre ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} et ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} .
Nous établissons que pour tout m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} , il existe une théorie des séries de Fourier-Bessel généralisée
sur ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} . Par définition, la théorie classique des séries de Fourier-Bessel
est associée à ℰ 0 subscript ℰ 0 \mathcal{E}_{0} (voir la remarque 4.11 ). Avec les notations de §4.2 ,
le théorème 4.10 établit l’existence d’une telle théorie:
Théorème 0.8 (voir théorème 4.10 ).
La famille suivante:
{ 𝝋 ν , k ( m ) | k ∈ ℕ } ( resp. { 1 , x , … , x m } ∪ { 𝝋 ν , k ( m ) | k ∈ ℕ } ) , conditional-set superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑘 ℕ resp. 1 𝑥 … superscript 𝑥 𝑚 conditional-set superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑘 ℕ
\bigl{\{}{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}|\,k\in\mathbb{N}\bigr{\}}\quad\bigl{(}\text{resp.}\,\bigl{\{}1,x,\ldots,x^{m}\bigr{\}}\cup\bigl{\{}{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}|\,k\in\mathbb{N}\bigr{\}}\bigr{)},
est une base hilbertienne dans ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} lorsque ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 (resp. si ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} ).
La preuve de ce résultat suit la démarche dans [11 , §18] , dont un aperçu est donné au §4.1 .
Nous adaptons les techniques de la théorie des séries de
Fourier-Bessel (voir [11 , §.18] ) à notre situation, par exemple, les
fonctions L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n} joueront ici le rôle des fonctions de Bessel.
En utilisant le lien existant entre ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} et ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} (remarque 4.9 ), nous
déduisons le théorème 4.2 et par suite le théorème 4.1 .
Remerciements : Cet article est une partie de ma thèse (voir [7 ] )
sous la direction de Vincent Maillot. Je le remercie pour
ses conseils et son aide lors de la préparation de ce travail. Je tiens aussi à remercier Gérard Freixas pour les longues
discussions mathématiques qu’on a eu autour de ce travail.
Contents
1 Rappel sur la théorie classique du Laplacien
2 Le Laplacien canonique
3 Sur le Spectre de Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} (I)
4 Sur le Spectre de Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} (II)
4.1 Théorie des séries Fourier-Bessel classique
4.2 Théorie des séries de Fourier-Bessel généralisée
5 Annexe
5.1 Rappels sur la théorie des fonctions de Bessel
1 Rappel sur la théorie classique du Laplacien
Dans cette section, on rappelle quelques éléments de la théorie classique des opérateurs Laplaciens (voir [2 ] ).
Soit ( X , h X ) 𝑋 subscript ℎ 𝑋 (X,h_{X}) une variété kählérienne compacte de dimension n 𝑛 n et E ¯ := ( E , h E ) assign ¯ 𝐸 𝐸 subscript ℎ 𝐸 \overline{E}:=(E,h_{E}) un fibré hermitien muni
d’une métrique de classe 𝒞 ∞ superscript 𝒞 \mathcal{C}^{\infty} sur X 𝑋 X . Pour p , q = 0 , 1 , … , n formulae-sequence 𝑝 𝑞
0 1 … 𝑛
p,q=0,1,\ldots,n , on note par Ω ( p , q ) ( X , E ) superscript Ω 𝑝 𝑞 𝑋 𝐸 \Omega^{(p,q)}(X,E) (resp.
A ( p , q ) ( X , E ) superscript 𝐴 𝑝 𝑞 𝑋 𝐸 A^{(p,q)}(X,E) ) le fibré vectoriel des ( p , q ) − limit-from 𝑝 𝑞 (p,q)- formes de classe 𝒞 ∞ superscript 𝒞 \mathcal{C}^{\infty} à coefficients dans E 𝐸 E (resp. l’espace des
sections globales de Ω ( p , q ) ( X , E ) superscript Ω 𝑝 𝑞 𝑋 𝐸 \Omega^{(p,q)}(X,E) ). La métrique de h X subscript ℎ 𝑋 h_{X} sur T ( 1 , 0 ) X superscript 𝑇 1 0 𝑋 T^{(1,0)}X induit par dualité une métrique
hermitienne Ω ( 1 , 0 ) X superscript Ω 1 0 𝑋 \Omega^{(1,0)}X et par conjugaison une métrique sur Ω ( 0 , 1 ) ( X ) superscript Ω 0 1 𝑋 \Omega^{(0,1)}(X) . En prenant les différents
produits extérieurs de cette métrique et en les tensorisant avec la métrique de E 𝐸 E , on construit un produit
hermitien ponctuel ( s ( x ) , t ( x ) ) 𝑠 𝑥 𝑡 𝑥 \bigl{(}s(x),t(x)\bigr{)} pour deux sections s 𝑠 s et t 𝑡 t
de
A ( 0 , q ) ( X , E ) = A ( 0 , q ) ( X ) ⊗ 𝒞 ∞ ( X ) A ( 0 , 0 ) ( X , E ) superscript 𝐴 0 𝑞 𝑋 𝐸 subscript tensor-product superscript 𝒞 𝑋 superscript 𝐴 0 𝑞 𝑋 superscript 𝐴 0 0 𝑋 𝐸 A^{(0,q)}(X,E)=A^{(0,q)}(X)\otimes_{\mathcal{C}^{\infty}(X)}A^{(0,0)}(X,E) . Soit ω 0 subscript 𝜔 0 \omega_{0} la forme de Kähler
normalisée, donnée dans chaque carte locale ( z α ) subscript 𝑧 𝛼 (z_{\alpha}) sur X 𝑋 X par
ω 0 = i 2 π ∑ α , β h ( ∂ ∂ z α , ∂ ∂ z β ) d z α ∧ d z ¯ β . subscript 𝜔 0 𝑖 2 𝜋 subscript 𝛼 𝛽
ℎ subscript 𝑧 𝛼 subscript 𝑧 𝛽 𝑑 subscript 𝑧 𝛼 𝑑 subscript ¯ 𝑧 𝛽 \omega_{0}=\frac{i}{2\pi}\sum_{\alpha,\beta}h\Bigl{(}\frac{\partial}{\partial z_{\alpha}},\frac{\partial}{\partial z_{\beta}}\Bigr{)}dz_{\alpha}\wedge d\overline{z}_{\beta}.
Le produit scalaire L 2 superscript 𝐿 2 L^{2} de deux sections s , t ∈ A ( 0 , q ) ( X , E ) 𝑠 𝑡
superscript 𝐴 0 𝑞 𝑋 𝐸 s,t\in A^{(0,q)}(X,E) est défini par la formule suivante:
( s , t ) L 2 = ∫ X ( s ( x ) , t ( x ) ) ω 0 n n ! . subscript 𝑠 𝑡 superscript 𝐿 2 subscript 𝑋 𝑠 𝑥 𝑡 𝑥 superscript subscript 𝜔 0 𝑛 𝑛 (s,t)_{L^{2}}=\int_{X}(s(x),t(x))\frac{\omega_{0}^{n}}{n!}.
(3)
On dispose du complexe suivant appelé complexe de Dolbeault:
0 ⟶ A ( 0 , 0 ) ( X , E ) ⟶ ∂ ¯ E 0 A ( 0 , 1 ) ( X , E ) ⟶ ∂ ¯ E 1 … ⟶ ∂ ¯ E n − 1 A ( 0 , n ) ( X , E ) ⟶ 0 . ⟶ 0 superscript 𝐴 0 0 𝑋 𝐸 superscript subscript ¯ 𝐸 0 ⟶ superscript 𝐴 0 1 𝑋 𝐸 superscript subscript ¯ 𝐸 1 ⟶ … superscript subscript ¯ 𝐸 𝑛 1 ⟶ superscript 𝐴 0 𝑛 𝑋 𝐸 ⟶ 0 0\longrightarrow A^{(0,0)}(X,E)\overset{\overline{\partial}_{E}^{0}}{\longrightarrow}A^{(0,1)}(X,E)\overset{\overline{\partial}_{E}^{1}}{\longrightarrow}\ldots\overset{\overline{\partial}_{E}^{n-1}}{\longrightarrow}A^{(0,n)}(X,E)\longrightarrow 0.
L’opérateur de Cauchy-Riemann ∂ ¯ E subscript ¯ 𝐸 \overline{\partial}_{E} , admet un adjoint formel
pour la métrique L 2 superscript 𝐿 2 L^{2} , c’est à dire un opérateur
∂ ¯ E ∗ : A ( 0 , q + 1 ) ( X , E ) ⟶ A ( 0 , q ) ( X , E ) : superscript subscript ¯ 𝐸 ∗ ⟶ superscript 𝐴 0 𝑞 1 𝑋 𝐸 superscript 𝐴 0 𝑞 𝑋 𝐸 \overline{\partial}_{E}^{\ast}:A^{(0,q+1)}(X,E)\longrightarrow A^{(0,q)}(X,E)
qui vérifie
( s , ∂ ¯ E ∗ t ) L 2 = ( ∂ ¯ E s , t ) L 2 subscript 𝑠 superscript subscript ¯ 𝐸 ∗ 𝑡 superscript 𝐿 2 subscript subscript ¯ 𝐸 𝑠 𝑡 superscript 𝐿 2 (s,\overline{\partial}_{E}^{\ast}t)_{L^{2}}=(\overline{\partial}_{E}s,t)_{L^{2}}
pour tout s ∈ A ( 0 , q ) ( X , E ) 𝑠 superscript 𝐴 0 𝑞 𝑋 𝐸 s\in A^{(0,q)}(X,E) et t ∈ A ( 0 , q + 1 ) ( X , E ) 𝑡 superscript 𝐴 0 𝑞 1 𝑋 𝐸 t\in A^{(0,q+1)}(X,E) .
Pour q = 0 , … , n 𝑞 0 … 𝑛
q=0,\ldots,n , l’opérateur
Δ E ¯ q = ∂ ¯ E q − 1 ∂ ¯ E q ∗ + ∂ ¯ E q + 1 ∗ ∂ ¯ E q , superscript subscript Δ ¯ 𝐸 𝑞 superscript subscript ¯ 𝐸 𝑞 1 superscript subscript ¯ 𝐸 𝑞 ∗
superscript subscript ¯ 𝐸 𝑞 1 ∗
superscript subscript ¯ 𝐸 𝑞 \Delta_{\overline{E}}^{q}=\overline{\partial}_{E}^{q-1}\overline{\partial}_{E}^{q\ast}+\overline{\partial}_{E}^{q+1\ast}\overline{\partial}_{E}^{q},
(4)
agissant sur
A ( 0 , q ) ( X , E ) superscript 𝐴 0 𝑞 𝑋 𝐸 A^{(0,q)}(X,E) est appelé l’opérateur Laplacien. On sait (voir par exemple [2 ] , [10 ] ) que
Δ E ¯ q superscript subscript Δ ¯ 𝐸 𝑞 \Delta_{\overline{E}}^{q} est un opérateur positif, autoadjoint et
qu’il admet un spectre positif, discret et infini. En plus,
les vecteurs propres associés sont dans A 0 , q ( X , E ) superscript 𝐴 0 𝑞
𝑋 𝐸 A^{0,q}(X,E) .
2 Le Laplacien canonique
Dans ce paragraphe nous introduisons la notion du Laplacien canonique associé à des métriques
canoniques sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} . Nous montrerons qu’il admet une extension maximale autoadjointe, ce résultat sera une
combinaison des théorèmes 3.4 , 4.2 et le lemme 5.3 .
Cette notion étend celle du Laplacien associé aux métriques de classe 𝒞 ∞ superscript 𝒞 \mathcal{C}^{\infty} .
Soit ( ℙ 1 , ω ∞ ) superscript ℙ 1 subscript 𝜔 (\mathbb{P}^{1},\omega_{\infty}) l’espace projectif complexe de dimensionn 1 1 1 , muni de la forme Kähler suivante
ω ∞ subscript 𝜔 \omega_{\infty} donnée sur ℂ ℂ \mathbb{C} par:
ω ∞ = i 2 π d z ∧ d z ¯ max ( 1 , | z | 2 ) 2 . \omega_{\infty}=\frac{i}{2\pi}\frac{dz\wedge d\overline{z}}{\max(1,|z|^{2})^{2}}.
C’est la métrique induite par la métrique canonique de 𝒪 ( 2 ) 𝒪 2 \mathcal{O}(2) via l’isomorphisme T ℙ 1 ≃ 𝒪 ( 2 ) similar-to-or-equals T superscript ℙ 1 𝒪 2 \mathrm{T}\mathbb{P}^{1}\simeq\mathcal{O}(2) . On l’appellera la forme de Kähler canonique de ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} . On note par
𝒪 ( m ) ¯ ∞ = ( 𝒪 ( m ) , h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝒪 𝑚 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}=(\mathcal{O}(m),h_{{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}) muni
de sa métrique canonique.
Cette donnée induit un produit hermitien L ∞ 2 subscript superscript 𝐿 2 L^{2}_{\infty}
sur A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) définie
comme suit:
( ξ , ξ ′ ) L 2 , ∞ = ∫ ℙ 1 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( ξ , ξ ′ ) ω ∞ , subscript 𝜉 superscript 𝜉 ′ superscript 𝐿 2
subscript superscript ℙ 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝜉 ′ subscript 𝜔 \bigl{(}\xi,\xi^{\prime}\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\int_{\mathbb{P}^{1}}\,h_{{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}(\xi,\xi^{\prime})\omega_{\infty},
pour tous ξ , ξ ′ ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 superscript 𝜉 ′
superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi,\xi^{\prime}\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . On note
par ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} le completé de A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) par rapport à ce produit hermitien.
Nous allons définir un opérateur linéaire Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}
défini sur A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) à valeurs dans
ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} associé aux métriques canoniques, et qui étend la notion classique du
Laplacien.
Soit ξ ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . Comme 𝒪 ( m ) 𝒪 𝑚 \mathcal{O}(m) est engendré par ses sections globales, et
par une partition de l’unité, alors ξ 𝜉 \xi peut s’écrire comme
une combinaison linéaire d’éléments de la forme f ⊗ z k tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 f\otimes z^{k}
où f ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 ) 𝑓 superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 f\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1}) et z k superscript 𝑧 𝑘 z^{k} est
le polynôme monomial de degré k ≤ m 𝑘 𝑚 k\leq m . On commence d’abord par poser Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k}) , la fonction à coefficients dans 𝒪 ( m ) 𝒪 𝑚 \mathcal{O}(m) définie sur ℙ 1 ∖ 𝕊 1 superscript ℙ 1 superscript 𝕊 1 \mathbb{P}^{1}\setminus\mathbb{S}^{1} comme suit:
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) = − h T ℙ 1 ¯ ∞ ( ∂ ∂ z , ∂ ∂ z ) − 1 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z k , z k ) − 1 ∂ ∂ z ( h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z k , z k ) ∂ f ∂ z ¯ ) ⊗ z k subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 tensor-product subscript ℎ subscript ¯ 𝑇 superscript ℙ 1 superscript 𝑧 𝑧 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 1 𝑧 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 𝑓 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k})=-h_{{}_{\overline{T\mathbb{P}^{1}}_{\infty}}}\bigl{(}\frac{\partial}{\partial z},\frac{\partial}{\partial z}\bigr{)}^{-1}h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}\bigl{(}z^{k},z^{k}\bigr{)}^{-1}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}(z^{k},z^{k})\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\otimes z^{k}
(5)
On étend par linéarité cette définition à tout élément de A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) .
Cet élément représente un élément de ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} . En d’autres termes, Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) ∈ ℋ ( m ) subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 superscript ℋ 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k})\in\mathcal{H}^{(m)} . En effet, on a
∥ Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) ∥ L 2 , ∞ 2 subscript superscript delimited-∥∥ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 2 superscript 𝐿 2
\displaystyle\bigl{\|}\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k})\bigr{\|}^{2}_{L^{2},\infty}
= i 2 π ∫ ℙ 1 ∖ 𝕊 1 h T ℙ 1 ¯ ∞ ( ∂ ∂ z , ∂ ∂ z ) − 1 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z k , z k ) − 1 | ∂ ∂ z ( h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z k , z k ) ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ absent 𝑖 2 𝜋 subscript superscript ℙ 1 superscript 𝕊 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝑇 superscript ℙ 1 superscript 𝑧 𝑧 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 1 superscript 𝑧 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 𝑓 ¯ 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 \displaystyle=\frac{i}{2\pi}\int_{\mathbb{P}^{1}\setminus\mathbb{S}^{1}}h_{{}_{\overline{T\mathbb{P}^{1}}_{\infty}}}\bigl{(}\frac{\partial}{\partial z},\frac{\partial}{\partial z}\bigr{)}^{-1}h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}\bigl{(}z^{k},z^{k}\bigr{)}^{-1}\Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}(z^{k},z^{k})\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}dz\wedge d\overline{z}
= i 2 π ∫ ℙ 1 ∖ 𝕊 1 max ( 1 , | z | 4 ) max ( | z | − 2 k , | z | 2 m − 2 k ) | ∂ ∂ z ( | z | 2 k max ( 1 , | z | 2 m ) ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ absent 𝑖 2 𝜋 subscript superscript ℙ 1 superscript 𝕊 1 1 superscript 𝑧 4 superscript 𝑧 2 𝑘 superscript 𝑧 2 𝑚 2 𝑘 superscript 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 1 superscript 𝑧 2 𝑚 𝑓 ¯ 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 \displaystyle=\frac{i}{2\pi}\int_{\mathbb{P}^{1}\setminus\mathbb{S}^{1}}\max(1,|z|^{4})\max(|z|^{-2k},|z|^{2m-2k})\Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}\frac{|z|^{2k}}{\max(1,|z|^{2m})}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}dz\wedge d\overline{z}
= i 2 π ∫ | z | < 1 | z | − 2 k | ∂ ∂ z ( | z | 2 k ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ absent 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 2 𝑘 superscript 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 𝑓 ¯ 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 \displaystyle=\frac{i}{2\pi}\int_{|z|<1}|z|^{-2k}\Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}|z|^{2k}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}dz\wedge d\overline{z}
+ i 2 π ∫ | z | > 1 | z | 4 + 2 m − 2 k | ∂ ∂ z ( | z | 2 k − 2 m ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ , 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 4 2 𝑚 2 𝑘 superscript 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 2 𝑚 𝑓 ¯ 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 \displaystyle+\frac{i}{2\pi}\int_{|z|>1}|z|^{4+2m-2k}\Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}|z|^{2k-2m}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}dz\wedge d\overline{z},
donc,
∥ Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) ∥ L 2 , ∞ 2 = i 2 π ∫ | z | < 1 | z | − 2 k | ∂ ∂ z ( | z | 2 k ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ + i 2 π ∫ | z | > 1 | z | 4 + 2 m − 2 k | ∂ ∂ z ( | z | 2 k − 2 m ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ , subscript superscript delimited-∥∥ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 2 superscript 𝐿 2
𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 2 𝑘 superscript 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 𝑓 ¯ 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 4 2 𝑚 2 𝑘 superscript 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 2 𝑚 𝑓 ¯ 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 \bigl{\|}\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k})\bigr{\|}^{2}_{L^{2},\infty}=\frac{i}{2\pi}\int_{|z|<1}|z|^{-2k}\Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}|z|^{2k}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}dz\wedge d\overline{z}+\frac{i}{2\pi}\int_{|z|>1}|z|^{4+2m-2k}\Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}|z|^{2k-2m}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}dz\wedge d\overline{z},
(6)
et puisque f 𝑓 f est A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 ) superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1}) , alors on vérifie que | ∂ ∂ z ( | z | 2 k ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 = O ( | z | 2 k − 1 ) superscript 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 𝑓 ¯ 𝑧 2 𝑂 superscript 𝑧 2 𝑘 1 \Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}|z|^{2k}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}=O(|z|^{2k-1}) au voisinage de z = 0 𝑧 0 z=0 , donc
∫ | z | < 1 | z | − 2 k | ∂ ∂ z ( | z | 2 k ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ ≤ i 2 π ∫ | z | < 1 O ( | z | − 1 ) 𝑑 z ∧ d z ¯ < ∞ , subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 2 𝑘 superscript 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 𝑓 ¯ 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 𝑂 superscript 𝑧 1 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 \int_{|z|<1}|z|^{-2k}\Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}|z|^{2k}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}dz\wedge d\overline{z}\leq\frac{i}{2\pi}\int_{|z|<1}O(|z|^{-1})dz\wedge d\overline{z}<\infty,
En faisant le changement de variables y = 1 z 𝑦 1 𝑧 y=\frac{1}{z} dans la deuxième intégrale, on conclut avec le même
raisonnement que
i 2 π ∫ | z | > 1 | z | 4 + 2 m − 2 k | ∂ ∂ z ( | z | 2 k − 2 m ∂ f ∂ z ¯ ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ < ∞ . 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 4 2 𝑚 2 𝑘 superscript 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 2 𝑚 𝑓 ¯ 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 \frac{i}{2\pi}\int_{|z|>1}|z|^{4+2m-2k}\Bigl{|}\frac{\partial}{\partial z}\Bigl{(}|z|^{2k-2m}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\Bigr{)}\Bigr{|}^{2}dz\wedge d\overline{z}<\infty.
Donc,
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) ∈ ℋ ( m ) ∀ f ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 ) , ∀ k = 0 , … , m . formulae-sequence subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 superscript ℋ 𝑚 formulae-sequence for-all 𝑓 superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 for-all 𝑘 0 … 𝑚
\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k})\in\mathcal{H}^{(m)}\quad\forall\,f\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1}),\,\forall\,k=0,\ldots,m.
(7)
Si l’on considère g ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 ) 𝑔 superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 g\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1}) et l ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝑙 0 1 … 𝑚 l\in\{0,1,\ldots,m\} . On a,
( f ⊗ z k , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( g ⊗ z l ) ) L 2 , ∞ subscript tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
\displaystyle(f\otimes z^{k},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(g\otimes z^{l}))_{L^{2},\infty}
= ∫ ℙ 1 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z l , z l ) − 1 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z k , z l ) f ∂ ∂ z ¯ ( h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( z l , z l ) ∂ g ¯ ∂ z ) ω ∞ absent subscript superscript ℙ 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝑧 𝑙 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑙 𝑓 ¯ 𝑧 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 𝑧 subscript 𝜔 \displaystyle=\int_{\mathbb{P}^{1}}h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(z^{l},z^{l})^{-1}h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(z^{k},z^{l})f\frac{\partial}{\partial\overline{z}}\Bigl{(}h_{{}_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}}(z^{l},z^{l})\frac{\partial\overline{g}}{\partial z}\Bigr{)}\omega_{\infty}
= i 2 π ∫ | z | ≤ 1 z k z l f ∂ ∂ z ¯ ( | z | 2 l ∂ g ¯ ∂ z ) 𝑑 z ∧ z ¯ + i 2 π ∫ | z | ≥ 1 z k z l f ∂ ∂ z ¯ ( | z | 2 l | z | 2 m ∂ g ¯ ∂ z ) d z ∧ z ¯ | z | 4 absent 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑙 𝑓 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑙 ¯ 𝑔 𝑧 differential-d 𝑧 ¯ 𝑧 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝑧 𝑙 𝑓 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑙 superscript 𝑧 2 𝑚 ¯ 𝑔 𝑧 𝑑 𝑧 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 4 \displaystyle=\frac{i}{2\pi}\int_{|z|\leq 1}\frac{z^{k}}{z^{l}}f\frac{\partial}{\partial\overline{z}}\Bigl{(}|z|^{2l}\frac{\partial\overline{g}}{\partial z}\Bigr{)}dz\wedge\overline{z}+\frac{i}{2\pi}\int_{|z|\geq 1}\frac{z^{k}}{z^{l}}f\frac{\partial}{\partial\overline{z}}\Bigl{(}\frac{|z|^{2l}}{|z|^{2m}}\frac{\partial\overline{g}}{\partial z}\Bigr{)}\frac{dz\wedge\overline{z}}{|z|^{4}}
= i 2 π ∫ | z | ≤ 1 f ∂ ∂ z ¯ ( z k z ¯ l ∂ g ¯ ∂ z ) 𝑑 z ∧ z ¯ + i 2 π ∫ | z | ≥ 1 f ∂ ∂ z ¯ ( z k z ¯ l | z | 2 m ∂ g ¯ ∂ z ) d z ∧ z ¯ | z | 4 . absent 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 𝑓 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 𝑧 differential-d 𝑧 ¯ 𝑧 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 𝑓 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 superscript ¯ 𝑧 𝑙 superscript 𝑧 2 𝑚 ¯ 𝑔 𝑧 𝑑 𝑧 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 4 \displaystyle=\frac{i}{2\pi}\int_{|z|\leq 1}f\frac{\partial}{\partial\overline{z}}\Bigl{(}z^{k}\overline{z}^{l}\frac{\partial\overline{g}}{\partial z}\Bigr{)}dz\wedge\overline{z}+\frac{i}{2\pi}\int_{|z|\geq 1}f\frac{\partial}{\partial\overline{z}}\Bigl{(}\frac{z^{k}\overline{z}^{l}}{|z|^{2m}}\frac{\partial\overline{g}}{\partial z}\Bigr{)}\frac{dz\wedge\overline{z}}{|z|^{4}}.
En utilisant la formule de Stokes, on peut déduire que
( f ⊗ z k , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( g ⊗ z l ) ) L 2 , ∞ = i 2 π ∫ | z | ≤ 1 z k z ¯ l ∂ f ∂ z ¯ ∂ g ¯ ∂ z 𝑑 z ∧ z ¯ + i 2 π ∫ | z | ≥ 1 z k z ¯ l | z | 2 m ∂ f ∂ z ¯ ∂ g ¯ ∂ z d z ∧ z ¯ | z | 4 = ∫ ℙ 1 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( ∂ f ∂ z ¯ z k , ∂ g ∂ z ¯ z l ) ω ∞ . subscript tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript ¯ 𝑧 𝑙 𝑓 ¯ 𝑧 ¯ 𝑔 𝑧 differential-d 𝑧 ¯ 𝑧 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript ¯ 𝑧 𝑙 superscript 𝑧 2 𝑚 𝑓 ¯ 𝑧 ¯ 𝑔 𝑧 𝑑 𝑧 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 4 subscript superscript ℙ 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝑓 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 𝑔 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑙 subscript 𝜔 (f\otimes z^{k},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(g\otimes z^{l}))_{L^{2},\infty}=\frac{i}{2\pi}\int_{|z|\leq 1}z^{k}\overline{z}^{l}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\frac{\partial\overline{g}}{\partial z}dz\wedge\overline{z}+\frac{i}{2\pi}\int_{|z|\geq 1}\frac{z^{k}\overline{z}^{l}}{|z|^{2m}}\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}\frac{\partial\overline{g}}{\partial z}\frac{dz\wedge\overline{z}}{|z|^{4}}=\int_{\mathbb{P}^{1}}h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(\frac{\partial f}{\partial\overline{z}}z^{k},\frac{\partial g}{\partial\overline{z}}z^{l})\omega_{\infty}.
(8)
Par conséquent,
( f ⊗ z k , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( g ⊗ z l ) ) L 2 , ∞ = ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) , g ⊗ z l ) L 2 , ∞ . subscript tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
subscript subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
(f\otimes z^{k},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(g\otimes z^{l}))_{L^{2},\infty}=(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k}),g\otimes z^{l})_{L^{2},\infty}.
(9)
Définition-Proposition 2.1 .
On a Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ : A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) ⟶ ℋ ( m ) : subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 ⟶ superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 superscript ℋ 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}:A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m))\longrightarrow\mathcal{H}^{(m)}
est un opérateur linéaire, on l’appelle le Laplacien canonique associé à ω ∞ subscript 𝜔 \omega_{\infty} et à
h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} . Soient ξ , η ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 𝜂
superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi,\eta\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) , on a:
1.
ker Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ = H 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) . kernel subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝐻 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \ker\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}=H^{0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)).
2.
( ξ , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ η ) L 2 , ∞ = ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ , η ) L 2 , ∞ subscript 𝜉 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜂 superscript 𝐿 2
subscript subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 𝜂 superscript 𝐿 2
\bigl{(}\xi,\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\eta\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\bigl{(}\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi,\eta\bigr{)}_{L^{2},\infty}
3.
( ξ , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ ≥ 0 subscript 𝜉 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
0 \bigl{(}\xi,\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}\geq 0
Proof.
Soit ξ ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . Il existe f 0 , f 1 , … , f m ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 ) subscript 𝑓 0 subscript 𝑓 1 … subscript 𝑓 𝑚
superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 f_{0},f_{1},\ldots,f_{m}\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1})
tels que ξ = ∑ k = 1 m f k ⊗ z k 𝜉 superscript subscript 𝑘 1 𝑚 tensor-product subscript 𝑓 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 \xi=\sum_{k=1}^{m}f_{k}\otimes z^{k} . On vérifie facilement que sur ℙ 1 ∖ 𝕊 1 superscript ℙ 1 superscript 𝕊 1 \mathbb{P}^{1}\setminus\mathbb{S}^{1} ,
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ = ∑ k = 0 m Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f k ⊗ z k ) . subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product subscript 𝑓 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi=\sum_{k=0}^{m}\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f_{k}\otimes z^{k}).
D’après 7 , on conclut que
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ∈ ℋ ( m ) . subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript ℋ 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\in\mathcal{H}^{(m)}.
(10)
En utilisant 8 , nous avons
( ξ , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = ∑ 0 ≤ k , j ≤ m ( f k ⊗ z k , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f j ⊗ z j ) ) L 2 , ∞ = ∑ 0 ≤ k , j ≤ m ∫ ℙ 1 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( ∂ f k ∂ z ¯ z k , ∂ f j ∂ z ¯ z j ) ω ∞ . subscript 𝜉 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
subscript formulae-sequence 0 𝑘 𝑗 𝑚 subscript tensor-product subscript 𝑓 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product subscript 𝑓 𝑗 superscript 𝑧 𝑗 superscript 𝐿 2
subscript formulae-sequence 0 𝑘 𝑗 𝑚 subscript superscript ℙ 1 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 subscript 𝑓 𝑘 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 subscript 𝑓 𝑗 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑗 subscript 𝜔 \bigl{(}\xi,\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\sum_{0\leq k,j\leq m}\bigl{(}f_{k}\otimes z^{k},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f_{j}\otimes z^{j})\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\sum_{0\leq k,j\leq m}\int_{\mathbb{P}^{1}}h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(\frac{\partial f_{k}}{\partial\overline{z}}z^{k},\frac{\partial f_{j}}{\partial\overline{z}}z^{j})\omega_{\infty}.
(11)
1.
Si ξ ∈ ker Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ 𝜉 kernel subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \xi\in\ker\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} . Donc, par ce qui précède, et par continuité de
la métrique h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} :
0 = ∑ 0 ≤ k , j ≤ m h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( ∂ f k ∂ z ¯ z k , ∂ f j ∂ z ¯ z l ) = h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( ∑ k = 0 m ∂ f k ∂ z ¯ z k , ∑ k = 0 m ∂ f k ∂ z ¯ z k ) . 0 subscript formulae-sequence 0 𝑘 𝑗 𝑚 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 subscript 𝑓 𝑘 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 subscript 𝑓 𝑗 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑙 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑓 𝑘 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑓 𝑘 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 0=\sum_{0\leq k,j\leq m}h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(\frac{\partial f_{k}}{\partial\overline{z}}z^{k},\frac{\partial f_{j}}{\partial\overline{z}}z^{l})=h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(\sum_{k=0}^{m}\frac{\partial f_{k}}{\partial\overline{z}}z^{k},\sum_{k=0}^{m}\frac{\partial f_{k}}{\partial\overline{z}}z^{k}).
Donc, ∑ k = 0 m ∂ f k ∂ z ¯ z k = 0 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑓 𝑘 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 0 \sum_{k=0}^{m}\frac{\partial f_{k}}{\partial\overline{z}}z^{k}=0 pour tout z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} . Par conséquent, z ↦ ∑ k = 0 m f k z k maps-to 𝑧 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑓 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 z\mapsto\sum_{k=0}^{m}f_{k}z^{k} est holomorphe sur ℂ ℂ \mathbb{C} . Comme les fonctions f k subscript 𝑓 𝑘 f_{k} sont bornées sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} , alors par un argument classique d’analyse complexe,
il existe a 0 , … , a m subscript 𝑎 0 … subscript 𝑎 𝑚
a_{0},\ldots,a_{m} des constantes telles que
∑ k = 0 m f k z k = ∑ k = 0 m a k z k , ∀ z ∈ ℂ formulae-sequence superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑓 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑎 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 for-all 𝑧 ℂ \sum_{k=0}^{m}f_{k}z^{k}=\sum_{k=0}^{m}a_{k}z^{k},\forall\,z\in\mathbb{C} . On vérifie que
‖ ξ − ∑ k = 0 m a k ⊗ z k ‖ L 2 , ∞ = 0 subscript norm 𝜉 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 tensor-product subscript 𝑎 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝐿 2
0 \|\xi-\sum_{k=0}^{m}a_{k}\otimes z^{k}\|_{L^{2},\infty}=0 . On conclut que
ker Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ = H 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) . kernel subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 superscript 𝐻 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \ker\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}=H^{0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)).
2.
Par linéarité, cela résulte du 9 .
3.
C’est une conséquence immédiate de 11 .
∎
On se propose dans la suite d’établir que l’opérateur Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}} admet
un spectre discret, infini et positif. Nous allons adopter la définition fonctionnelle pour parler d’un
vecteur propre, c-à-d que α 𝛼 \alpha est une valeur propre de Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}} s’il
existe φ ∈ ℋ ( m ) 𝜑 superscript ℋ 𝑚 \varphi\in\mathcal{H}^{(m)} , tel que
( φ , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = α ( φ , ξ ) L 2 , ∞ , ∀ ξ ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) . formulae-sequence subscript 𝜑 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
𝛼 subscript 𝜑 𝜉 superscript 𝐿 2
for-all 𝜉 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 (\varphi,\Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}}\xi)_{L^{2},\infty}=\alpha(\varphi,\xi)_{L^{2},\infty},\quad\forall\,\xi\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)).
(12)
On note par
Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) Spec subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \mathrm{Spec}(\Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}}) l’ensemble des valeurs propres.
Théorème 2.2 .
Pour tout m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} , l’opérateur Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}} admet une extension maximale
auto-adjointe et
positive. Si l’on note par Dom ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) Dom subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \mathrm{Dom}(\Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}}) le domaine de
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}} , alors
Dom ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) = { ξ ∈ ℋ ( m ) | ∑ n ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , n λ 4 16 | ( ξ , φ n , λ ( m ) ) | 2 < ∞ } . Dom subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 conditional-set 𝜉 superscript ℋ 𝑚 subscript formulae-sequence 𝑛 ℤ 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
superscript 𝜆 4 16 superscript 𝜉 superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 2 \mathrm{Dom}(\Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}})=\Bigl{\{}\xi\in\mathcal{H}^{(m)}|\,\sum_{n\in\mathbb{Z},\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}}\frac{\lambda^{4}}{16}\bigl{|}\bigl{(}\xi,\varphi_{n,\lambda}^{(m)}\bigr{)}\bigr{|}^{2}<\infty\Bigr{\}}.
Proof.
Montrons que A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) ⊂ Dom ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 Dom subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m))\subset\mathrm{Dom}(\Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}}) . Soit ξ ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . D’après
le théorème 4.2 , il existe a 0 , … , a m ∈ ℂ subscript 𝑎 0 … subscript 𝑎 𝑚
ℂ a_{0},\ldots,a_{m}\in\mathbb{C} et ( a n , λ ) n ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , n subscript subscript 𝑎 𝑛 𝜆
formulae-sequence 𝑛 ℤ 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
(a_{n,\lambda})_{n\in\mathbb{Z},\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}}
une suite de nombres complexes telles que ξ = ∑ k = 0 m a k ( 1 ⊗ z k ) + ∑ n ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , n a n , λ φ n , λ ( m ) 𝜉 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑎 𝑘 tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 subscript formulae-sequence 𝑛 ℤ 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
subscript 𝑎 𝑛 𝜆
superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \xi=\sum_{k=0}^{m}a_{k}(1\otimes z^{k})+\sum_{n\in\mathbb{Z},\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}}a_{n,\lambda}\varphi_{n,\lambda}^{(m)} dans ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} . Or, on a montré dans 2.1 , que
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ∈ ℋ ( m ) subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript ℋ 𝑚 \Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}}\xi\in\mathcal{H}^{(m)} . Il existe alors b 0 , … , b m ∈ ℂ subscript 𝑏 0 … subscript 𝑏 𝑚
ℂ b_{0},\ldots,b_{m}\in\mathbb{C} et ( b n , λ ) n ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , n subscript subscript 𝑏 𝑛 𝜆
formulae-sequence 𝑛 ℤ 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
(b_{n,\lambda})_{n\in\mathbb{Z},\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}}
une suite de nombres complexes telles que Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ = ∑ k = 0 m b k ( 1 ⊗ z k ) + ∑ n ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , n b n , λ φ n , λ ( m ) subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑏 𝑘 tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 subscript formulae-sequence 𝑛 ℤ 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
subscript 𝑏 𝑛 𝜆
superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}}\xi=\sum_{k=0}^{m}b_{k}(1\otimes z^{k})+\sum_{n\in\mathbb{Z},\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}}b_{n,\lambda}\varphi_{n,\lambda}^{(m)} dans ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} . En utilisant le théorème
3.4 , on obtient que b 0 = ⋯ = b m = 0 subscript 𝑏 0 ⋯ subscript 𝑏 𝑚 0 b_{0}=\cdots=b_{m}=0 et b n , λ = λ 2 4 a n , λ subscript 𝑏 𝑛 𝜆
superscript 𝜆 2 4 subscript 𝑎 𝑛 𝜆
b_{n,\lambda}=\frac{\lambda^{2}}{4}a_{n,\lambda} pour tout
n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} et λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} . Par conséquent, ξ ∈ Dom ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) 𝜉 Dom subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \xi\in\mathrm{Dom}(\Delta_{{\overline{\mathcal{O}(m)}}_{\infty}}) .
On applique le lemme 5.3 pour conclure.
∎
3 Sur le Spectre de Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} (I)
Cette section constitue la première partie dans notre étude de l’opérateur Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} .
Nous introduisons une famille de fonctions ( L m , n ) n ∈ ℤ subscript subscript 𝐿 𝑚 𝑛
𝑛 ℤ (L_{m,n})_{n\in\mathbb{Z}} et nous expliquerons son lien
avec l’étude de l’opérateur Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} . À cette famille, nous associons une
famille
d’éléments de ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} orthogonale pour le produit ( , ) L 2 , ∞ (,)_{L^{2},\infty} (voir théorème 3.3 ). Le résultat majeur de cette section établit que cette famille génère
une partie du spectre de Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} (théorème 3.4 ).
Soit m 𝑚 m un entier positif.
Définition 3.1 .
Pour tout ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} , on considère L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} , la fonction définie par:
L m , ν ( z ) = − z m d d z ( z − m J ν ( z ) J ν − m ( z ) ) , ∀ z ∈ ℂ , formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 superscript 𝑧 𝑚 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 for-all 𝑧 ℂ L_{m,\nu}(z)=-z^{m}\frac{d}{dz}\bigl{(}z^{-m}J_{\nu}(z)J_{\nu-m}(z)\bigr{)},\quad\forall\,z\in\mathbb{C},
et on pose
𝒵 m , ν := { λ ∈ ℂ ∗ | L m , ν ( λ ) = 0 } . \mathcal{Z}_{m,\nu}:=\Bigl{\{}\lambda\in\mathbb{C}^{\ast}\,\Bigl{|}\,L_{m,\nu}(\lambda)=0\Bigr{\}}.
(13)
Notons que pour m = 0 𝑚 0 m=0 , L 0 , ν = − 2 J ν J ν ′ subscript 𝐿 0 𝜈
2 subscript 𝐽 𝜈 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ L_{0,\nu}=-2J_{\nu}J_{\nu}^{\prime} .
Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} .
L’ensemble des zéros de J ν subscript 𝐽 𝜈 J_{\nu} , et plus généralement ceux de J ν + H J ν ′ subscript 𝐽 𝜈 𝐻 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ J_{\nu}+HJ_{\nu}^{\prime} (avec H 𝐻 H une constante réelle)
a été étudié de manière intense dans la littérature (voir par exemple [11 ] ). On montre par exemple,
que ces zéros sont simples et réels, et que { r ↦ J ν ( λ r ) | J ν ( λ ) = 0 } conditional-set maps-to 𝑟 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 0 \{r\mapsto J_{\nu}(\lambda r)|\,J_{\nu}(\lambda)=0\} forme un sysème orthogonal dans
L 2 ( [ 0 , 1 ] , r d r ) superscript 𝐿 2 0 1 𝑟 𝑑 𝑟 L^{2}([0,1],rdr) (voir [11 , §15] ).
Notre but ici est d’étendre
cette théorie à cette nouvelle classe de fonctions L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} pour tout m ≥ 1 𝑚 1 m\geq 1 et ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} .
Par exemple, on va établir que les zéros de L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} sont réels et simples (voir 4. théorème
3.3 et théorème 3.5 ).
Nous commençons d’abord par étudier les propriétés de
L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} et
de 𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu} :
Lemme 3.2 .
∀ m ∈ ℕ for-all 𝑚 ℕ \forall\,m\in\mathbb{N} , ∀ ν ∈ ℤ for-all 𝜈 ℤ \forall\,\nu\in\mathbb{Z} , L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} est une fonction analytique sur ℂ ℂ \mathbb{C} entier qui vérifie les propriétés suivantes:
1.
L m , ν ( z ) = J ν + 1 ( z ) J ν − m ( z ) − J ν ( z ) J ν − m − 1 ( z ) , ∀ z ∈ ℂ , formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 for-all 𝑧 ℂ L_{m,\nu}(z)=J_{\nu+1}(z)J_{\nu-m}(z)-J_{\nu}(z)J_{\nu-m-1}(z),\quad\forall\,z\in\mathbb{C},
(14)
2.
L m , − ν ( z ) = ( − 1 ) m L m , ν + m ( z ) ∀ z ∈ ℂ , formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 superscript 1 𝑚 subscript 𝐿 𝑚 𝜈 𝑚
𝑧 for-all 𝑧 ℂ L_{m,-\nu}(z)=(-1)^{m}L_{m,\nu+m}(z)\quad\forall\,z\in\mathbb{C},
(15)
3.
L m , ν ( − z ) = ( − 1 ) m + 1 L m , ν ( z ) ∀ z ∈ ℂ , formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 superscript 1 𝑚 1 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 for-all 𝑧 ℂ L_{m,\nu}(-z)=(-1)^{m+1}L_{m,\nu}(z)\quad\forall\,z\in\mathbb{C},
(16)
4.
On a pour z 𝑧 z assez petit,
L m , ν ( z ) = − z 2 ν − m − 1 2 2 ν − m − 1 n ! ( n − m − 1 ) ! + o ( z 2 ν − m − 1 ) si ν ≥ m + 1 , formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 superscript 𝑧 2 𝜈 𝑚 1 superscript 2 2 𝜈 𝑚 1 𝑛 𝑛 𝑚 1 𝑜 superscript 𝑧 2 𝜈 𝑚 1 si 𝜈 𝑚 1 L_{m,\nu}(z)=-\frac{z^{2\nu-m-1}}{2^{2\nu-m-1}n!(n-m-1)!}+o(z^{2\nu-m-1})\quad\text{si}\,\,\nu\geq m+1,
(17)
et
L m , ν ( z ) = ( − 1 ) m + ν m + 2 ( m − ν + 1 ) ! ( ν + 1 ) ! z m + 1 + o ( z m + 1 ) si 0 ≤ ν ≤ m . formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 superscript 1 𝑚 𝜈 𝑚 2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 superscript 𝑧 𝑚 1 𝑜 superscript 𝑧 𝑚 1 si 0 𝜈 𝑚 L_{m,\nu}(z)=(-1)^{m+\nu}\frac{m+2}{(m-\nu+1)!(\nu+1)!}z^{m+1}+o(z^{m+1})\quad\text{si}\,\,0\leq\nu\leq m.
(18)
En particulier, 𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu} est un sous-ensemble infini et discret de ℂ ∗ superscript ℂ ∗ \mathbb{C}^{\ast} et on a
5.
𝒵 m , − ν = 𝒵 m , ν + m , subscript 𝒵 𝑚 𝜈
subscript 𝒵 𝑚 𝜈 𝑚
\mathcal{Z}_{m,-\nu}=\mathcal{Z}_{m,\nu+m},
(19)
6.
Si m ≠ 0 𝑚 0 m\neq 0 ,
𝒵 m , ν ∩ { λ ∈ ℝ | J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) = 0 } = ∅ . subscript 𝒵 𝑚 𝜈
conditional-set 𝜆 ℝ subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 0 \mathcal{Z}_{m,\nu}\cap\{\lambda\in\mathbb{R}|\,J_{\nu-m}(\lambda)J_{\nu}(\lambda)=0\}=\emptyset.
(20)
7.
Si m ≠ 0 𝑚 0 m\neq 0
𝒵 m , ν ≠ 𝒵 0 , ν . subscript 𝒵 𝑚 𝜈
subscript 𝒵 0 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu}\neq\mathcal{Z}_{0,\nu}.
Proof.
En utilisant les relations de récurrences des fonctions de Bessel, voir appendice 5.1 ,
1.
nous montrons que pour tout
z ∈ ℂ ∗ 𝑧 superscript ℂ ∗ z\in\mathbb{C}^{\ast} :
d d z ( z − m J ν ( z ) \displaystyle\frac{d}{dz}\bigl{(}z^{-m}J_{\nu}(z)
J ν − m ( z ) ) = d d z ( z − ν J ν ( z ) z ν − m J ν − m ( z ) ) \displaystyle J_{\nu-m}(z)\bigr{)}=\frac{d}{dz}\Bigl{(}z^{-\nu}J_{\nu}(z)z^{\nu-m}J_{\nu-m}(z)\Bigr{)}
= d d z ( z − ν J ν ( z ) ) z ν − m J ν − m ( z ) + z − ν J ν ( z ) d d z ( z ν − m J ν − m ( z ) ) absent 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 \displaystyle=\frac{d}{dz}(z^{-\nu}J_{\nu}(z))z^{\nu-m}J_{\nu-m}(z)+z^{-\nu}J_{\nu}(z)\frac{d}{dz}(z^{\nu-m}J_{\nu-m}(z))
= − z − ν J ν + 1 ( z ) z ν − m J ν − m ( z ) + z − ν J ν ( z ) z ν − m J ν − m − 1 ( z ) par 67 et 68 absent superscript 𝑧 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 par 67 et 68
\displaystyle=-z^{-\nu}J_{\nu+1}(z)z^{\nu-m}J_{\nu-m}(z)+z^{-\nu}J_{\nu}(z)z^{\nu-m}J_{\nu-m-1}(z)\quad\text{par}\,\ref{B1}\;\text{et}\;\ref{B5}
= − z − m J ν + 1 ( z ) J ν − m ( z ) + z − m J ν ( z ) J ν − m − 1 ( z ) . absent superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 \displaystyle=-z^{-m}J_{\nu+1}(z)J_{\nu-m}(z)+z^{-m}J_{\nu}(z)J_{\nu-m-1}(z).
Par suite,
L m , ν ( z ) = J ν + 1 ( z ) J ν − m ( z ) − J ν ( z ) J ν − m − 1 ( z ) , ∀ z ∈ ℂ , ∀ ν ∈ ℤ . formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 formulae-sequence for-all 𝑧 ℂ for-all 𝜈 ℤ L_{m,\nu}(z)=J_{\nu+1}(z)J_{\nu-m}(z)-J_{\nu}(z)J_{\nu-m-1}(z),\quad\forall\,z\in\mathbb{C},\,\forall\,\nu\in\mathbb{Z}.
2.
De cette identité, nous déduisons que pour tout z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} et ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} :
L m , − ν ( z ) subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 \displaystyle L_{m,-\nu}(z)
= J ( − ν ) + 1 ( z ) J ( − ν ) − m ( z ) − J ( − ν ) ( z ) J ( − ν ) − m − 1 ( z ) absent subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 \displaystyle=J_{(-\nu)+1}(z)J_{(-\nu)-m}(z)-J_{(-\nu)}(z)J_{(-\nu)-m-1}(z)
= ( − 1 ) m + 1 J n − 1 ( z ) J ν + m ( z ) − ( − 1 ) m + 1 J ν ( z ) J ν + m + 1 ( z ) car J − p = ( − 1 ) p J p formulae-sequence absent superscript 1 𝑚 1 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 superscript 1 𝑚 1 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 car subscript 𝐽 𝑝 superscript 1 𝑝 subscript 𝐽 𝑝 \displaystyle=(-1)^{m+1}J_{n-1}(z)J_{\nu+m}(z)-(-1)^{m+1}J_{\nu}(z)J_{\nu+m+1}(z)\quad\text{car}\;J_{-p}=(-1)^{p}J_{p}
= ( − 1 ) m ( J ( ν + m ) + 1 ( z ) J ( ν + m ) − m ( z ) − J ( ν + m ) ( z ) J ( ν + m ) − m − 1 ( z ) ) absent superscript 1 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑚 1 𝑧 \displaystyle=(-1)^{m}\Bigl{(}J_{(\nu+m)+1}(z)J_{(\nu+m)-m}(z)-J_{(\nu+m)}(z)J_{(\nu+m)-m-1}(z)\Bigr{)}
= ( − 1 ) m L m , ν + m ( z ) . absent superscript 1 𝑚 subscript 𝐿 𝑚 𝜈 𝑚
𝑧 \displaystyle=(-1)^{m}L_{m,\nu+m}(z).
3.
Comme J p ( − z ) = ( − 1 ) p J p ( z ) , ∀ z ∈ ℂ formulae-sequence subscript 𝐽 𝑝 𝑧 superscript 1 𝑝 subscript 𝐽 𝑝 𝑧 for-all 𝑧 ℂ J_{p}(-z)=(-1)^{p}J_{p}(z),\;\forall\,z\in\mathbb{C} et ∀ p ∈ ℕ for-all 𝑝 ℕ \forall p\in\mathbb{N} , alors la fonction z ( ∈ ℂ ∗ ) ↦ z − m J ν ( z ) J ν − m ( z ) maps-to annotated 𝑧 absent superscript ℂ ∗ superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 z(\in\mathbb{C}^{\ast})\mapsto z^{-m}J_{\nu}(z)J_{\nu-m}(z) est paire. On en déduit que
L m , ν ( − z ) = ( − 1 ) m + 1 L m , ν ( z ) ∀ z ∈ ℂ , ∀ ν ∈ ℤ . formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 superscript 1 𝑚 1 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 formulae-sequence for-all 𝑧 ℂ for-all 𝜈 ℤ L_{m,\nu}(-z)=(-1)^{m+1}L_{m,\nu}(z)\quad\forall\,z\in\mathbb{C},\,\forall\,\nu\in\mathbb{Z}.
4.
Evaluons maintenant l’ordre de L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} en z = 0 𝑧 0 z=0 en fonction de ν ∈ ℕ 𝜈 ℕ \nu\in\mathbb{N} . D’après l’appendice 5.1 , on a lorsque p ≥ 0 𝑝 0 p\geq 0 ,J p ( z ) = 1 2 p p ! z p + o ( z p ) subscript 𝐽 𝑝 𝑧 1 superscript 2 𝑝 𝑝 superscript 𝑧 𝑝 𝑜 superscript 𝑧 𝑝 J_{p}(z)=\frac{1}{2^{p}p!}z^{p}+o(z^{p}) pour tout z 𝑧 z assez petit.
(a)
Si ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 . On peut écrire, en utilisant les identités précédentes et le développement ci-dessus, que pour tout
z 𝑧 z assez petit:
L m , ν ( z ) subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 \displaystyle L_{m,\nu}(z)
= J ν + 1 ( z ) J ν − m ( z ) − J ν ( z ) J ν − ( m + 1 ) ( z ) absent subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 \displaystyle=J_{\nu+1}(z)J_{\nu-m}(z)-J_{\nu}(z)J_{\nu-(m+1)}(z)
= z 2 ν − m + 1 2 2 ν − m + 1 ( ν + 1 ) ! ( ν − m ) ! − z 2 ν − m − 1 2 2 ν − m − 1 ν ! ( ν − m − 1 ) ! + o ( z 2 ν − m − 1 ) absent superscript 𝑧 2 𝜈 𝑚 1 superscript 2 2 𝜈 𝑚 1 𝜈 1 𝜈 𝑚 superscript 𝑧 2 𝜈 𝑚 1 superscript 2 2 𝜈 𝑚 1 𝜈 𝜈 𝑚 1 𝑜 superscript 𝑧 2 𝜈 𝑚 1 \displaystyle=\frac{z^{2\nu-m+1}}{2^{2\nu-m+1}(\nu+1)!(\nu-m)!}-\frac{z^{2\nu-m-1}}{2^{2\nu-m-1}\nu!(\nu-m-1)!}+o(z^{2\nu-m-1})
= − z 2 ν − m − 1 2 2 ν − m − 1 ν ! ( ν − m − 1 ) ! + o ( z 2 ν − m − 1 ) . absent superscript 𝑧 2 𝜈 𝑚 1 superscript 2 2 𝜈 𝑚 1 𝜈 𝜈 𝑚 1 𝑜 superscript 𝑧 2 𝜈 𝑚 1 \displaystyle=-\frac{z^{2\nu-m-1}}{2^{2\nu-m-1}\nu!(\nu-m-1)!}+o(z^{2\nu-m-1}).
(b)
Si 0 ≤ ν ≤ m 0 𝜈 𝑚 0\leq\nu\leq m . Comme L m , ν ( z ) = J ν + 1 ( z ) J ν − m ( z ) − J ν ( z ) J ν − m − 1 ( z ) subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝑧 L_{m,\nu}(z)=J_{\nu+1}(z)J_{\nu-m}(z)-J_{\nu}(z)J_{\nu-m-1}(z) , et puisque J − p = ( − 1 ) p J p subscript 𝐽 𝑝 superscript 1 𝑝 subscript 𝐽 𝑝 J_{-p}=(-1)^{p}J_{p} alors pour tout z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} et en particulier pour z 𝑧 z assez petit, nous avons:
L m , ν ( z ) subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑧 \displaystyle L_{m,\nu}(z)
= ( − 1 ) m − n J ν + 1 ( z ) J m − n ( z ) − ( − 1 ) m + 1 − n J ν ( z ) J m + 1 − n ( z ) absent superscript 1 𝑚 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐽 𝑚 𝑛 𝑧 superscript 1 𝑚 1 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝑚 1 𝑛 𝑧 \displaystyle=(-1)^{m-n}J_{\nu+1}(z)J_{m-n}(z)-(-1)^{m+1-n}J_{\nu}(z)J_{m+1-n}(z)
= ( − 1 ) m − n ( J ν ( z ) J m + 1 − n ( z ) − J ν + 1 ( z ) J m − n ( z ) ) absent superscript 1 𝑚 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝑚 1 𝑛 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐽 𝑚 𝑛 𝑧 \displaystyle=(-1)^{m-n}\bigl{(}J_{\nu}(z)J_{m+1-n}(z)-J_{\nu+1}(z)J_{m-n}(z)\bigr{)}
= ( − 1 ) m + ν ( z m + 1 2 m + 1 n ! ( m + 2 − ν ) ! + z m + 1 2 m + 1 ( ν + 1 ) ! ( m + 1 − ν ) ! + o ( z m + 1 ) ) absent superscript 1 𝑚 𝜈 superscript 𝑧 𝑚 1 superscript 2 𝑚 1 𝑛 𝑚 2 𝜈 superscript 𝑧 𝑚 1 superscript 2 𝑚 1 𝜈 1 𝑚 1 𝜈 𝑜 superscript 𝑧 𝑚 1 \displaystyle=(-1)^{m+\nu}\Bigl{(}\frac{z^{m+1}}{2^{m+1}n!(m+2-\nu)!}+\frac{z^{m+1}}{2^{m+1}(\nu+1)!(m+1-\nu)!}+o(z^{m+1})\Bigr{)}
= ( − 1 ) m + ν m + 2 ( m − ν + 1 ) ! ( ν + 1 ) ! z m + 1 + o ( z m + 1 ) . absent superscript 1 𝑚 𝜈 𝑚 2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 superscript 𝑧 𝑚 1 𝑜 superscript 𝑧 𝑚 1 \displaystyle=(-1)^{m+\nu}\frac{m+2}{(m-\nu+1)!(\nu+1)!}z^{m+1}+o(z^{m+1}).
Nous déduisons que dans tous les cas, L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} est une fonction analytique avec un zéro d’ordre au moins m + 1 𝑚 1 m+1 en z = 0 𝑧 0 z=0 . Donc
𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu} est discret et non vide. On sait que les fonctions de Bessel d’ordre supérieur à 1 2 1 2 \frac{1}{2} ont une infinité de zéros et qui sont en plus tous réels,
voir par exemple [11 , §15] . Nous pouvons donc affirmer à l’aide du théorème de accroissements finis, que la fonction
z ↦ d d z ( z − m J ν ( z ) J ν − m ( z ) ) maps-to 𝑧 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 z\mapsto\frac{d}{dz}(z^{-m}J_{\nu}(z)J_{\nu-m}(z)) restreinte à ℝ ∗ superscript ℝ ∗ \mathbb{R}^{\ast} , s’annule entre deux zéros de J ν subscript 𝐽 𝜈 J_{\nu} (resp. de J ν − m subscript 𝐽 𝜈 𝑚 J_{\nu-m} ). On conclut que 𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu} est un sous-ensemble discret et infini de ℂ ∗ superscript ℂ ∗ \mathbb{C}^{\ast} .
5.
Le point (5.) se déduit du (2.).
6.
Montrons par l’absurde que
𝒵 m , ν ∩ { λ ∈ ℂ | J ν − m ( λ ) = 0 } = ∅ . subscript 𝒵 𝑚 𝜈
conditional-set 𝜆 ℂ subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 0 \mathcal{Z}_{m,\nu}\cap\{\lambda\in\mathbb{C}|\,J_{\nu-m}(\lambda)=0\}=\emptyset.
Rappelons que { λ ∈ ℂ | J ν − m ( λ ) = 0 } = { λ ∈ ℝ | J ν − m ( λ ) = 0 } conditional-set 𝜆 ℂ subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 0 conditional-set 𝜆 ℝ subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 0 \{\lambda\in\mathbb{C}|\,J_{\nu-m}(\lambda)=0\}=\{\lambda\in\mathbb{R}|\,J_{\nu-m}(\lambda)=0\} , puisque les zéros de J p subscript 𝐽 𝑝 J_{p} sont réels lorsque | p | ∈ ℕ 𝑝 ℕ |p|\in\mathbb{N} ). Soit λ 𝜆 \lambda un élément de 𝒵 m , ν ∩ { λ ∈ ℂ | J ν − m ( λ ) = 0 } subscript 𝒵 𝑚 𝜈
conditional-set 𝜆 ℂ subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 0 \mathcal{Z}_{m,\nu}\cap\{\lambda\in\mathbb{C}|\,J_{\nu-m}(\lambda)=0\} , alors on obtient:
0 = L m , ν ( λ ) = J ν + 1 ( λ ) J ν − m ( λ ) − J ν ( λ ) J ν − m − 1 ( λ ) = − J ν ( λ ) J ν − m − 1 ( λ ) , 0 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝜆 subscript 𝐽 𝜈 1 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝜆 0=L_{m,\nu}(\lambda)=J_{\nu+1}(\lambda)J_{\nu-m}(\lambda)-J_{\nu}(\lambda)J_{\nu-m-1}(\lambda)=-J_{\nu}(\lambda)J_{\nu-m-1}(\lambda),
donc,
J ν ( λ ) J ν − m − 1 ( λ ) = 0 . subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 𝜆 0 J_{\nu}(\lambda)J_{\nu-m-1}(\lambda)=0.
D’après [11 , §15.22] , deux fonction de { J ν − m − 1 , J ν − m , J ν } subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 \{J_{\nu-m-1},J_{\nu-m},J_{\nu}\} n’ont pas de zéros non nuls communs, lorsque ν > − 1 𝜈 1 \nu>-1 . Donc on a nécessairement
J ν ( λ ) = 0 . subscript 𝐽 𝜈 𝜆 0 J_{\nu}(\lambda)=0.
Montrons que cela est impossible, pour cela on va montrer que si ν > 1 𝜈 1 \nu>1 alors les dérivées supérieures de J ν subscript 𝐽 𝜈 J_{\nu} s’écrivent en fonction de J ν subscript 𝐽 𝜈 J_{\nu} et J ν ′ superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ J_{\nu}^{\prime} , plus précisément on montre facilement par récurrence que pour tout k ≥ 1 𝑘 1 k\geq 1 , il existe P k subscript 𝑃 𝑘 P_{k} et Q k subscript 𝑄 𝑘 Q_{k} deux fractions rationnelles avec au plus un pôle en zéro, telles que
J ν ( k ) ( z ) = P k ( z ) J ν ( z ) + Q k ( z ) J ν ′ ( z ) , ∀ z ∈ ℂ ∖ { 0 } . formulae-sequence superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑘 𝑧 subscript 𝑃 𝑘 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝑄 𝑘 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝑧 for-all 𝑧 ℂ 0 J_{\nu}^{(k)}(z)=P_{k}(z)J_{\nu}(z)+Q_{k}(z)J_{\nu}^{\prime}(z),\quad\forall\,z\in\mathbb{C}\setminus\{0\}.
(21)
Pour k = 1 𝑘 1 k=1 , l’égalité précédente est triviale. Si k = 2 𝑘 2 k=2 , c’est une conséquence immédiate de l’équation de Bessel cf. 66 et on a P 2 ( z ) = − ( 1 − ν 2 z 2 ) subscript 𝑃 2 𝑧 1 superscript 𝜈 2 superscript 𝑧 2 P_{2}(z)=-\bigl{(}1-\frac{\nu^{2}}{z^{2}}\bigr{)} et Q 2 ( z ) = − 1 z subscript 𝑄 2 𝑧 1 𝑧 Q_{2}(z)=-\frac{1}{z} .
On sait que
d d z ( z − ν J ν ( z ) ) = − z − ν J ν + 1 ( z ) , ∀ z ∈ ℂ ∖ { 0 } , formulae-sequence 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 for-all 𝑧 ℂ 0 \frac{d}{dz}\bigl{(}z^{-\nu}J_{\nu}(z)\bigr{)}=-z^{-\nu}J_{\nu+1}(z),\quad\forall\,z\in\mathbb{C}\setminus\{0\},
donc
d d z ( z − 1 d d z ( z − ν J ν ( z ) ) ) = d d z ( z − ( ν + 1 ) J ν + 1 ( z ) ) = z − ν − 1 J ν + 2 ( z ) , 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 1 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 1 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑧 superscript 𝑧 𝜈 1 subscript 𝐽 𝜈 2 𝑧 \frac{d}{dz}\biggl{(}z^{-1}\frac{d}{dz}\bigl{(}z^{-\nu}J_{\nu}(z)\bigr{)}\biggr{)}=\frac{d}{dz}\bigl{(}z^{-(\nu+1)}J_{\nu+1}(z)\bigr{)}=z^{-\nu-1}J_{\nu+2}(z),
et on montre par récurrence que
d d z ( z − 1 d d z ( z − 1 d d z ⋯ ( z − 1 d d z ( z − ν J ν ( z ) ) ) = ( − 1 ) k z − ν − k + 1 J ν + k ( z ) . \frac{d}{dz}\biggl{(}z^{-1}\frac{d}{dz}\Bigl{(}z^{-1}\frac{d}{dz}\cdots\Bigl{(}z^{-1}\frac{d}{dz}\bigl{(}z^{-\nu}J_{\nu}(z)\Bigr{)}\biggr{)}=(-1)^{k}z^{-\nu-k+1}J_{\nu+k}(z).
Alors, il existe des fonctions rationnelles R 0 , … , R k subscript 𝑅 0 … subscript 𝑅 𝑘
R_{0},\ldots,R_{k} , ayant un éventuel pôle en z = 0 𝑧 0 z=0 , telles que:
J ν + k ( z ) = ∑ j = 0 k R j ( z ) J ν ( j ) ( z ) ∀ z ∈ ℂ ∗ . formulae-sequence subscript 𝐽 𝜈 𝑘 𝑧 superscript subscript 𝑗 0 𝑘 subscript 𝑅 𝑗 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑗 𝑧 for-all 𝑧 superscript ℂ ∗ J_{\nu+k}(z)=\sum_{j=0}^{k}R_{j}(z)J_{\nu}^{(j)}(z)\quad\forall\,z\in\mathbb{C}^{\ast}.
De cette égalité et par 21 , on déduit l’existence deux fractions rationnelles P 𝑃 P et Q 𝑄 Q avec un éventuel pôle en z = 0 𝑧 0 z=0 telles que:
J ν + k ( z ) = P ( z ) J ν ( z ) + Q ( z ) J ν ′ ( z ) ∀ z ∈ ℂ ∗ . formulae-sequence subscript 𝐽 𝜈 𝑘 𝑧 𝑃 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 𝑄 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝑧 for-all 𝑧 superscript ℂ ∗ J_{\nu+k}(z)=P(z)J_{\nu}(z)+Q(z)J_{\nu}^{\prime}(z)\quad\forall\,z\in\mathbb{C}^{\ast}.
Donc si l’on prend ν = ν − m 𝜈 𝜈 𝑚 \nu=\nu-m et k = m 𝑘 𝑚 k=m , on obtient:
P ( z ) J ν − m ( z ) + Q ( z ) J ν − m ′ ( z ) = J ν ( z ) , ∀ z ≠ 0 . formulae-sequence 𝑃 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 𝑄 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 for-all 𝑧 0 P(z)J_{\nu-m}(z)+Q(z)J_{\nu-m}^{\prime}(z)=J_{\nu}(z),\quad\forall\,z\neq 0.
Or on sait (par hypothèse) que J ν − m ( λ ) = 0 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 0 J_{\nu-m}(\lambda)=0 et J ν ( λ ) = 0 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 0 J_{\nu}(\lambda)=0 donc
J ν − m ′ ( λ ) = 0 , superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝜆 0 J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)=0,
ce qui impossible car les zéros non nuls des fonctions de Bessel sont simples.
Or, 𝒵 m , − ν + m = 𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈 𝑚
subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,-\nu+m}=\mathcal{Z}_{m,\nu} d’après 19 , et comme J − ν = J ν subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 J_{-\nu}=J_{\nu} , on conclut que
𝒵 m , ν ∩ { λ ∈ ℝ | J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) = 0 } = ∅ . subscript 𝒵 𝑚 𝜈
conditional-set 𝜆 ℝ subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 0 \mathcal{Z}_{m,\nu}\cap\{\lambda\in\mathbb{R}|\,J_{\nu-m}(\lambda)J_{\nu}(\lambda)=0\}=\emptyset.
7.
Cela découle directement du ( 6 . ) (6.) .
∎
Dans la suite, on construit à partir de la famille ( 𝒵 m , n ) n ∈ ℤ subscript subscript 𝒵 𝑚 𝑛
𝑛 ℤ (\mathcal{Z}_{m,n})_{n\in\mathbb{Z}} une famille { φ n , λ | n ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , n } \bigl{\{}\varphi_{n,\lambda}\,\bigl{|}\,n\in\mathbb{Z},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}\bigr{\}} d’éléments de ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)}
orthogonale pour le produit L ∞ 2 subscript superscript 𝐿 2 L^{2}_{\infty} .
Soient n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} et λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} . On considère f n , λ ( m ) superscript subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑚 f_{n,\lambda}^{(m)} , la fonction définie sur ℝ + × ℝ superscript ℝ ℝ \mathbb{R}^{+}\times\mathbb{R}
comme
suit:
1.
Si m ≥ 1 𝑚 1 m\geq 1 , on pose:
f n , λ ( m ) ( r , θ ) := { J n ( λ r ) e i n θ si r ∈ [ 0 , 1 [ , θ ∈ ℝ , J n ( λ ) J n − m ( λ ) r m J n − m ( λ r ) e i n θ si r ∈ ] 1 , ∞ [ , θ ∈ ℝ , f_{n,\lambda}^{(m)}(r,\theta):=\begin{cases}J_{n}(\lambda r)e^{in\theta}&\text{si }r\in[0,1[,\;\theta\in\mathbb{R},\\
\frac{J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda)}r^{m}J_{n-m}(\frac{\lambda}{r})e^{in\theta}&\text{si }r\in]1,\infty[,\;\theta\in\mathbb{R},\\
\end{cases}
(22)
(Notons que cette fonction est bien définie au voisinage 0 0 , puisque on a
J | n − m | ( x ) = O ( x | n − m | ) subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝑥 𝑂 superscript 𝑥 𝑛 𝑚 J_{|n-m|}(x)=O(x^{|n-m|}) pour x 𝑥 x assez
petit (voir 65 )).
2.
Si m = 0 𝑚 0 m=0 , on pose:
(a)
Si λ ∈ 𝒵 0 , n 𝜆 subscript 𝒵 0 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{0,n} avec J n ′ ( λ ) = 0 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 0 J_{n}^{\prime}(\lambda)=0 ,
f n , λ ( 0 ) ( r , θ ) := { J n ( λ r ) e i n θ si r ∈ [ 0 , 1 [ , θ ∈ ℝ , J n ( λ r ) e i n θ si r ∈ ] 1 , ∞ [ , θ ∈ ℝ , f_{n,\lambda}^{(0)}(r,\theta):=\begin{cases}J_{n}(\lambda r)e^{in\theta}&\text{si }r\in[0,1[,\;\theta\in\mathbb{R},\\
J_{n}(\frac{\lambda}{r})e^{in\theta}&\text{si }r\in]1,\infty[,\;\theta\in\mathbb{R},\\
\end{cases}
(23)
(b)
Si λ ∈ 𝒵 0 , n 𝜆 subscript 𝒵 0 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{0,n} avec J n ( λ ) = 0 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 0 J_{n}(\lambda)=0
f n , λ ( 0 ) ( r , θ ) := { − J n ( λ r ) e i n θ si r ∈ [ 0 , 1 [ , θ ∈ ℝ , J n ( λ r ) e i n θ si r ∈ ] 1 , ∞ [ , θ ∈ ℝ , f_{n,\lambda}^{(0)}(r,\theta):=\begin{cases}-J_{n}(\lambda r)e^{in\theta}&\text{si }r\in[0,1[,\;\theta\in\mathbb{R},\\
J_{n}(\frac{\lambda}{r})e^{in\theta}&\text{si }r\in]1,\infty[,\;\theta\in\mathbb{R},\\
\end{cases}
(24)
On vérifie que f n , λ ( m ) superscript subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑚 f_{n,\lambda}^{(m)} définit une fonction continue sur ℂ ℂ \mathbb{C} , qu’on va noter par la même notation
et on pose
φ n , λ ( m ) := f n , λ ( m ) ⊗ 1 . assign superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 tensor-product superscript subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑚 1 \varphi_{n,\lambda}^{(m)}:=f_{n,\lambda}^{(m)}\otimes 1.
(25)
où 1 1 1 désigne la section globale 1 1 1 de 𝒪 ( m ) 𝒪 𝑚 \mathcal{O}(m) .
Théorème 3.3 .
∀ m ∈ ℕ for-all 𝑚 ℕ \forall\,m\in\mathbb{N} , ∀ n ∈ ℤ , ∀ λ ∈ 𝒵 m , n formulae-sequence for-all 𝑛 ℤ for-all 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\forall\,n\in\mathbb{Z},\;\forall\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} . On a
1.
φ n , λ ( m ) ∈ ℋ ( m ) , superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript ℋ 𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)}\in\mathcal{H}^{(m)},
2.
∥ φ n , λ ( m ) ∥ L 2 , ∞ 2 = J n ( λ ) 2 2 ( J n ′ ( λ ) 2 J n ( λ ) 2 + J n − m ′ ( λ ) 2 J n − m ( λ ) 2 ) + J n ( λ ) 2 2 ( 2 − ( n − m ) 2 + n 2 λ 2 ) . subscript superscript delimited-∥∥ superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 2 superscript 𝐿 2
subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 2 subscript superscript 𝐽 ′ 𝑛 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 2 2 superscript 𝑛 𝑚 2 superscript 𝑛 2 superscript 𝜆 2 \bigl{\|}\varphi_{{}_{n,\lambda}}^{(m)}\bigr{\|}^{2}_{L^{2},\infty}=\frac{J_{n}(\lambda)^{2}}{2}\Bigl{(}\frac{J^{\prime}_{n}(\lambda)^{2}}{J_{n}(\lambda)^{2}}+\frac{J_{n-m}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{n-m}(\lambda)^{2}}\Bigr{)}+\frac{J_{n}(\lambda)^{2}}{2}\Bigl{(}2-\frac{(n-m)^{2}+n^{2}}{\lambda^{2}}\Bigr{)}.
3.
( φ n , λ ( m ) , φ n ′ , λ ′ ( m ) ) L 2 , ∞ = δ n , n ′ δ λ , λ ′ ( φ n , λ ( m ) , φ n , λ ( m ) ) L 2 , ∞ , ∀ n , n ′ ∈ ℤ , ∀ λ ∈ 𝒵 m , n , λ ′ ∈ 𝒵 m , n ′ . formulae-sequence subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 superscript 𝑛 ′ superscript 𝜆 ′
𝑚 superscript 𝐿 2
subscript 𝛿 𝑛 superscript 𝑛 ′
subscript 𝛿 𝜆 superscript 𝜆 ′
subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
for-all 𝑛
formulae-sequence superscript 𝑛 ′ ℤ formulae-sequence for-all 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
superscript 𝜆 ′ subscript 𝒵 𝑚 superscript 𝑛 ′
\bigl{(}\varphi_{{}_{n,\lambda}}^{(m)},\varphi_{{}_{n^{\prime},\lambda^{\prime}}}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\delta_{n,n^{\prime}}\delta_{\lambda,\lambda^{\prime}}\bigl{(}\varphi_{{}_{n,\lambda}}^{(m)},\varphi_{{}_{n,\lambda}}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty},\quad\forall\,n,n^{\prime}\in\mathbb{Z},\;\forall\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n},\,\lambda^{\prime}\in\mathcal{Z}_{m,n^{\prime}}.
4.
𝒵 m , n subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\mathcal{Z}_{m,n} est un sous-ensemble discret et infini de ℝ ∗ superscript ℝ ∗ \mathbb{R}^{\ast} .
Proof.
1.
Comme f n , λ ( m ) superscript subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑚 f_{n,\lambda}^{(m)} est continue sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} .
Alors, par compacité,
on peut approcher φ n , λ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)} uniformément
par une suite d’éléments de A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . On déduit que φ n , λ ( m ) ∈ ℋ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript ℋ 𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)}\in\mathcal{H}^{(m)} .
2.
Soit n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} et λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} . Calculons la norme L ∞ 2 subscript superscript 𝐿 2 L^{2}_{\infty} de φ n , λ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)} :
∥ φ n , λ ( m ) ∥ L 2 , ∞ 2 subscript superscript delimited-∥∥ superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 2 superscript 𝐿 2
\displaystyle\bigl{\|}\varphi_{n,\lambda}^{(m)}\bigr{\|}^{2}_{L^{2},\infty}
= ∫ x ∈ ℙ 1 | f n , λ ( x ) | 2 h 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( 1 , 1 ) ( x ) ω ∞ absent subscript 𝑥 superscript ℙ 1 superscript subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑥 2 subscript ℎ subscript ¯ 𝒪 𝑚 1 1 𝑥 subscript 𝜔 \displaystyle=\int_{x\in\mathbb{P}^{1}}|f_{n,\lambda}(x)|^{2}h_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(1,1)(x)\omega_{\infty}
= ∫ ℝ + | f n , λ ( r , θ ) | 1 max ( 1 , | r | 2 m ) r d r max ( 1 , | r | 4 ) absent subscript superscript ℝ subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑟 𝜃 1 1 superscript 𝑟 2 𝑚 𝑟 𝑑 𝑟 1 superscript 𝑟 4 \displaystyle=\int_{\mathbb{R}^{+}}|f_{n,\lambda}(r,\theta)|\frac{1}{\max(1,|r|^{2m})}\frac{rdr}{\max(1,|r|^{4})}
= ∫ 0 1 J n ( λ r ) 2 r 𝑑 r + J n ( λ ) 2 J n − m ( λ ) 2 ∫ 1 ∞ J n − m ( λ r ) 2 r d r r 4 absent superscript subscript 0 1 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 𝑟 2 𝑟 differential-d 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 2 superscript subscript 1 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 𝑟 2 𝑟 𝑑 𝑟 superscript 𝑟 4 \displaystyle=\int_{0}^{1}J_{n}(\lambda r)^{2}rdr+\frac{J_{n}(\lambda)^{2}}{J_{n-m}(\lambda)^{2}}\int_{1}^{\infty}J_{n-m}(\frac{\lambda}{r})^{2}\frac{rdr}{r^{4}}
= ∫ 0 1 J n ( λ r ) 2 r 𝑑 r + J n ( λ ) 2 J n − m ( λ ) 2 ∫ 0 1 J n − m ( λ r ) 2 r 𝑑 r absent superscript subscript 0 1 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 𝑟 2 𝑟 differential-d 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 2 superscript subscript 0 1 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 𝑟 2 𝑟 differential-d 𝑟 \displaystyle=\int_{0}^{1}J_{n}(\lambda r)^{2}rdr+\frac{J_{n}(\lambda)^{2}}{J_{n-m}(\lambda)^{2}}\int_{0}^{1}J_{n-m}(\lambda r)^{2}rdr
= 1 2 ( J n ′ ( λ ) 2 + ( 1 − n 2 λ 2 ) J n ( λ ) 2 ) + J n ( λ ) 2 J n − m ( λ ) 2 ( J n − m ′ ( λ ) 2 + ( 1 − ( n − m ) 2 λ 2 ) J n − m ( λ ) 2 ) par 70 absent 1 2 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ superscript 𝜆 2 1 superscript 𝑛 2 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ′ superscript 𝜆 2 1 superscript 𝑛 𝑚 2 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 2 par 70
\displaystyle=\frac{1}{2}\Bigl{(}J_{n}^{\prime}(\lambda)^{2}+(1-\frac{n^{2}}{\lambda^{2}})J_{n}(\lambda)^{2}\Bigr{)}+\frac{J_{n}(\lambda)^{2}}{J_{n-m}(\lambda)^{2}}\Bigl{(}J_{n-m}^{\prime}(\lambda)^{2}+(1-\frac{(n-m)^{2}}{\lambda^{2}})J_{n-m}(\lambda)^{2}\Bigr{)}\quad\text{par}\;\ref{encoreeq}
= J n ( λ ) 2 2 ( J n ′ ( λ ) 2 J n ( λ ) 2 + J n − m ′ ( λ ) 2 J n − m ( λ ) 2 ) + J n ( λ ) 2 2 ( 2 − ( n − m ) 2 + n 2 λ 2 ) . absent subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 2 subscript superscript 𝐽 ′ 𝑛 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 2 2 superscript 𝑛 𝑚 2 superscript 𝑛 2 superscript 𝜆 2 \displaystyle=\frac{J_{n}(\lambda)^{2}}{2}\Bigl{(}\frac{J^{\prime}_{n}(\lambda)^{2}}{J_{n}(\lambda)^{2}}+\frac{J_{n-m}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{n-m}(\lambda)^{2}}\Bigr{)}+\frac{J_{n}(\lambda)^{2}}{2}\Bigl{(}2-\frac{(n-m)^{2}+n^{2}}{\lambda^{2}}\Bigr{)}.
(Notons que le dernier terme est bien défini puisque J n − m ( λ ) J n ( λ ) ≠ 0 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 0 J_{n-m}(\lambda)J_{n}(\lambda)\neq 0 d’après le
lemme 3.2 ).
3.
(a)
Supposons d’abord que m ≥ 1 𝑚 1 m\geq 1 .
Soient n , n ′ ∈ ℤ 𝑛 superscript 𝑛 ′
ℤ n,n^{\prime}\in\mathbb{Z} , λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} et λ ′ ∈ 𝒵 m , n ′ superscript 𝜆 ′ subscript 𝒵 𝑚 superscript 𝑛 ′
\lambda^{\prime}\in\mathcal{Z}_{m,n^{\prime}} . On a
( φ n , λ ( m ) , φ n ′ , λ ′ ( m ) ) L 2 , ∞ subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 superscript 𝑛 ′ superscript 𝜆 ′
𝑚 superscript 𝐿 2
\displaystyle\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(m)},\varphi_{n^{\prime},\lambda^{\prime}}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty}
= ∫ ℙ 1 f n , λ ( m ) f n ′ , λ ′ ( m ) ¯ ‖ 1 ‖ ∞ 2 ω ∞ absent subscript superscript ℙ 1 superscript subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑚 ¯ superscript subscript 𝑓 superscript 𝑛 ′ superscript 𝜆 ′
𝑚 subscript superscript norm 1 2 subscript 𝜔 \displaystyle=\int_{\mathbb{P}^{1}}f_{{}_{n,\lambda}}^{(m)}\overline{f_{{}_{n^{\prime},\lambda^{\prime}}}^{(m)}}\|1\|^{2}_{\infty}\omega_{\infty}
= δ n , n ′ ∫ r ≤ 1 J n ( λ r ) J n ( λ ′ r ) r 𝑑 r + δ n , n ′ ∫ r ≥ 1 J n ( λ ) J n ( λ ′ ) J n − m ( λ ) J n − m ( λ ′ ) J n − m ( λ r ) J n − m ( λ ′ r ) r d r r 4 absent subscript 𝛿 𝑛 superscript 𝑛 ′
subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 subscript 𝛿 𝑛 superscript 𝑛 ′
subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ 𝑟 𝑟 𝑑 𝑟 superscript 𝑟 4 \displaystyle=\delta_{n,n^{\prime}}\int_{r\leq 1}J_{n}(\lambda r)J_{n}(\lambda^{\prime}r)rdr+\delta_{n,n^{\prime}}\int_{r\geq 1}\frac{J_{n}(\lambda)J_{n}(\lambda^{\prime})}{J_{n-m}(\lambda)J_{n-m}(\lambda^{\prime})}J_{n-m}(\frac{\lambda}{r})J_{n-m}(\frac{\lambda^{\prime}}{r})\frac{rdr}{r^{4}}
= δ n , n ′ ∫ r ≤ 1 J n ( λ r ) J n ( λ ′ r ) r 𝑑 r + δ n , n ′ ∫ r ≤ 1 J n ( λ ) J n ( λ ′ ) J n − m ( λ ) J n − m ( λ ′ ) J n − m ( λ r ) J n − m ( λ r ) r 𝑑 r absent subscript 𝛿 𝑛 superscript 𝑛 ′
subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 subscript 𝛿 𝑛 superscript 𝑛 ′
subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 \displaystyle=\delta_{n,n^{\prime}}\int_{r\leq 1}J_{n}(\lambda r)J_{n}(\lambda^{\prime}r)rdr+\delta_{n,n^{\prime}}\int_{r\leq 1}\frac{J_{n}(\lambda)J_{n}(\lambda^{\prime})}{J_{n-m}(\lambda)J_{n-m}(\lambda^{\prime})}J_{n-m}(\lambda r)J_{n-m}(\lambda r)rdr
Si λ ≠ λ ′ 𝜆 superscript 𝜆 ′ \lambda\neq\lambda^{\prime} , on a d’après 69 :
( φ n , λ ( m ) , φ n ′ , λ ′ ( m ) ) L 2 , ∞ subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 superscript 𝑛 ′ superscript 𝜆 ′
𝑚 superscript 𝐿 2
\displaystyle\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(m)},\varphi_{n^{\prime},\lambda^{\prime}}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty}
= 1 λ ′ 2 − λ 2 ( λ J n ( λ ′ ) J n ′ ( λ ) − λ ′ J n ( λ ) J n ′ ( λ ′ ) ) absent 1 superscript 𝜆 ′ 2
superscript 𝜆 2 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ superscript 𝜆 ′ \displaystyle=\frac{1}{\lambda^{\prime 2}-\lambda^{2}}\Bigl{(}\lambda J_{n}(\lambda^{\prime})J_{n}^{\prime}(\lambda)-\lambda^{\prime}J_{n}(\lambda)J_{n}^{\prime}(\lambda^{\prime})\Bigr{)}
+ 1 λ ′ 2 − λ 2 J n ( λ ) J n ( λ ′ ) J n − m ( λ ) J n − m ( λ ′ ) ( λ J n − m ( λ ′ ) J n − m ′ ( λ ) − λ ′ J n − m ( λ ) J n − m ′ ( λ ′ ) ) si λ ≠ λ ′ 1 superscript 𝜆 ′ 2
superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ superscript subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ′ 𝜆 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ′ superscript 𝜆 ′ si 𝜆
superscript 𝜆 ′ \displaystyle+\frac{1}{\lambda^{\prime 2}-\lambda^{2}}\frac{J_{n}(\lambda)J_{n}(\lambda^{\prime})}{J_{n-m}(\lambda)J_{n-m}(\lambda^{\prime})}\Bigl{(}\lambda J_{n-m}(\lambda^{\prime})J_{n-m}^{\prime}(\lambda)-\lambda^{\prime}J_{n-m}(\lambda)J_{n-m}^{\prime}(\lambda^{\prime})\Bigr{)}\quad\text{si}\;\lambda\neq\lambda^{\prime}
= 1 λ ′ 2 − λ 2 λ J n ( λ ′ ) J n − m ( λ ) ( J n ′ ( λ ) J n − m ( λ ) + J n ( λ ) J n − m ′ ( λ ) ) absent 1 superscript 𝜆 ′ 2
superscript 𝜆 2 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript superscript 𝐽 ′ 𝑛 𝑚 𝜆 \displaystyle=\frac{1}{\lambda^{\prime 2}-\lambda^{2}}\frac{\lambda J_{n}(\lambda^{\prime})}{J_{n-m}(\lambda)}\Bigl{(}J_{n}^{\prime}(\lambda)J_{n-m}(\lambda)+J_{n}(\lambda)J^{\prime}_{n-m}(\lambda)\Bigr{)}
− 1 λ ′ 2 − λ 2 λ ′ J n ( λ ) J n − m ( λ ′ ) ( J n ′ ( λ ′ ) J n − m ( λ ′ ) + J n ( λ ′ ) J n − m ′ ( λ ′ ) ) 1 superscript 𝜆 ′ 2
superscript 𝜆 2 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ subscript superscript 𝐽 ′ 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ \displaystyle-\frac{1}{\lambda^{\prime 2}-\lambda^{2}}\frac{\lambda^{\prime}J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda^{\prime})}\Bigl{(}J_{n}^{\prime}(\lambda^{\prime})J_{n-m}(\lambda^{\prime})+J_{n}(\lambda^{\prime})J^{\prime}_{n-m}(\lambda^{\prime})\Bigr{)}
= 1 λ ′ 2 − λ 2 λ J n ( λ ′ ) J n − m ( λ ) m λ J n ( λ ) J n − m ( λ ) − 1 λ ′ 2 − λ 2 λ ′ J n ( λ ) J n − m ( λ ′ ) m λ ′ J n ( λ ′ ) J n − m ( λ ′ ) absent 1 superscript 𝜆 ′ 2
superscript 𝜆 2 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 1 superscript 𝜆 ′ 2
superscript 𝜆 2 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ 𝑚 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 ′ \displaystyle=\frac{1}{\lambda^{\prime 2}-\lambda^{2}}\frac{\lambda J_{n}(\lambda^{\prime})}{J_{n-m}(\lambda)}\frac{m}{\lambda}J_{n}(\lambda)J_{n-m}(\lambda)-\frac{1}{\lambda^{\prime 2}-\lambda^{2}}\frac{\lambda^{\prime}J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda^{\prime})}\frac{m}{\lambda^{\prime}}J_{n}(\lambda^{\prime})J_{n-m}(\lambda^{\prime})
= m J n ( λ ′ ) J n ( λ ) λ ′ 2 − λ 2 ( 1 − 1 ) absent 𝑚 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ subscript 𝐽 𝑛 𝜆 superscript 𝜆 ′ 2
superscript 𝜆 2 1 1 \displaystyle=\frac{mJ_{n}(\lambda^{\prime})J_{n}(\lambda)}{\lambda^{\prime 2}-\lambda^{2}}(1-1)
= 0 . absent 0 \displaystyle=0.
(On a utilisé l’égalité suivante J n ′ ( λ ) J n − m ( λ ) + J n ( λ ) J n − m ′ ( λ ) = m λ J n ( λ ) J n − m ( λ ) superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ′ 𝜆 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 J_{n}^{\prime}(\lambda)J_{n-m}(\lambda)+J_{n}(\lambda)J_{n-m}^{\prime}(\lambda)=\frac{m}{\lambda}J_{n}(\lambda)J_{n-m}(\lambda) qui résulte du fait λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} ).
(b)
le cas m = 0 𝑚 0 m=0 . Il suffit de traiter le cas de φ n , λ ( 0 ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
0 \varphi_{n,\lambda}^{(0)} et φ n , λ ′ ( 0 ) superscript subscript 𝜑 𝑛 superscript 𝜆 ′
0 \varphi_{n,\lambda^{\prime}}^{(0)} avec J n ( λ ) = 0 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 0 J_{n}(\lambda)=0
et J n ′ ( λ ′ ) = 0 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ superscript 𝜆 ′ 0 J_{n}^{\prime}(\lambda^{\prime})=0 . On a,
( φ n , λ ( 0 ) , φ n , λ ′ ( 0 ) ) L 2 , ∞ subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
0 superscript subscript 𝜑 𝑛 superscript 𝜆 ′
0 superscript 𝐿 2
\displaystyle\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(0)},\varphi_{n,\lambda^{\prime}}^{(0)}\bigr{)}_{L^{2},\infty}
= ∫ ℙ 1 f n , λ ( 0 ) f n , λ ′ ( 0 ) ¯ ‖ 1 ‖ ∞ 2 ω ∞ absent subscript superscript ℙ 1 superscript subscript 𝑓 𝑛 𝜆
0 ¯ superscript subscript 𝑓 𝑛 superscript 𝜆 ′
0 subscript superscript norm 1 2 subscript 𝜔 \displaystyle=\int_{\mathbb{P}^{1}}f_{{}_{n,\lambda}}^{(0)}\overline{f_{{}_{n,\lambda^{\prime}}}^{(0)}}\|1\|^{2}_{\infty}\omega_{\infty}
= − ∫ r ≤ 1 J n ( λ r ) J n ( λ ′ r ) r 𝑑 r + ∫ r ≥ 1 J n ( λ r ) J n ( λ ′ r ) r d r r 4 absent subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ 𝑟 𝑟 𝑑 𝑟 superscript 𝑟 4 \displaystyle=-\int_{r\leq 1}J_{n}(\lambda r)J_{n}(\lambda^{\prime}r)rdr+\int_{r\geq 1}J_{n}(\frac{\lambda}{r})J_{n}(\frac{\lambda^{\prime}}{r})\frac{rdr}{r^{4}}
= − ∫ r ≤ 1 J n ( λ r ) J n ( λ ′ r ) r 𝑑 r + ∫ r ≤ 1 J n ( λ r ) J n ( λ r ) r 𝑑 r absent subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 ′ 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 \displaystyle=-\int_{r\leq 1}J_{n}(\lambda r)J_{n}(\lambda^{\prime}r)rdr+\int_{r\leq 1}J_{n}(\lambda r)J_{n}(\lambda r)rdr
= 0 . absent 0 \displaystyle=0.
4.
On a déjà montré que 𝒵 m , n subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\mathcal{Z}_{m,n} est discret et infini (voir lemme 3.2 ). Montrons que 𝒵 m , n ⊂ ℝ subscript 𝒵 𝑚 𝑛
ℝ \mathcal{Z}_{m,n}\subset\mathbb{R} . On procède par l’absurde: Soit λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}
et supposons que λ ¯ ≠ λ ¯ 𝜆 𝜆 \overline{\lambda}\neq\lambda . On a L m , n ( λ ¯ ) = L m , n ( λ ) ¯ = 0 subscript 𝐿 𝑚 𝑛
¯ 𝜆 ¯ subscript 𝐿 𝑚 𝑛
𝜆 0 L_{m,n}(\overline{\lambda})=\overline{L_{m,n}(\lambda)}=0 , (puisque L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n} est une fonction analytique à coefficients réels). Si l’on note par f n , λ ¯ subscript 𝑓 𝑛 ¯ 𝜆
f_{n,\overline{\lambda}} la fonction définie par
f n , λ ¯ ( m ) := { J n ( λ ¯ r ) exp ( i n θ ) si r ≤ 1 , J n ( λ ¯ ) J n − m ( λ ¯ ) r m J n − m ( λ ¯ r ) exp ( i n θ ) si r > 1 , assign superscript subscript 𝑓 𝑛 ¯ 𝜆
𝑚 cases subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 𝑟 𝑖 𝑛 𝜃 si 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 superscript 𝑟 𝑚 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 𝑟 𝑖 𝑛 𝜃 si 𝑟 1 f_{n,\overline{\lambda}}^{(m)}:=\begin{cases}J_{n}(\overline{\lambda}r)\exp(in\theta)&\text{si }r\leq 1,\\
\frac{J_{n}(\overline{\lambda})}{J_{n-m}(\overline{\lambda})}r^{m}J_{n-m}(\frac{\overline{\lambda}}{r})\exp(in\theta)&\text{si }r>1,\\
\end{cases}
et on pose
φ n , λ ¯ ( m ) := f n , λ ¯ ( m ) ⊗ 1 . assign superscript subscript 𝜑 𝑛 ¯ 𝜆
𝑚 tensor-product superscript subscript 𝑓 𝑛 ¯ 𝜆
𝑚 1 \varphi_{n,\overline{\lambda}}^{(m)}:=f_{n,\overline{\lambda}}^{(m)}\otimes 1.
Alors on a,
( φ n , λ ( m ) , φ n , λ ¯ ( m ) ) L 2 , ∞ subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 𝑛 ¯ 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
\displaystyle\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(m)},\varphi_{{}_{n,\overline{\lambda}}}^{(m)})_{L^{2},\infty}
= ∫ ℙ 1 f n , λ f n , λ ¯ ¯ ‖ 1 ‖ ∞ 2 ω ∞ absent subscript superscript ℙ 1 subscript 𝑓 𝑛 𝜆
¯ subscript 𝑓 𝑛 ¯ 𝜆
subscript superscript norm 1 2 subscript 𝜔 \displaystyle=\int_{\mathbb{P}^{1}}f_{n,\lambda}\overline{f_{n,\overline{\lambda}}}\|1\|^{2}_{\infty}\omega_{\infty}
= ∫ r ≤ 1 J n ( λ r ) J n ( λ ¯ r ) r 𝑑 r + ∫ r ≥ 1 J n ( λ ) J n ( λ ¯ ) J n − m ( λ ) J n − m ( λ ¯ ) J n − m ( λ r ) J n − m ( λ ¯ r ) r d r r 4 absent subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 𝑟 𝑟 𝑑 𝑟 superscript 𝑟 4 \displaystyle=\int_{r\leq 1}J_{n}(\lambda r)J_{n}(\overline{\lambda}r)rdr+\int_{r\geq 1}\frac{J_{n}(\lambda)J_{n}(\overline{\lambda})}{J_{n-m}(\lambda)J_{n-m}(\overline{\lambda})}J_{n-m}(\frac{\lambda}{r})J_{n-m}(\frac{\overline{\lambda}}{r})\frac{rdr}{r^{4}}
= ∫ r ≤ 1 J n ( λ r ) J n ( λ ¯ r ) r 𝑑 r + ∫ r ≤ 1 J n ( λ ) J n ( λ ¯ ) J n − m ( λ ) J n − m ( λ ¯ ) J n − m ( λ r ) J n − m ( λ ¯ r ) r 𝑑 r absent subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 subscript 𝑟 1 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 \displaystyle=\int_{r\leq 1}J_{n}(\lambda r)J_{n}(\overline{\lambda}r)rdr+\int_{r\leq 1}\frac{J_{n}(\lambda)J_{n}(\overline{\lambda})}{J_{n-m}(\lambda)J_{n-m}(\overline{\lambda})}J_{n-m}(\lambda r)J_{n-m}(\overline{\lambda}r)rdr
= 1 λ ¯ 2 − λ 2 ( λ J n ( λ ¯ ) J n ′ ( λ ) − λ ¯ J n ( λ ) J n ′ ( λ ¯ ) ) absent 1 superscript ¯ 𝜆 2 superscript 𝜆 2 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ ¯ 𝜆 \displaystyle=\frac{1}{\overline{\lambda}^{2}-\lambda^{2}}\Bigl{(}\lambda J_{n}(\overline{\lambda})J_{n}^{\prime}(\lambda)-\overline{\lambda}J_{n}(\lambda)J_{n}^{\prime}(\overline{\lambda})\Bigr{)}
+ 1 λ ¯ 2 − λ 2 J n ( λ ) J n ( λ ¯ ) J n − m ( λ ) J n − m ( λ ¯ ) ( λ J n − m ( λ ¯ ) J n − m ′ ( λ ) − λ ¯ J n − m ( λ ) J n − m ′ ( λ ¯ ) ) par 69 1 superscript ¯ 𝜆 2 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ′ 𝜆 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ′ ¯ 𝜆 par 69
\displaystyle+\frac{1}{\overline{\lambda}^{2}-\lambda^{2}}\frac{J_{n}(\lambda)J_{n}(\overline{\lambda})}{J_{n-m}(\lambda)J_{n-m}(\overline{\lambda})}\Bigl{(}\lambda J_{n-m}(\overline{\lambda})J_{n-m}^{\prime}(\lambda)-\overline{\lambda}J_{n-m}(\lambda)J_{n-m}^{\prime}(\overline{\lambda})\Bigr{)}\quad\text{par}\,\ref{intTTT}
= 1 λ ¯ 2 − λ 2 λ J n ( λ ¯ ) J n − m ( λ ) ( J n ′ ( λ ) J n − m ( λ ) + J n ( λ ) J n − m ′ ( λ ) ) absent 1 superscript ¯ 𝜆 2 superscript 𝜆 2 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript superscript 𝐽 ′ 𝑛 𝑚 𝜆 \displaystyle=\frac{1}{\overline{\lambda}^{2}-\lambda^{2}}\frac{\lambda J_{n}(\overline{\lambda})}{J_{n-m}(\lambda)}\Bigl{(}J_{n}^{\prime}(\lambda)J_{n-m}(\lambda)+J_{n}(\lambda)J^{\prime}_{n-m}(\lambda)\Bigr{)}
− 1 λ ¯ 2 − λ 2 λ ¯ J n ( λ ) J n − m ( λ ¯ ) ( J n ′ ( λ ¯ ) J n − m ( λ ¯ ) + J n ( λ ¯ ) J n − m ′ ( λ ¯ ) ) 1 superscript ¯ 𝜆 2 superscript 𝜆 2 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 subscript superscript 𝐽 ′ 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 \displaystyle-\frac{1}{\overline{\lambda}^{2}-\lambda^{2}}\frac{\overline{\lambda}J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\overline{\lambda})}\Bigl{(}J_{n}^{\prime}(\overline{\lambda})J_{n-m}(\overline{\lambda})+J_{n}(\overline{\lambda})J^{\prime}_{n-m}(\overline{\lambda})\Bigr{)}
= 1 λ ¯ 2 − λ 2 λ J n ( λ ¯ ) J n − m ( λ ) m λ J n ( λ ) J n − m ( λ ) − 1 λ ¯ 2 − λ 2 λ ¯ J n ( λ ) J n − m ( λ ¯ ) m λ ¯ J n ( λ ) J n − m ( λ ¯ ) absent 1 superscript ¯ 𝜆 2 superscript 𝜆 2 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 1 superscript ¯ 𝜆 2 superscript 𝜆 2 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 𝑚 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 ¯ 𝜆 \displaystyle=\frac{1}{\overline{\lambda}^{2}-\lambda^{2}}\frac{\lambda J_{n}(\overline{\lambda})}{J_{n-m}(\lambda)}\frac{m}{\lambda}J_{n}(\lambda)J_{n-m}(\lambda)-\frac{1}{\overline{\lambda}^{2}-\lambda^{2}}\frac{\overline{\lambda}J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\overline{\lambda})}\frac{m}{\overline{\lambda}}J_{n}(\lambda)J_{n-m}(\overline{\lambda})
= m J n ( λ ¯ ) J n ( λ ) λ ¯ 2 − λ 2 ( 1 − 1 ) absent 𝑚 subscript 𝐽 𝑛 ¯ 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 superscript ¯ 𝜆 2 superscript 𝜆 2 1 1 \displaystyle=\frac{mJ_{n}(\overline{\lambda})J_{n}(\lambda)}{\overline{\lambda}^{2}-\lambda^{2}}(1-1)
= 0 . absent 0 \displaystyle=0.
Notons que la deuxième égalité nous donne que ( φ n , λ ( m ) , φ n , λ ¯ ) L 2 , ∞ subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 subscript 𝜑 𝑛 ¯ 𝜆
superscript 𝐿 2
\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(m)},\varphi_{{}_{n,\overline{\lambda}}})_{L^{2},\infty} est un réel strictement positif (puisque c’est une somme de deux intégrales positives non nulles et que λ ≠ 0 𝜆 0 \lambda\neq 0 par hypothèse). Cela aboutit à une contradiction. On conclut que
λ ¯ = λ . ¯ 𝜆 𝜆 \overline{\lambda}=\lambda.
Dans ce théorème, nous montrons que les fonctions L m , n subscript 𝐿 𝑚 𝑛
L_{m,n} génèrent des vecteurs propres pour le Laplacien Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} .
Théorème 3.4 .
Soit m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} , on a pour tout n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} , λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} et k ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝑘 0 1 … 𝑚 k\in\{0,1,\ldots,m\} :
( 1 ⊗ z k , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = 0 , subscript tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
0 \bigl{(}1\otimes z^{k},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=0,
( φ n , λ ( m ) , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = λ 2 4 ( φ n , λ ( m ) , ξ ) L 2 , ∞ , subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
superscript 𝜆 2 4 subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(m)},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\frac{\lambda^{2}}{4}\bigl{(}\varphi_{n,\lambda}^{(m)},\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty},
et
( φ − n + m , λ ( m ) , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = λ 2 4 ( φ − n + m , λ ( m ) , ξ ) L 2 , ∞ , subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝑚 𝜆
𝑚 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
superscript 𝜆 2 4 subscript superscript subscript 𝜑 𝑛 𝑚 𝜆
𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
\bigl{(}\varphi_{{}_{-n+m,\lambda}}^{(m)},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\frac{\lambda^{2}}{4}\bigl{(}\varphi_{{}_{-n+m,\lambda}}^{(m)},\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty},
pour tout ξ ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . En particulier,
{ 0 } ⋃ { λ 2 4 | ∃ n ∈ ℕ , λ ∈ 𝒵 m , n } ⊂ Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) . \Bigl{\{}0\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\frac{\lambda^{2}}{4}\Bigl{|}\,\exists n\in\mathbb{N},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}\Bigr{\}}\subset\mathrm{Spec}(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}).
Proof.
La première assertion est une conséquence immédiate du 2.1 .
Notons que φ n , λ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)} et φ − n + m , λ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝑚 𝜆
𝑚 \varphi_{-n+m,\lambda}^{(m)} sont linéairement dépendants si et seulement si m 𝑚 m est pair et que n = m 2 𝑛 𝑚 2 n=\frac{m}{2} . En effet, (par définition de φ n , λ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)} , voir 25 ), ces deux vecteurs sont liés s’il existe c ∈ ℂ 𝑐 ℂ c\in\mathbb{C} tel que
J n ( λ r ) e i n θ subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 𝜃 \displaystyle J_{n}(\lambda r)e^{in\theta}
= c J − n + m ( λ r ) e i ( − n + m ) θ , absent 𝑐 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 𝑚 𝜃 \displaystyle=cJ_{-n+m}(\lambda r)e^{i(-n+m)\theta},
et J n ( λ ) J n − m ( λ ) J n − m ( λ r ) e i n θ et subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 𝜃 \displaystyle\text{et}\;\frac{J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda)}J_{n-m}(\lambda r)e^{{in\theta}}
= c J − n + m ( λ ) J − n ( λ ) J − n ( λ r ) e i ( − n + m ) θ ∀ r ∈ [ 0 , 1 ] ∀ θ ∈ ℝ . formulae-sequence absent 𝑐 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 𝑚 𝜃 for-all 𝑟 0 1 for-all 𝜃 ℝ \displaystyle=c\frac{J_{-n+m}(\lambda)}{J_{-n}(\lambda)}J_{-n}(\lambda r)e^{{i(-n+m)\theta}}\quad\forall\,\,r\in[0,1]\;\forall\,\theta\in\mathbb{R}.
Donc,
J n ( λ r ) subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 \displaystyle J_{n}(\lambda r)
= ( − 1 ) m − n c J n − m ( λ r ) e i ( − 2 n + m ) θ et J n − m ( λ r ) = ( − 1 ) n − m c J n − m ( λ ) 2 J n ( λ ) 2 J n ( λ r ) e i ( − 2 n + m ) θ , absent superscript 1 𝑚 𝑛 𝑐 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 2 𝑛 𝑚 𝜃 et subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 superscript 1 𝑛 𝑚 𝑐 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 2 𝑛 𝑚 𝜃 \displaystyle=(-1)^{m-n}cJ_{n-m}(\lambda r)e^{i(-2n+m)\theta}\,\text{et}\,J_{n-m}(\lambda r)=(-1)^{n-m}c\frac{J_{n-m}(\lambda)^{2}}{J_{n}(\lambda)^{2}}J_{n}(\lambda r)e^{{i(-2n+m)\theta}},
pour tout r ∈ [ 0 , 1 ] 𝑟 0 1 r\in[0,1] et pour tout θ ∈ ℝ 𝜃 ℝ \theta\in\mathbb{R} . On déduit que m 𝑚 m est pair et que n = m 2 𝑛 𝑚 2 n=\frac{m}{2} .
Afin de montrer que φ n , λ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \varphi_{n,\lambda}^{(m)} est un vecteur propre, on aura besoin de l’expression locale de Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} sur ℙ 1 ∖ 𝕊 1 superscript ℙ 1 superscript 𝕊 1 \mathbb{P}^{1}\setminus\mathbb{S}^{1} . Soit f ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 ) 𝑓 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 f\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1}) et k ∈ { 0 , … , m } 𝑘 0 … 𝑚 k\in\{0,\ldots,m\} .
D’après 5 , on a sur { z ∈ ℂ | | z | < 1 } conditional-set 𝑧 ℂ 𝑧 1 \{z\in\mathbb{C}|\,|z|<1\} ,
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) = − | z | − 2 k ∂ ∂ z ( | z | 2 k ∂ ∂ z ¯ f ) ⊗ z k = − z − k ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( z k f ) ⊗ z k , subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 tensor-product superscript 𝑧 2 𝑘 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 ¯ 𝑧 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 tensor-product superscript 𝑧 𝑘 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑘 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 \begin{split}\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k})=-|z|^{-2k}\frac{\partial}{\partial z}\bigl{(}|z|^{2k}\frac{\partial}{\partial\overline{z}}f\bigr{)}\otimes z^{k}=-z^{-k}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(z^{k}f)\otimes z^{k},\end{split}
(26)
et sur { | z | > 1 } 𝑧 1 \{|z|>1\} ,
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ⊗ z k ) = − | z | 2 m − 2 k + 4 ∂ ∂ z ( | z | 2 k − 2 m ∂ ∂ z ¯ f ) ⊗ z k = − | z | 4 z k − m ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( f z m − k ) ⊗ z k . subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 tensor-product superscript 𝑧 2 𝑚 2 𝑘 4 𝑧 superscript 𝑧 2 𝑘 2 𝑚 ¯ 𝑧 𝑓 superscript 𝑧 𝑘 tensor-product superscript 𝑧 4 superscript 𝑧 𝑘 𝑚 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 𝑓 superscript 𝑧 𝑚 𝑘 superscript 𝑧 𝑘 \begin{split}\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(f\otimes z^{k})=-|z|^{2m-2k+4}\frac{\partial}{\partial z}\bigl{(}|z|^{2k-2m}\frac{\partial}{\partial\overline{z}}f\bigr{)}\otimes z^{k}=-\dfrac{|z|^{4}}{z^{k-m}}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\frac{f}{z^{m-k}})\otimes z^{k}.\end{split}
(27)
Fixons n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} et soit λ ∈ ℝ ∗ ∖ { x | J n − m ( x ) = 0 } 𝜆 superscript ℝ ∗ conditional-set 𝑥 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝑥 0 \lambda\in\mathbb{R}^{\ast}\setminus\{x|\,J_{n-m}(x)=0\} . Soient
c , d ∈ ℝ 𝑐 𝑑
ℝ c,d\in\mathbb{R} deux constantes non nulles et posons f ~ n , λ subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
\widetilde{f}_{n,\lambda} la fonction sur ℂ ℂ \mathbb{C}
donnée comme suit:
f ~ n , λ ( r , θ ) := { f ~ n , λ , − ( r , θ ) := c J n ( λ r ) e i n θ si r ≤ 1 , θ ∈ ℝ f ~ n , λ , + ( r , θ ) := d J n ( λ ) J n − m ( λ ) r m J n − m ( λ r ) e i n θ si r > 1 , θ ∈ ℝ . assign subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
𝑟 𝜃 cases assign subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
𝑟 𝜃 𝑐 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 𝜃 formulae-sequence si 𝑟 1 𝜃 ℝ assign subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
𝑟 𝜃 𝑑 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 superscript 𝑟 𝑚 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 𝜃 formulae-sequence si 𝑟 1 𝜃 ℝ \widetilde{f}_{n,\lambda}(r,\theta):=\begin{cases}\widetilde{f}_{n,\lambda,-}(r,\theta):=c\,J_{n}(\lambda r)e^{in\theta}&\text{si }r\leq 1,\theta\in\mathbb{R}\\
\widetilde{f}_{n,\lambda,+}(r,\theta):=d\,\frac{J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda)}r^{m}J_{n-m}(\frac{\lambda}{r})e^{in\theta}&\text{si }r>1,\,\theta\in\mathbb{R}.\\
\end{cases}
(28)
et on considère l’élément φ ~ n , λ ( m ) superscript subscript ~ 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 \widetilde{\varphi}_{n,\lambda}^{(m)} défini presque partout sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} par:
φ ~ n , λ ( m ) := f ~ n , λ ⊗ 1 assign superscript subscript ~ 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 tensor-product subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
1 \widetilde{\varphi}_{n,\lambda}^{(m)}:=\widetilde{f}_{n,\lambda}\otimes 1
(29)
On va montrer l’équivalence suivante:
λ ∈ 𝒵 m , n ⇔ ⇔ 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
absent \displaystyle\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n}\,\Leftrightarrow
( φ ~ n , λ ( m ) , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) ∞ = λ 2 4 ( φ ~ n , λ ( m ) , ξ ) ∞ ∀ ξ ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) subscript superscript subscript ~ 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝜆 2 4 subscript superscript subscript ~ 𝜑 𝑛 𝜆
𝑚 𝜉 for-all 𝜉 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \displaystyle\bigl{(}\widetilde{\varphi}_{n,\lambda}^{(m)},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{\infty}=\frac{\lambda^{2}}{4}\bigl{(}\widetilde{\varphi}_{n,\lambda}^{(m)},\xi\bigr{)}_{\infty}\,\forall\,\xi\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m))
avec { c = d , lorsque m ≥ 1 c = d si J n ′ ( λ ) = 0 et c = − d si J n ( λ ) = 0 , lorsque m = 0 . . \displaystyle\,\text{avec}\,\begin{cases}c=d&,\text{lorsque}\,m\geq 1\\
c=d&\text{si }\,J_{n}^{\prime}(\lambda)=0\,\text{et}\,c=-d\,\text{si}\,J_{n}(\lambda)=0,\,\text{lorsque}\,m=0.\\
\end{cases}.
Pour cela, nous allons établir que pour tout n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} et tout λ ∈ ℝ ∗ ∖ { x | J n − m ( x ) = 0 } 𝜆 superscript ℝ ∗ conditional-set 𝑥 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝑥 0 \lambda\in\mathbb{R}^{\ast}\setminus\{x|\,J_{n-m}(x)=0\} ,
on a:
( f ~ n , λ ⊗ 1 , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( g ⊗ z l ) ) L 2 , ∞ = λ 2 4 ( f ~ n , λ ⊗ 1 , g ⊗ z l ) L 2 , ∞ + ∫ | z | = 1 ( f ~ n , λ , + − f ~ n , λ , − ) d c ( z ¯ l g ¯ ) + ∫ | z | = 1 ( d c f ~ n , λ , − − d c f ~ n , λ , + ) z ¯ l g ¯ , subscript tensor-product subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
1 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
superscript 𝜆 2 4 subscript tensor-product subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
1 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 \begin{split}(\widetilde{f}_{n,\lambda}\otimes 1,\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(g\otimes z^{l}))_{L^{2},\infty}&=\frac{\lambda^{2}}{4}(\widetilde{f}_{n,\lambda}\otimes 1,g\otimes z^{l})_{L^{2},\infty}+\int_{|z|=1}\bigl{(}\widetilde{f}_{n,\lambda,+}-\widetilde{f}_{n,\lambda,-}\bigr{)}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})\\
&+\int_{|z|=1}\bigl{(}d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,-}-d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,+})\overline{z}^{l}\overline{g},\end{split}
pour tout g ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 ) 𝑔 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 g\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1}) et l ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝑙 0 1 … 𝑚 l\in\{0,1,\ldots,m\} .
On a
( f ~ n , λ ⊗ 1 , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( g ⊗ z l ) ) L 2 , ∞ = − ∫ | z | ≤ 1 f ~ n , λ z ¯ − l ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( z ¯ l g ¯ ) z ¯ l 𝑑 z ∧ d z ¯ − ∫ | z | ≥ 1 f ~ n , λ z ¯ m − l ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( g ¯ z ¯ m − l ) z − m z ¯ l − m 𝑑 z ∧ d z ¯ = − ∫ | z | ≤ 1 f ~ n , λ ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( z ¯ l g ¯ ) 𝑑 z ∧ d z ¯ − ∫ | z | ≥ 1 f ~ n , λ z − m ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( g ¯ z ¯ m − l ) 𝑑 z ∧ d z ¯ . subscript tensor-product subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
1 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑙 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 superscript 𝑧 𝑚 superscript ¯ 𝑧 𝑙 𝑚 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 \begin{split}(\widetilde{f}_{n,\lambda}\otimes 1,\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(g\otimes z^{l}))_{L^{2},\infty}&=-\int_{|z|\leq 1}\widetilde{f}_{n,\lambda}\overline{z}^{-l}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\overline{z}^{l}\overline{g})\overline{z}^{l}dz\wedge d\overline{z}\\
&-\int_{|z|\geq 1}\widetilde{f}_{n,\lambda}\overline{z}^{m-l}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}})z^{-m}\overline{z}^{l-m}dz\wedge d\overline{z}\\
&=-\int_{|z|\leq 1}\widetilde{f}_{n,\lambda}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\overline{z}^{l}\overline{g})dz\wedge d\overline{z}-\int_{|z|\geq 1}\widetilde{f}_{n,\lambda}z^{-m}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}})dz\wedge d\overline{z}.\end{split}
Par la formule de Green 5.1 ,
− ∫ | z | ≤ 1 f ~ n , λ ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( z ¯ l g ¯ ) 𝑑 z ∧ d z ¯ = − ∫ | z | ≤ 1 ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( f ~ n , λ , − ) z ¯ l g ¯ 𝑑 z ∧ d z ¯ − ∫ | z | = 1 f ~ n , λ , − d c ( z ¯ l g ¯ ) + ∫ | z | = 1 d c ( f λ , n , − ) z ¯ l g ¯ = − ∫ | z | ≤ 1 ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( f ~ n , λ , − ) z ¯ l g ¯ 𝑑 z ∧ d z ¯ − ∫ | z | = 1 f ~ n , λ , − d c ( z ¯ l g ¯ ) + ∫ | z | = 1 d c ( f ~ n , λ , − ) z ¯ l g ¯ , subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript 𝑓 𝜆 𝑛
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 \begin{split}-\int_{|z|\leq 1}\widetilde{f}_{n,\lambda}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\overline{z}^{l}\overline{g})dz\wedge d\overline{z}&=-\int_{|z|\leq 1}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\widetilde{f}_{n,\lambda,-})\overline{z}^{l}\overline{g}dz\wedge d\overline{z}-\int_{|z|=1}\widetilde{f}_{n,\lambda,-}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})\\
&+\int_{|z|=1}d^{c}(f_{\lambda,n,-})\overline{z}^{l}\overline{g}\\
&=-\int_{|z|\leq 1}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\widetilde{f}_{n,\lambda,-})\overline{z}^{l}\overline{g}dz\wedge d\overline{z}-\int_{|z|=1}\widetilde{f}_{n,\lambda,-}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})\\
&+\int_{|z|=1}d^{c}(\widetilde{f}_{n,\lambda,-})\overline{z}^{l}\overline{g},\end{split}
et
− ∫ | z | ≥ 1 f ~ n , λ z − m ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( g ¯ z ¯ m − l ) d z ∧ d z ¯ = − ∫ | z | ≥ 1 ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( f ~ n , λ , + z m ) g ¯ z ¯ m − l 𝑑 z ∧ d z ¯ + ∫ | z | = 1 f ~ n , λ , + z m d c ( g ¯ z ¯ m − l ) − ∫ | z | = 1 d c ( f ~ n , λ , + z m ) g ¯ z ¯ m − l = − ∫ | z | ≥ 1 ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( f ~ n , λ , + z m ) g ¯ z ¯ m − l 𝑑 z ∧ d z ¯ + ∫ | z | = 1 f ~ n , λ , + d c ( z ¯ l g ¯ ) + ∫ | z | = 1 z ¯ l g ¯ f ~ n , λ , + ( 1 z m d c ( 1 z ¯ m ) − 1 z ¯ m d c ( 1 z m ) ) − ∫ | z | = 1 d c ( f ~ n , λ , + ) z ¯ l g ¯ = − ∫ | z | ≥ 1 ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( f ~ n , λ , + z m ) g ¯ z ¯ m − l 𝑑 z ∧ d z ¯ + ∫ | z | = 1 f ~ n , λ , + d c ( z ¯ l g ¯ ) − ∫ | z | = 1 d c ( f ~ n , λ , + ) z ¯ l g ¯ subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 𝑑 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 superscript 𝑑 𝑐 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 subscript 𝑧 1 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
1 superscript 𝑧 𝑚 superscript 𝑑 𝑐 1 superscript ¯ 𝑧 𝑚 1 superscript ¯ 𝑧 𝑚 superscript 𝑑 𝑐 1 superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 \begin{split}-\int_{|z|\geq 1}\widetilde{f}_{n,\lambda}z^{-m}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}&(\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}})dz\wedge d\overline{z}=\\
&-\int_{|z|\geq 1}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\frac{\widetilde{f}_{n,\lambda,+}}{z^{m}})\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}}dz\wedge d\overline{z}+\int_{|z|=1}\frac{\widetilde{f}_{n,\lambda,+}}{z^{m}}d^{c}\bigl{(}\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}}\bigr{)}\\
&-\int_{|z|=1}d^{c}\bigl{(}\frac{\widetilde{f}_{n,\lambda,+}}{z^{m}}\bigr{)}\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}}\\
=&-\int_{|z|\geq 1}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\frac{\widetilde{f}_{n,\lambda,+}}{z^{m}})\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}}dz\wedge d\overline{z}+\int_{|z|=1}\widetilde{f}_{n,\lambda,+}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})\\
&+\int_{|z|=1}\overline{z}^{l}\overline{g}\widetilde{f}_{n,\lambda,+}\bigl{(}\frac{1}{z^{m}}d^{c}(\frac{1}{\overline{z}^{m}})-\frac{1}{\overline{z}^{m}}d^{c}(\frac{1}{z^{m}})\bigr{)}-\int_{|z|=1}d^{c}(\widetilde{f}_{n,\lambda,+}){\overline{z}^{l}\overline{g}}\\
=&-\int_{|z|\geq 1}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\frac{\widetilde{f}_{n,\lambda,+}}{z^{m}})\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}}dz\wedge d\overline{z}+\int_{|z|=1}\widetilde{f}_{n,\lambda,+}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})-\int_{|z|=1}d^{c}(\widetilde{f}_{n,\lambda,+}){\overline{z}^{l}\overline{g}}\end{split}
(On a utilisé le fait que d z z = − d z ¯ z ¯ 𝑑 𝑧 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 ¯ 𝑧 \frac{dz}{z}=-\frac{d\overline{z}}{\overline{z}}
sur 𝕊 1 superscript 𝕊 1 \mathbb{S}^{1} ).
Observons que par 26 et 27 , on a sur ℙ 1 ∖ 𝕊 1 superscript ℙ 1 superscript 𝕊 1 \mathbb{P}^{1}\setminus\mathbb{S}^{1} :
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( f ~ n , λ ⊗ z k ) = λ 2 4 f ~ n , λ ⊗ z k . subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑘 tensor-product superscript 𝜆 2 4 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑘 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(\widetilde{f}_{n,\lambda}\otimes z^{k})=\frac{\lambda^{2}}{4}\widetilde{f}_{n,\lambda}\otimes z^{k}.
(30)
En regroupant tout cela, et après des simplifications évidentes, il vient que:
( f ~ n , λ ⊗ 1 , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( g ⊗ z l ) ) L 2 , ∞ = − ∫ | z | ≤ 1 ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( f ~ n , λ , − ) z ¯ l g ¯ 𝑑 z ∧ d z ¯ − ∫ | z | ≥ 1 ∂ 2 ∂ z ∂ z ¯ ( f ~ n , λ , + z m ) g ¯ z ¯ m − l 𝑑 z ∧ d z ¯ ∫ | z | = 1 ( f ~ n , λ , + − f ~ n , λ , − ) d c ( z ¯ l g ¯ ) + ∫ | z | = 1 ( d c f ~ n , λ , − − d c f ~ n , λ , + ) z ¯ l g ¯ = λ 2 4 ∫ | z | ≤ 1 f ~ n , λ , − z ¯ l g ¯ 𝑑 z ∧ d z ¯ + λ 2 4 ∫ | z | ≥ 1 f ~ n , λ , + z m | z | 4 g ¯ z ¯ m − l 𝑑 z ∧ d z ¯ par 30 + ∫ | z | = 1 ( f ~ n , λ , + − f ~ n , λ , − ) d c ( z ¯ l g ¯ ) + ∫ | z | = 1 ( d c f ~ n , λ , − − d c f ~ n , λ , + ) z ¯ l g ¯ = λ 2 4 ( f ~ n , λ ⊗ 1 , g ⊗ z l ) L 2 , ∞ + ∫ | z | = 1 ( f ~ n , λ , + − f ~ n , λ , − ) d c ( z ¯ l g ¯ ) + ∫ | z | = 1 ( d c f ~ n , λ , − − d c f ~ n , λ , + ) z ¯ l g ¯ . formulae-sequence subscript tensor-product subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
1 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
subscript 𝑧 1 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 superscript 2 𝑧 ¯ 𝑧 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 superscript 𝜆 2 4 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 superscript 𝜆 2 4 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑧 𝑚 superscript 𝑧 4 ¯ 𝑔 superscript ¯ 𝑧 𝑚 𝑙 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 par 30 subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 superscript 𝜆 2 4 subscript tensor-product subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
1 tensor-product 𝑔 superscript 𝑧 𝑙 superscript 𝐿 2
subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 \begin{split}(\widetilde{f}_{n,\lambda}\otimes 1,&\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(g\otimes z^{l}))_{L^{2},\infty}=\\
&-\int_{|z|\leq 1}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\widetilde{f}_{n,\lambda,-})\overline{z}^{l}\overline{g}dz\wedge d\overline{z}-\int_{|z|\geq 1}\frac{\partial^{2}}{\partial z\partial\overline{z}}(\frac{\widetilde{f}_{n,\lambda,+}}{z^{m}})\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}}dz\wedge d\overline{z}\\
&\int_{|z|=1}\bigl{(}\widetilde{f}_{n,\lambda,+}-\widetilde{f}_{n,\lambda,-}\bigr{)}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})+\int_{|z|=1}\bigl{(}d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,-}-d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,+})\overline{z}^{l}\overline{g}\\
&=\frac{\lambda^{2}}{4}\int_{|z|\leq 1}\widetilde{f}_{{}_{n,\lambda,-}}\overline{z}^{l}\overline{g}dz\wedge d\overline{z}+\frac{\lambda^{2}}{4}\int_{|z|\geq 1}\frac{\widetilde{f}_{n,\lambda,+}}{z^{m}|z|^{4}}\frac{\overline{g}}{\overline{z}^{m-l}}dz\wedge d\overline{z}\quad\text{par}\,\ref{x9}\\
&+\int_{|z|=1}\bigl{(}\widetilde{f}_{n,\lambda,+}-\widetilde{f}_{n,\lambda,-}\bigr{)}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})+\int_{|z|=1}\bigl{(}d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,-}-d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,+})\overline{z}^{l}\overline{g}\\
&=\frac{\lambda^{2}}{4}(\widetilde{f}_{n,\lambda}\otimes 1,g\otimes z^{l})_{L^{2},\infty}+\int_{|z|=1}\bigl{(}\widetilde{f}_{n,\lambda,+}-\widetilde{f}_{n,\lambda,-}\bigr{)}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})+\int_{|z|=1}\bigl{(}d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,-}-d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,+})\overline{z}^{l}\overline{g}.\end{split}
Donc pour que λ 2 4 ∈ Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) superscript 𝜆 2 4 Spec subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \frac{\lambda^{2}}{4}\in\mathrm{Spec}(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}) il faut et
il suffit que
∫ | z | = 1 ( f ~ n , λ , + − f ~ n , λ , − ) d c ( z ¯ l g ¯ ) + ∫ | z | = 1 ( d c f ~ n , λ , − − d c f ~ n , λ , + ) z ¯ l g ¯ = 0 ∀ g ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 ) , ∀ l ∈ { 0 , 1 , … , m } . formulae-sequence subscript 𝑧 1 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 subscript 𝑧 1 superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
superscript ¯ 𝑧 𝑙 ¯ 𝑔 0 formulae-sequence for-all 𝑔 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 for-all 𝑙 0 1 … 𝑚 \int_{|z|=1}\bigl{(}\widetilde{f}_{n,\lambda,+}-\widetilde{f}_{n,\lambda,-}\bigr{)}d^{c}(\overline{z}^{l}\overline{g})+\int_{|z|=1}\bigl{(}d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,-}-d^{c}\widetilde{f}_{n,\lambda,+})\overline{z}^{l}\overline{g}=0\quad\forall\,g\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1}),\,\forall\,l\in\{0,1,\ldots,m\}.
(31)
Ce qui est équivalent à:
f ~ n , λ , + = f ~ n , λ , − et d c ( f n , λ , − ) = d c ( f n , λ , + ) sur 𝕊 1 . formulae-sequence subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
et
superscript 𝑑 𝑐 subscript 𝑓 𝑛 𝜆
superscript 𝑑 𝑐 subscript 𝑓 𝑛 𝜆
sur superscript 𝕊 1
\widetilde{f}_{n,\lambda,+}=\widetilde{f}_{n,\lambda,-}\quad\text{et}\quad d^{c}(f_{n,\lambda,-})=d^{c}(f_{n,\lambda,+})\quad\text{sur}\,\,\mathbb{S}^{1}.
(32)
Pour simplifier les notations on pose
ψ − ( r ) = c J n ( λ r ) et ψ + ( r ) = d J n ( λ ) J n − m ( λ ) r m J n − m ( λ r ) . formulae-sequence subscript 𝜓 𝑟 𝑐 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑟 et
subscript 𝜓 𝑟 𝑑 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 superscript 𝑟 𝑚 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 𝑟 \psi_{-}(r)=cJ_{n}(\lambda r)\qquad\text{et}\qquad\psi_{+}(r)=d\frac{J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda)}r^{m}J_{n-m}(\frac{\lambda}{r}).
Donc, f ~ n , λ , − ( z ) = ψ − ( | z | ) ( z | z | ) n subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
𝑧 subscript 𝜓 𝑧 superscript 𝑧 𝑧 𝑛 \widetilde{f}_{n,\lambda,-}(z)=\psi_{-}(|z|)(\frac{z}{|z|})^{n} lorsque | z | ≤ 1 𝑧 1 |z|\leq 1 et
f ~ n , λ , + ( z ) = ψ + ( | z | ) ( z | z | ) n subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
𝑧 subscript 𝜓 𝑧 superscript 𝑧 𝑧 𝑛 \widetilde{f}_{n,\lambda,+}(z)=\psi_{+}(|z|)(\frac{z}{|z|})^{n} si | z | ≥ 1 𝑧 1 |z|\geq 1 .
1.
Soit 0 < | z | ≤ 1 0 𝑧 1 0<|z|\leq 1 . Par un simple calcul, on a ∂ f ~ n , λ , − ∂ z ( z ) = ∂ ∂ z ( ( z | z | ) n ) ψ − ( | z | ) + ( z | z | ) n z ¯ 2 | z | ∂ ψ − ∂ r ( | z | ) subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
𝑧 𝑧 𝑧 superscript 𝑧 𝑧 𝑛 subscript 𝜓 𝑧 superscript 𝑧 𝑧 𝑛 ¯ 𝑧 2 𝑧 subscript 𝜓 𝑟 𝑧 \frac{\partial\widetilde{f}_{n,\lambda,-}}{\partial z}(z)=\frac{\partial}{\partial z}\bigl{(}\bigl{(}\frac{z}{|z|}\bigr{)}^{n}\bigr{)}\psi_{-}(|z|)+\bigl{(}\frac{z}{|z|}\bigr{)}^{n}\frac{\overline{z}}{2|z|}\frac{\partial\psi_{-}}{\partial r}(|z|) et ∂ f ~ n , λ , − ∂ z ¯ ( z ) = ∂ ∂ z ¯ ( ( z | z | ) n − k ) ψ − ( | z | ) + ( z | z | ) n − k z 2 | z | ∂ ψ − ∂ r ( | z | ) . subscript ~ 𝑓 𝑛 𝜆
¯ 𝑧 𝑧 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 𝑧 𝑛 𝑘 subscript 𝜓 𝑧 superscript 𝑧 𝑧 𝑛 𝑘 𝑧 2 𝑧 subscript 𝜓 𝑟 𝑧 \frac{\partial\widetilde{f}_{n,\lambda,-}}{\partial\overline{z}}(z)=\frac{\partial}{\partial\overline{z}}\bigl{(}\bigl{(}\frac{{z}}{|z|}\bigr{)}^{n-k}\bigr{)}\psi_{-}(|z|)+\bigl{(}\frac{z}{|z|}\bigr{)}^{n-k}\frac{{z}}{2|z|}\frac{\partial\psi_{-}}{\partial r}(|z|). Sur 𝕊 1 superscript 𝕊 1 \mathbb{S}^{1} , on a alors
d c f n , λ , − = n ψ − ( 1 ) e i ( n − 1 ) θ d θ + ∂ ψ − ∂ r ( 1 ) e i n θ d θ . superscript 𝑑 𝑐 subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑛 subscript 𝜓 1 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 1 𝜃 𝑑 𝜃 subscript 𝜓 𝑟 1 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 𝜃 𝑑 𝜃 d^{c}f_{n,\lambda,-}=n\psi_{-}(1)e^{i(n-1)\theta}d\theta+\frac{\partial\psi_{-}}{\partial r}(1)e^{in\theta}d\theta.
(33)
Par un calcul semblable au précédent, on obtient sur 𝕊 1 superscript 𝕊 1 \mathbb{S}^{1} :
d c f n , λ , + = n ψ + ( 1 ) e i ( n − 1 ) θ d θ + ∂ ψ + ∂ r ( 1 ) e i n θ d θ superscript 𝑑 𝑐 subscript 𝑓 𝑛 𝜆
𝑛 subscript 𝜓 1 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 1 𝜃 𝑑 𝜃 subscript 𝜓 𝑟 1 superscript 𝑒 𝑖 𝑛 𝜃 𝑑 𝜃 d^{c}f_{n,\lambda,+}=n\psi_{+}(1)e^{i(n-1)\theta}d\theta+\frac{\partial\psi_{+}}{\partial r}(1)e^{in\theta}d\theta
(34)
Donc 32 est équivalente à:
ψ − ( 1 ) = ψ + ( 1 ) et ∂ ψ − ∂ r ( 1 ) = ∂ ψ + ∂ r ( 1 ) . formulae-sequence subscript 𝜓 1 subscript 𝜓 1 et
subscript 𝜓 𝑟 1 subscript 𝜓 𝑟 1 \psi_{-}(1)=\psi_{+}(1)\quad\text{et}\quad\frac{\partial\psi_{-}}{\partial r}(1)=\frac{\partial\psi_{+}}{\partial r}(1).
(35)
On a
∂ ψ + ∂ r ( 1 ) = d J n ( λ ) J n − m ( λ ) d d r ( r m − k J n − m ( λ r ) ) | r = 1 = d m J n ( λ ) − d λ J n − m ′ ( λ ) J n − m ( λ ) J n ( λ ) \frac{\partial\psi_{+}}{\partial r}(1)=d\frac{J_{n}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda)}\frac{d}{dr}(r^{m-k}J_{n-m}(\frac{\lambda}{r}))_{|_{r=1}}=dmJ_{n}(\lambda)-d\lambda\frac{J^{\prime}_{n-m}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda)}J_{n}(\lambda) , ∂ ψ − ∂ r ( 1 ) = c λ J n ′ ( λ ) subscript 𝜓 𝑟 1 𝑐 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 \frac{\partial\psi_{-}}{\partial r}(1)=c\lambda J_{n}^{\prime}(\lambda)
et
c J n ( λ ) = d J n ( λ ) 𝑐 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑑 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 cJ_{n}(\lambda)=dJ_{n}(\lambda) .
Par suite, 35 devient:
( c − d ) J n ( λ ) = 0 et d m J n ( λ ) − d λ J n − m ′ ( λ ) J n − m ( λ ) J n ( λ ) = c λ J n ′ ( λ ) . formulae-sequence 𝑐 𝑑 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 0 et
𝑑 𝑚 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑑 𝜆 subscript superscript 𝐽 ′ 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 𝑐 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 (c-d)J_{n}(\lambda)=0\quad\text{et}\quad dmJ_{n}(\lambda)-d\lambda\frac{J^{\prime}_{n-m}(\lambda)}{J_{n-m}(\lambda)}J_{n}(\lambda)=c\lambda J_{n}^{\prime}(\lambda).
(a)
Si m ≥ 1 𝑚 1 m\geq 1 , on en déduit que c = d 𝑐 𝑑 c=d (En effet, si J n ( λ ) = 0 subscript 𝐽 𝑛 𝜆 0 J_{n}(\lambda)=0 , l’équation ci-dessus
donne que J n ′ ( λ ) = 0 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 0 J_{n}^{\prime}(\lambda)=0 . Ce qui est impossible) par suite λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} .
(b)
Si m = 0 𝑚 0 m=0 , alors λ ∈ 𝒵 0 , n 𝜆 subscript 𝒵 0 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{0,n} avec
c = d 𝑐 𝑑 c=d si λ 𝜆 \lambda vérifie J n ′ ( λ ) = 0 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝜆 0 J_{n}^{\prime}(\lambda)=0 , et c = − d 𝑐 𝑑 c=-d si J − n ( λ ) = 0 𝐽 𝑛 𝜆 0 J-n(\lambda)=0 .
On a donc montré que λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} si et seulement si
( φ n , λ ( m ) , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = λ 2 4 ( φ n , λ ( m ) , ξ ) L 2 , ∞ ∀ ξ ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) . formulae-sequence subscript subscript superscript 𝜑 𝑚 𝑛 𝜆
subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
superscript 𝜆 2 4 subscript subscript superscript 𝜑 𝑚 𝑛 𝜆
𝜉 superscript 𝐿 2
for-all 𝜉 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \bigl{(}\varphi^{(m)}_{n,\lambda},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\frac{\lambda^{2}}{4}\bigl{(}\varphi^{(m)}_{n,\lambda},\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}\quad\forall\,\xi\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)).
Si l’on remplace n 𝑛 n par − n + m 𝑛 𝑚 -n+m , alors la dernière assertion devient:
λ ∈ 𝒵 m , − n + m 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛 𝑚
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,-n+m} si et seulement si
( φ − n + m , λ ( m ) , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ξ ) L 2 , ∞ = λ 2 4 ( φ − n + m , λ ( m ) , ξ ) L 2 , ∞ ∀ ξ ∈ A 0 , 0 ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) . formulae-sequence subscript subscript superscript 𝜑 𝑚 𝑛 𝑚 𝜆
subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 𝜉 superscript 𝐿 2
superscript 𝜆 2 4 subscript subscript superscript 𝜑 𝑚 𝑛 𝑚 𝜆
𝜉 superscript 𝐿 2
for-all 𝜉 superscript 𝐴 0 0
superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \bigl{(}\varphi^{(m)}_{-n+m,\lambda},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\frac{\lambda^{2}}{4}\bigl{(}\varphi^{(m)}_{-n+m,\lambda},\xi\bigr{)}_{L^{2},\infty}\quad\forall\,\xi\in A^{0,0}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)).
Or 𝒵 m , − n + m = 𝒵 m , n subscript 𝒵 𝑚 𝑛 𝑚
subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\mathcal{Z}_{m,-n+m}=\mathcal{Z}_{m,n} (voir 19 ). Cela complète la preuve du théorème.
∎
Le théorème suivant sera utilisé de manière crucial dans l’étude du spectre du Laplacien Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} :
Théorème 3.5 .
Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} et λ ∈ 𝒵 m , ν 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu} . On a
L m , ν ′ ( λ ) = 2 J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) ( φ ν , λ ( m ) , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ , subscript superscript 𝐿 ′ 𝑚 𝜈
𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
L^{\prime}_{m,\nu}(\lambda)=2\frac{J_{\nu-m}(\lambda)}{J_{\nu}(\lambda)}\bigl{(}\varphi_{{}_{\nu,\lambda}}^{(m)},\varphi_{{}_{\nu,\lambda}}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty},
en particulier λ 𝜆 \lambda est un zéro simple de L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} .
Proof.
Notons par K m , ν subscript 𝐾 𝑚 𝜈
K_{m,\nu} la fonction définie sur ℂ ∗ superscript ℂ ∗ \mathbb{C}^{\ast} comme suit:
K m , ν ( z ) = d d z ( z − m J ν − m ( z ) J ν ( z ) ) . subscript 𝐾 𝑚 𝜈
𝑧 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 K_{m,\nu}(z)=\frac{d}{dz}\bigl{(}z^{-m}J_{\nu-m}(z)J_{\nu}(z)\bigr{)}.
On a K m , ν ′ ( z ) = m ( m + 1 ) z − m − 2 J ν − m ( z ) J ν ( z ) − 2 m z − m − 1 d d z ( J ν − m ( z ) J ν ( z ) ) + z − m d 2 d z 2 ( J ν − m ( z ) J ν ( z ) ) subscript superscript 𝐾 ′ 𝑚 𝜈
𝑧 𝑚 𝑚 1 superscript 𝑧 𝑚 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 2 𝑚 superscript 𝑧 𝑚 1 𝑑 𝑑 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 superscript 𝑧 𝑚 superscript 𝑑 2 𝑑 superscript 𝑧 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 K^{\prime}_{m,\nu}(z)=m(m+1)z^{-m-2}J_{\nu-m}(z)J_{\nu}(z)-2mz^{-m-1}\frac{d}{dz}\bigl{(}J_{\nu-m}(z)J_{\nu}(z)\bigr{)}+z^{-m}\frac{d^{2}}{dz^{2}}\bigl{(}J_{\nu-m}(z)J_{\nu}(z)\bigr{)} .
Sachant que J ν subscript 𝐽 𝜈 J_{\nu} vérifie J ν ′′ ( z ) + 1 z J ν ′ ( z ) + ( 1 − ν 2 z 2 ) J ν ( z ) = 0 , ∀ z ∈ ℂ ∗ formulae-sequence subscript superscript 𝐽 ′′ 𝜈 𝑧 1 𝑧 subscript superscript 𝐽 ′ 𝜈 𝑧 1 superscript 𝜈 2 superscript 𝑧 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 0 for-all 𝑧 superscript ℂ ∗ J^{\prime\prime}_{\nu}(z)+\frac{1}{z}J^{\prime}_{\nu}(z)+(1-\frac{\nu^{2}}{z^{2}})J_{\nu}(z)=0,\;\forall\,z\in\mathbb{C}^{\ast} , alors par un simple calcul, on a d 2 d z 2 ( J ν − m ( z ) J ν ( z ) ) = − 1 z ( J ν ′ ( z ) J ν − m ( z ) + J ν − m ′ ( z ) J ν ( z ) ) − ( 2 − ( ν − m ) 2 + ν 2 z 2 ) J ν − m ( z ) J ν ( z ) + 2 J ν ′ ( z ) J ν − m ′ ( z ) superscript 𝑑 2 𝑑 superscript 𝑧 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 1 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 2 superscript 𝜈 𝑚 2 superscript 𝜈 2 superscript 𝑧 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝑧 \frac{d^{2}}{dz^{2}}\bigl{(}J_{\nu-m}(z)J_{\nu}(z)\bigr{)}=-\frac{1}{z}\bigl{(}J_{\nu}^{\prime}(z)J_{\nu-m}(z)+J_{\nu-m}^{\prime}(z)J_{\nu}(z)\bigr{)}-\bigl{(}2-\frac{(\nu-m)^{2}+\nu^{2}}{z^{2}}\bigr{)}J_{\nu-m}(z)J_{\nu}(z)+2J_{\nu}^{\prime}(z)J_{\nu-m}^{\prime}(z) . En remplaçant dans l’expression de K m , ν ′ subscript superscript 𝐾 ′ 𝑚 𝜈
K^{\prime}_{m,\nu} , on obtient:
K m , ν ′ ( z ) = z − m − 2 ( ( 2 m 2 + 2 ( ν − m ) 2 + ( 2 ( ν − m ) + 1 ) m − 2 z 2 ) J ν − m ( z ) J ν ( z ) − ( 2 m + 1 ) z J ν ′ ( z ) J ν − m ( z ) − ( 2 m + 1 ) z J ν ( z ) J ν − m ′ ( z ) + 2 z 2 J ν − m ′ ( z ) J ν ′ ( z ) ) ∀ z ∈ ℂ ∗ . formulae-sequence superscript subscript 𝐾 𝑚 𝜈
′ 𝑧 superscript 𝑧 𝑚 2 2 superscript 𝑚 2 2 superscript 𝜈 𝑚 2 2 𝜈 𝑚 1 𝑚 2 superscript 𝑧 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 2 𝑚 1 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 2 𝑚 1 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝑧 2 superscript 𝑧 2 subscript superscript 𝐽 ′ 𝜈 𝑚 𝑧 subscript superscript 𝐽 ′ 𝜈 𝑧 for-all 𝑧 superscript ℂ ∗ \begin{split}K_{m,\nu}^{\prime}(z)&=z^{-m-2}\Bigl{(}\bigl{(}2m^{2}+2(\nu-m)^{2}+(2(\nu-m)+1)m-2z^{2}\bigr{)}J_{\nu-m}(z)J_{\nu}(z)\\
&-(2m+1)zJ_{\nu}^{\prime}(z)J_{\nu-m}(z)-(2m+1)zJ_{\nu}(z)J_{\nu-m}^{\prime}(z)+2z^{2}J^{\prime}_{\nu-m}(z)J^{\prime}_{\nu}(z)\Bigr{)}\quad\forall\,z\in\mathbb{C}^{\ast}.\end{split}
(36)
Si l’on considère λ ∈ 𝒵 m , ν 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu} (c-à-d d d z ( z − m J ν ( z ) J ν − m ( z ) ) = 0 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑧 0 \frac{d}{dz}(z^{-m}J_{\nu}(z)J_{\nu-m}(z))=0 ). Cela
donne les
deux identités suivantes:
λ ( J ν − m ( λ ) J n ′ ( λ ) + J ν ( λ ) J ν − m ′ ( λ ) ) = m J ν ( λ ) J ν − m ( λ ) , 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript superscript 𝐽 ′ 𝑛 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝜆 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 \lambda\bigl{(}J_{\nu-m}(\lambda)J^{\prime}_{n}(\lambda)+J_{\nu}(\lambda)J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)\bigr{)}=mJ_{\nu}(\lambda)J_{\nu-m}(\lambda),
(37)
et
J ν ′ ( λ ) 2 J ν ( λ ) 2 + J ν − m ′ ( λ ) 2 J ν − m ( λ ) 2 + 2 J ν ′ ( λ ) J ν − m ′ ( λ ) J ν ( λ ) J ν − m ( λ ) = ( J ν ′ ( λ ) J ν ( λ ) + J ν − m ′ ( λ ) J ν − m ( λ ) ) 2 = m 2 λ 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 superscript 𝜆 2 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 superscript superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 2 superscript 𝑚 2 superscript 𝜆 2 \frac{J_{\nu}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{\nu}(\lambda)^{2}}+\frac{J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{\nu-m}(\lambda)^{2}}+2\frac{J_{\nu}^{\prime}(\lambda)J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)}{J_{\nu}(\lambda)J_{\nu-m}(\lambda)}=\biggl{(}\frac{J_{\nu}^{\prime}(\lambda)}{J_{\nu}(\lambda)}+\frac{J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)}{J_{\nu-m}(\lambda)}\biggr{)}^{2}=\frac{m^{2}}{\lambda^{2}}
(38)
En utilisant 37 , la formule 36 devient:
K m , ν ′ ( λ ) = λ − m − 2 ( 2 ( ( ν − m ) ν − λ 2 ) J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) + 2 λ 2 J ν − m ′ ( λ ) J ν ′ ( λ ) ) . subscript superscript 𝐾 ′ 𝑚 𝜈
𝜆 superscript 𝜆 𝑚 2 2 𝜈 𝑚 𝜈 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 2 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝜆 K^{\prime}_{m,\nu}(\lambda)=\lambda^{-m-2}\Bigl{(}2\bigl{(}(\nu-m)\nu-\lambda^{2}\bigr{)}J_{\nu-m}(\lambda)J_{\nu}(\lambda)+2\lambda^{2}J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)J_{\nu}^{\prime}(\lambda)\Bigr{)}.
(39)
De 37 on en tire:
Ce qui nous permet d’écrire que
K m , ν ′ ( λ ) = λ − m − 2 ( 2 ( ( ν − m ) ν − λ 2 ) J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) + 2 λ 2 J ν − m ′ ( λ ) J ν ′ ( λ ) ) = λ − m J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) ( 2 ( ( ν − m ) 2 + ( ν − m ) m λ 2 − 1 ) + 2 J ν ′ ( λ ) J ν − m ′ ( λ ) J ν ( λ ) J ν − m ( λ ) ) = λ − m J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) ( 2 ( ( ν − m ) 2 + ( ν − m ) m λ 2 − 1 ) + m 2 λ 2 − J ν ′ ( λ ) 2 J ν ( λ ) 2 − J ν − m ′ ( λ ) 2 J ν − m ( λ ) 2 ) par 38 = λ − m J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) ( − J ν ′ ( λ ) 2 J ν ( λ ) 2 − J ν − m ′ ( λ ) 2 J ν − m ( λ ) 2 + ( ( ν − m ) 2 + ν 2 λ 2 − 2 ) ) formulae-sequence subscript superscript 𝐾 ′ 𝑚 𝜈
𝜆 superscript 𝜆 𝑚 2 2 𝜈 𝑚 𝜈 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 2 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝜆 superscript 𝜆 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 2 superscript 𝜈 𝑚 2 𝜈 𝑚 𝑚 superscript 𝜆 2 1 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 superscript 𝜆 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 2 superscript 𝜈 𝑚 2 𝜈 𝑚 𝑚 superscript 𝜆 2 1 superscript 𝑚 2 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 superscript 𝜆 2 par 38 superscript 𝜆 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 superscript 𝜆 2 superscript 𝜈 𝑚 2 superscript 𝜈 2 superscript 𝜆 2 2 \begin{split}K^{\prime}_{m,\nu}(\lambda)&=\lambda^{-m-2}\Bigl{(}2\bigl{(}(\nu-m)\nu-\lambda^{2}\bigr{)}J_{\nu-m}(\lambda)J_{\nu}(\lambda)+2\lambda^{2}J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)J_{\nu}^{\prime}(\lambda)\Bigr{)}\\
&=\lambda^{-m}J_{\nu-m}(\lambda)J_{\nu}(\lambda)\Biggl{(}2\Bigl{(}\frac{(\nu-m)^{2}+(\nu-m)m}{\lambda^{2}}-1\Bigr{)}+2\frac{J_{\nu}^{\prime}(\lambda)J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)}{J_{\nu}(\lambda)J_{\nu-m}(\lambda)}\Biggr{)}\\
&=\lambda^{-m}J_{\nu-m}(\lambda)J_{\nu}(\lambda)\Biggl{(}2\Bigl{(}\frac{(\nu-m)^{2}+(\nu-m)m}{\lambda^{2}}-1\Bigr{)}+\frac{m^{2}}{\lambda^{2}}-\frac{J_{\nu}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{\nu}(\lambda)^{2}}-\frac{J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{\nu-m}(\lambda)^{2}}\Biggr{)}\quad\text{par}\,\ref{x8}\\
&=\lambda^{-m}J_{\nu-m}(\lambda)J_{\nu}(\lambda)\Biggl{(}-\frac{J_{\nu}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{\nu}(\lambda)^{2}}-\frac{J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{\nu-m}(\lambda)^{2}}+\Bigl{(}\frac{(\nu-m)^{2}+\nu^{2}}{\lambda^{2}}-2\Bigr{)}\Biggr{)}\end{split}
Or on a déjà montré que (voir théorème 3.3 ):
( φ ν , λ ( m ) , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ = J ν ( λ ) 2 2 ( J ν ′ ( λ ) 2 J ν ( λ ) 2 + J ν − m ′ ( λ ) 2 J ν − m ( λ ) 2 ) + J ν ( λ ) 2 2 ( 2 − ( ν − m ) 2 + ν 2 λ 2 ) . subscript superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝜆 2 2 subscript superscript 𝐽 ′ 𝜈 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝜆 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝜆 2 2 2 superscript 𝜈 𝑚 2 superscript 𝜈 2 superscript 𝜆 2 \bigl{(}\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)},\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)})_{L^{2},\infty}=\frac{J_{\nu}(\lambda)^{2}}{2}\Bigl{(}\frac{J^{\prime}_{\nu}(\lambda)^{2}}{J_{\nu}(\lambda)^{2}}+\frac{J_{\nu-m}^{\prime}(\lambda)^{2}}{J_{\nu-m}(\lambda)^{2}}\Bigr{)}+\frac{J_{\nu}(\lambda)^{2}}{2}\Bigl{(}2-\frac{(\nu-m)^{2}+\nu^{2}}{\lambda^{2}}\Bigr{)}.
Donc,
K m , ν ′ ( λ ) = − 2 λ − m J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) ( φ ν , λ ( m ) , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ . superscript subscript 𝐾 𝑚 𝜈
′ 𝜆 2 superscript 𝜆 𝑚 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
K_{m,\nu}^{\prime}(\lambda)=-2\lambda^{-m}\frac{J_{\nu-m}(\lambda)}{J_{\nu}(\lambda)}\bigl{(}\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)},\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)})_{L^{2},\infty}.
Par suite,
L m , ν ′ ( λ ) = − m λ m − 1 K m , ν ( λ ) − λ m K m , ν ′ ( λ ) = − λ m K m , ν ′ ( λ ) = 2 J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) ( φ ν , λ ( m ) , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ . superscript subscript 𝐿 𝑚 𝜈
′ 𝜆 𝑚 superscript 𝜆 𝑚 1 subscript 𝐾 𝑚 𝜈
𝜆 superscript 𝜆 𝑚 superscript subscript 𝐾 𝑚 𝜈
′ 𝜆 superscript 𝜆 𝑚 superscript subscript 𝐾 𝑚 𝜈
′ 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
L_{m,\nu}^{\prime}(\lambda)=-m\lambda^{m-1}K_{m,\nu}(\lambda)-\lambda^{m}K_{m,\nu}^{\prime}(\lambda)=-\lambda^{m}K_{m,\nu}^{\prime}(\lambda)=2\frac{J_{\nu-m}(\lambda)}{J_{\nu}(\lambda)}\bigl{(}\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)},\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)})_{L^{2},\infty}.
Montrons maintenant que λ 𝜆 \lambda est un zéro simple de L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} . Cela découle du 20 et de
la formule précédente.
∎
4 Sur le Spectre de Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} (II)
Dans ce paragraphe on se propose de prouver que les valeurs propres de Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} calculées dans le théorème
3.4 sont les uniques valeurs propres possibles, en d’autres termes, on a:
Théorème 4.1 .
Pour tout m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} admet un spectre discret, positif et infini, et on a
Spec ( Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ) = { 0 } ⋃ { λ 2 4 | ∃ ν ∈ ℕ , λ ∈ 𝒵 m , ν } , \mathrm{Spec}(\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}})=\Bigl{\{}0\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\frac{\lambda^{2}}{4}\Bigl{|}\,\exists\nu\in\mathbb{N},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}\Bigr{\}},
(40)
En plus, on a
1.
Lorsque m 𝑚 m est pair, alors la multiplicité de λ 2 4 superscript 𝜆 2 4 \frac{\lambda^{2}}{4} est égale à 2 2 2 si λ ∈ 𝒵 m , n 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑛
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,n} si n ≥ m + 1 𝑛 𝑚 1 n\geq m+1 ou 0 ≤ n ≤ m 2 − 1 0 𝑛 𝑚 2 1 0\leq n\leq\frac{m}{2}-1 ,
et de multiplicité 1 1 1 si λ ∈ 𝒵 m , m 2 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝑚 2
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\frac{m}{2}} .
2.
Si m 𝑚 m est impair, alors λ 2 4 superscript 𝜆 2 4 \frac{\lambda^{2}}{4} est de multiplicité 2 2 2 si n ≥ m + 1 𝑛 𝑚 1 n\geq m+1 , et vaut
1 1 1 si 0 ≤ n ≤ m 0 𝑛 𝑚 0\leq n\leq m .
Dans le théorème 3.4 , nous avons
associé à tout élément de 𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu} un vecteur propre non nul pour le Laplacien
Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 \Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}} . Ce qui nous a permis de déduire une partie du spectre.
Afin,
d’établir le théorème 2 , il
suffira alors d’établir le théorème suivant:
Théorème 4.2 .
{ 1 ⊗ 1 , 1 ⊗ z , … , 1 ⊗ z m } ⋃ { φ ν , λ ( m ) | ν ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , ν } , \Bigl{\{}1\otimes 1,1\otimes z,\ldots,1\otimes z^{m}\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\,\Bigl{|}\,\nu\in\mathbb{Z},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}\Bigr{\}},
(41)
est une base hilbertienne pour ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} .
Remarque 4.3 .
Notons que la famille { 1 ⊗ 1 , 1 ⊗ z , … , 1 ⊗ z m } ⋃ { φ ν , λ ( m ) | ν ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , ν } \Bigl{\{}1\otimes 1,1\otimes z,\ldots,1\otimes z^{m}\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\,\Bigl{|}\,\nu\in\mathbb{Z},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}\Bigr{\}} est orthogonale
pour le produit ( , ) L 2 , ∞ (,)_{L^{2},\infty} . En effet, nous avons établi que { φ ν , λ ( m ) | ν ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 m , ν } \Bigl{\{}\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\,\Bigl{|}\,\nu\in\mathbb{Z},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}\Bigr{\}} est orthogonale
(voir théorème 3.3 ), il reste à établir que
( 1 ⊗ z k , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ = 0 subscript tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
0 (1\otimes z^{k},\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)})_{L^{2},\infty}=0 , ∀ k ∈ { 0 , 1 , … , m } , ∀ ν ∈ ℤ , ∀ λ ∈ 𝒵 m , ν formulae-sequence for-all 𝑘 0 1 … 𝑚 formulae-sequence for-all 𝜈 ℤ for-all 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\forall\,k\in\{0,1,\ldots,m\},\,\forall\,\nu\in\mathbb{Z},\,\forall\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu} . D’après 3.4 ,
( φ ν , λ ( m ) , Δ 𝒪 ( m ) ¯ ∞ ( 1 ⊗ z k ) ) L 2 , ∞ = λ 2 4 ( φ ν , λ ( m ) , 1 ⊗ z k ) L 2 , ∞ subscript superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 subscript Δ subscript ¯ 𝒪 𝑚 tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝐿 2
superscript 𝜆 2 4 subscript superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝐿 2
(\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)},\Delta_{\overline{\mathcal{O}(m)}_{\infty}}(1\otimes z^{k}))_{L^{2},\infty}=\frac{\lambda^{2}}{4}(\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)},1\otimes z^{k})_{L^{2},\infty} . Or, le terme à gauche est nul (voir proposition 2.1 ).
On conclut en rappelant que λ ≠ 0 𝜆 0 \lambda\neq 0 .
Nous commençons par montrer que le cas m = 0 𝑚 0 m=0 découle de la théorie des séries de Fourier-Bessel classique
[11 , §. 18] ou le paragraphe 4.1 pour un bref rappel.
Quant au cas m ≥ 1 𝑚 1 m\geq 1 , il sera l’application d’une théorie de séries de Fourier-Bessel
généralisée adaptée que nous allons développer au paragraphe 4.2 .
Le cas m = 0 𝑚 0 m=0 est facile à traiter. En effet, on verra que l’étude du Laplacien
Δ 𝒪 ¯ ∞ subscript Δ subscript ¯ 𝒪 \Delta_{\overline{\mathcal{O}}_{\infty}} est équivalente à deux problèmes avec conditions au bord sur le
disque unité
classiques:
Théorème 4.4 (le cas m = 0 𝑚 0 m=0 ).
{ 1 } ⋃ { φ ν , λ ( 0 ) | ν ∈ ℤ , λ ∈ 𝒵 0 , ν } , 1 conditional-set superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
0 formulae-sequence 𝜈 ℤ 𝜆 subscript 𝒵 0 𝜈
\Bigl{\{}1\Bigr{\}}\bigcup\Bigl{\{}\varphi_{\nu,\lambda}^{(0)}\,|\,\nu\in\mathbb{Z},\,\lambda\in\mathcal{Z}_{0,\nu}\Bigr{\}},
est une base hilbertienne pour ℋ ( 0 ) superscript ℋ 0 \mathcal{H}^{(0)} .
Proof.
Soit f ∈ ℋ ( 0 ) 𝑓 superscript ℋ 0 f\in\mathcal{H}^{(0)} . Supposons que:
( f , 1 ) L 2 , ∞ = ( f , φ ν , λ ( 0 ) ) L 2 , ∞ = 0 ∀ ν ∈ ℤ , ∀ λ ∈ 𝒵 0 , ν , formulae-sequence subscript 𝑓 1 superscript 𝐿 2
subscript 𝑓 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
0 superscript 𝐿 2
0 formulae-sequence for-all 𝜈 ℤ for-all 𝜆 subscript 𝒵 0 𝜈
(f,1)_{L^{2},\infty}=(f,\varphi_{\nu,\lambda}^{(0)})_{L^{2},\infty}=0\quad\forall\,\nu\in\mathbb{Z},\,\forall\,\lambda\in\mathcal{Z}_{0,\nu},
et montrons qu’on a nécessairement f = 0 𝑓 0 f=0 dans ℋ ( 0 ) superscript ℋ 0 \mathcal{H}^{(0)} .
Fixons ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . Soit λ ∈ 𝒵 0 , ν 𝜆 subscript 𝒵 0 𝜈
\lambda\in\mathcal{Z}_{0,\nu} , on a (voir notations 25 ):
( f , 1 ) L 2 , ∞ subscript 𝑓 1 superscript 𝐿 2
\displaystyle(f,1)_{L^{2},\infty}
= ∫ 0 1 ( f ν ( r ) + f ν ( 1 r ) ) r 𝑑 r absent superscript subscript 0 1 subscript 𝑓 𝜈 𝑟 subscript 𝑓 𝜈 1 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 \displaystyle=\int_{0}^{1}\bigl{(}f_{\nu}(r)+f_{\nu}(\frac{1}{r})\bigr{)}rdr
( f , φ ν , λ ( 0 ) ) L 2 , ∞ subscript 𝑓 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
0 superscript 𝐿 2
\displaystyle(f,\varphi_{\nu,\lambda}^{(0)})_{L^{2},\infty}
= ∫ 0 1 ( f ν ( r ) + f ν ( 1 r ) ) J ν ( λ r ) r 𝑑 r si J ν ′ ( λ ) = 0 formulae-sequence absent superscript subscript 0 1 subscript 𝑓 𝜈 𝑟 subscript 𝑓 𝜈 1 𝑟 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 si superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝜆 0 \displaystyle=\int_{0}^{1}\bigl{(}f_{\nu}(r)+f_{\nu}(\frac{1}{r})\bigr{)}J_{\nu}(\lambda r)rdr\quad\text{si}\;J_{\nu}^{\prime}(\lambda)=0
( f , φ ν , λ ( 0 ) ) L 2 , ∞ subscript 𝑓 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
0 superscript 𝐿 2
\displaystyle(f,\varphi_{\nu,\lambda}^{(0)})_{L^{2},\infty}
= ∫ 0 1 ( f ν ( r ) − f ν ( 1 r ) ) J ν ( λ r ) r 𝑑 r si J ν ( λ ) = 0 , formulae-sequence absent superscript subscript 0 1 subscript 𝑓 𝜈 𝑟 subscript 𝑓 𝜈 1 𝑟 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 si subscript 𝐽 𝜈 𝜆 0 \displaystyle=\int_{0}^{1}\bigl{(}f_{\nu}(r)-f_{\nu}(\frac{1}{r})\bigr{)}J_{\nu}(\lambda r)rdr\quad\text{si}\;J_{\nu}(\lambda)=0,
(où on a posé f ν ( r , θ ) := ∫ 0 2 π f ( r , θ ) e − i ν θ 𝑑 θ assign subscript 𝑓 𝜈 𝑟 𝜃 superscript subscript 0 2 𝜋 𝑓 𝑟 𝜃 superscript 𝑒 𝑖 𝜈 𝜃 differential-d 𝜃 f_{\nu}(r,\theta):=\int_{0}^{2\pi}f(r,\theta)e^{-i\nu\theta}d\theta ).
Il est bien connu que la famille { 1 , J ν ( λ r ) ) | J ν ′ ( λ ) = 0 } \{1,J_{\nu}(\lambda r))|\,J_{\nu}^{\prime}(\lambda)=0\} (resp. { J ν ( λ r ) | J ν ( λ ) = 0 } conditional-set subscript 𝐽 𝜈 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 0 \{J_{\nu}(\lambda r)|\,J_{\nu}(\lambda)=0\} ) forme un système total pour l’espace des fonctions L 2 superscript 𝐿 2 L^{2}
sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] vérifiant la condition de Neumann (resp. la condition de Dirichlet), voir par exemple
[12 , p.381] . On déduit que
∫ 0 1 | f ν ( r ) | 2 r 𝑑 r = ∫ 0 1 | f ν ( 1 r ) | 2 r 𝑑 r = 0 superscript subscript 0 1 superscript subscript 𝑓 𝜈 𝑟 2 𝑟 differential-d 𝑟 superscript subscript 0 1 superscript subscript 𝑓 𝜈 1 𝑟 2 𝑟 differential-d 𝑟 0 \int_{0}^{1}|f_{\nu}(r)|^{2}rdr=\int_{0}^{1}|f_{\nu}(\frac{1}{r})|^{2}rdr=0 pour tout ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . On conclut que:
‖ f ‖ L 2 , ∞ = 0 . subscript norm 𝑓 superscript 𝐿 2
0 \|f\|_{L^{2},\infty}=0.
(on a utilisé 43 , voir 4.9 pour les notations.)
∎
Établir le théorème 4.2 revient à montrer que pour toute fonction f 𝑓 f sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} vérifiant ‖ f ⊗ 1 ‖ L 2 , ∞ < ∞ subscript norm tensor-product 𝑓 1 superscript 𝐿 2
\|f\otimes 1\|_{L^{2},\infty}<\infty , alors on a
f ⊗ 1 = ∑ k = 0 m a k ( 1 ⊗ z k ) + ∑ ν ∈ ℤ ∑ λ ∈ 𝒵 m , ν a ν , λ φ ν , λ ( m ) , tensor-product 𝑓 1 superscript subscript 𝑘 0 𝑚 subscript 𝑎 𝑘 tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 subscript 𝜈 ℤ subscript 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
subscript 𝑎 𝜈 𝜆
superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 f\otimes 1=\sum_{k=0}^{m}a_{k}\bigl{(}1\otimes z^{k}\bigr{)}+\sum_{\nu\in\mathbb{Z}}\sum_{\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}}a_{\nu,\lambda}\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)},
dans ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} où a k = ( f ⊗ 1 , 1 ⊗ z k ) L 2 , ∞ ‖ 1 ⊗ z k ‖ L 2 , ∞ 2 subscript 𝑎 𝑘 subscript tensor-product 𝑓 1 tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝐿 2
subscript superscript norm tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 2 superscript 𝐿 2
a_{k}=\frac{(f\otimes 1,1\otimes z^{k})_{L^{2},\infty}}{\|1\otimes z^{k}\|^{2}_{L^{2},\infty}}
pour k ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝑘 0 1 … 𝑚 k\in\{0,1,\ldots,m\}
et a ν , λ = ( f ⊗ 1 , φ ν , λ ( m ) ⊗ 1 ) L 2 , ∞ ‖ φ ν , λ ( m ) ⊗ 1 ‖ L 2 , ∞ 2 subscript 𝑎 𝜈 𝜆
subscript tensor-product 𝑓 1 tensor-product superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 1 superscript 𝐿 2
subscript superscript norm tensor-product superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 1 2 superscript 𝐿 2
a_{\nu,\lambda}=\frac{(f\otimes 1,\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\otimes 1)_{L^{2},\infty}}{\|\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\otimes 1\|^{2}_{L^{2},\infty}} ∀ ν ∈ ℤ , ∀ λ ∈ 𝒵 m , ν formulae-sequence for-all 𝜈 ℤ for-all 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\forall\,\nu\in\mathbb{Z},\,\forall\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu} .
Une autre manière équivalente est de montrer que 0 0 est l’unique élément de ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} orthogonal à cette famille (voir 5.2 ). C-à-d, si:
a k = a ν , λ = 0 , ∀ k ∈ { 0 , 1 , … , m } , ∀ ν ∈ ℤ , ∀ λ ∈ 𝒵 m , ν , formulae-sequence subscript 𝑎 𝑘 subscript 𝑎 𝜈 𝜆
0 formulae-sequence for-all 𝑘 0 1 … 𝑚 formulae-sequence for-all 𝜈 ℤ for-all 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
a_{k}=a_{\nu,\lambda}=0,\;\forall\,k\in\{0,1,\ldots,m\},\;\forall\,\nu\in\mathbb{Z},\,\forall\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu},
alors,
f ⊗ 1 = 0 dans ℋ ( m ) . tensor-product 𝑓 1 0 dans superscript ℋ 𝑚
f\otimes 1=0\quad\text{dans}\quad\mathcal{H}^{(m)}.
Il est naturel de commencer par étudier le terme suivant:
( f ⊗ 1 , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ . subscript tensor-product 𝑓 1 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
\bigl{(}f\otimes 1,\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty}.
Observons que
( f ⊗ 1 , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ subscript tensor-product 𝑓 1 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
\displaystyle\bigl{(}f\otimes 1,\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty}
= ∫ 0 1 ( ∫ 0 2 π f ( r , θ ) e − i ν θ 𝑑 θ ) J ν ( λ r ) r 𝑑 r absent superscript subscript 0 1 superscript subscript 0 2 𝜋 𝑓 𝑟 𝜃 superscript 𝑒 𝑖 𝜈 𝜃 differential-d 𝜃 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 𝑟 𝑟 differential-d 𝑟 \displaystyle=\int_{0}^{1}\bigl{(}\int_{0}^{2\pi}f(r,\theta)e^{-i\nu\theta}d\theta\bigr{)}J_{\nu}(\lambda r)rdr
+ J ν ( λ ) J ν − m ( λ ) ∫ 1 ∞ ( ∫ 0 2 π f ( r , θ ) e − i ν θ 𝑑 θ ) J ν − m ( λ r ) r d r r 4 + m subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 superscript subscript 1 superscript subscript 0 2 𝜋 𝑓 𝑟 𝜃 superscript 𝑒 𝑖 𝜈 𝜃 differential-d 𝜃 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 𝑟 𝑟 𝑑 𝑟 superscript 𝑟 4 𝑚 \displaystyle+\frac{J_{\nu}(\lambda)}{J_{\nu-m}(\lambda)}\int_{1}^{\infty}\bigl{(}\int_{0}^{2\pi}f(r,\theta)e^{-i\nu\theta}d\theta\bigr{)}J_{\nu-m}(\frac{\lambda}{r})\frac{rdr}{r^{4+m}}
= ( e i ν θ f ν ⊗ 1 , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ , absent subscript tensor-product superscript 𝑒 𝑖 𝜈 𝜃 subscript 𝑓 𝜈 1 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
\displaystyle=\bigl{(}e^{i\nu\theta}f_{\nu}\otimes 1,\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty},
(où on a noté par f ν subscript 𝑓 𝜈 f_{\nu} la fonction définie presque partout par f ν ( r , θ ) := ∫ 0 2 π f ( r , θ ) e − i ν θ 𝑑 θ assign subscript 𝑓 𝜈 𝑟 𝜃 superscript subscript 0 2 𝜋 𝑓 𝑟 𝜃 superscript 𝑒 𝑖 𝜈 𝜃 differential-d 𝜃 f_{\nu}(r,\theta):=\int_{0}^{2\pi}f(r,\theta)e^{-i\nu\theta}d\theta ). Cela nous amène à fixer le paramètre ν 𝜈 \nu et de montrer le résultat suivant: Si pour tout λ ∈ 𝒵 m , ν 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}
on a ( e i ν θ f ν ⊗ 1 , φ ν , λ ( m ) ⊗ 1 ) L 2 , ∞ = 0 subscript tensor-product superscript 𝑒 𝑖 𝜈 𝜃 subscript 𝑓 𝜈 1 tensor-product superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 1 superscript 𝐿 2
0 \bigl{(}e^{i\nu\theta}f_{\nu}\otimes 1,\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\otimes 1\bigr{)}_{L^{2},\infty}=0 alors
f ν ⊗ 1 = 0 . tensor-product subscript 𝑓 𝜈 1 0 f_{\nu}\otimes 1=0.
En effet, cela est équivalent à notre problème de départ puisque ( f ν ⊗ 1 , φ ν ′ , λ ′ ) L 2 , ∞ = 0 subscript tensor-product subscript 𝑓 𝜈 1 subscript 𝜑 superscript 𝜈 ′ superscript 𝜆 ′
superscript 𝐿 2
0 \bigl{(}f_{\nu}\otimes 1,\varphi_{\nu^{\prime},\lambda^{\prime}}\bigr{)}_{L^{2},\infty}=0 si ν ≠ ν ′ 𝜈 superscript 𝜈 ′ \nu\neq\nu^{\prime}
et qu’on dispose d’une correspondance bijective: f ↦ ( f ν ) ν ∈ ℤ maps-to 𝑓 subscript subscript 𝑓 𝜈 𝜈 ℤ f\mapsto(f_{\nu})_{\nu\in\mathbb{Z}}
(voir 4.9 pour plus de détails).
La théorie des séries de Fourie-Bessel généralisée :
Fixons ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . On sait que 𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu} est un sous-ensemble discret de ℝ ∗ superscript ℝ ∗ \mathbb{R}^{\ast} (voir
théorème
3.3 ). On ordonne { λ 2 4 | λ ∈ 𝒵 m , ν } conditional-set superscript 𝜆 2 4 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\bigl{\{}\frac{\lambda^{2}}{4}\,|\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}\bigr{\}} par
ordre croissant, et on note par λ k subscript 𝜆 𝑘 \lambda_{k} le k 𝑘 k -ème élément de
cet ensemble et par
φ ν , k ( m ) superscript subscript 𝜑 𝜈 𝑘
𝑚 \varphi_{\nu,k}^{(m)} , le vecteur φ ν , λ ( m ) superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 \varphi_{\nu,\lambda}^{(m)} tel que λ k = λ 2 4 subscript 𝜆 𝑘 superscript 𝜆 2 4 \lambda_{k}=\frac{\lambda^{2}}{4} . Au paragraphe 4.2
nous introduisons un nouveau espace hilbertien ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} . Nous expliquons dans
4.9 , son lien avec
ℋ ( m ) superscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}^{(m)} et nous établissons un résultat précis (voir théorème
4.10 ) généralisant ainsi la théorie
classique des séries de Fourier-Bessel. Ce théorème sera une conséquence du théorème 4.12 dont
la preuve est une adaptation de la théorie classique à notre situation.
Le théorème 4.10 va nous permettre d’obtenir 4.2 comme un corollaire. En effet,
soit f 𝑓 f une fonction définie presque partout sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} , avec
‖ f ⊗ 1 ‖ L 2 , ∞ < ∞ subscript norm tensor-product 𝑓 1 superscript 𝐿 2
\|f\otimes 1\|_{L^{2},\infty}<\infty . Si
( f ⊗ 1 , φ ν , λ ( m ) ) L 2 , ∞ = ( f ⊗ 1 , 1 ⊗ z k ) L 2 , ∞ = 0 ∀ k ∈ { 0 , 1 , … , m } , ∀ ν ∈ ℤ , ∀ λ ∈ 𝒵 m , ν , formulae-sequence subscript tensor-product 𝑓 1 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝜆
𝑚 superscript 𝐿 2
subscript tensor-product 𝑓 1 tensor-product 1 superscript 𝑧 𝑘 superscript 𝐿 2
0 formulae-sequence for-all 𝑘 0 1 … 𝑚 formulae-sequence for-all 𝜈 ℤ for-all 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\bigl{(}f\otimes 1,\varphi_{\nu,\lambda}^{(m)}\bigr{)}_{L^{2},\infty}=\bigl{(}f\otimes 1,1\otimes z^{k})_{L^{2},\infty}=0\quad\forall\,k\in\{0,1,\ldots,m\},\;\forall\,\nu\in\mathbb{Z},\,\forall\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu},
Par les notations du 4.2 , en particulier 45 , nous avons:
( f ν , 𝝋 ν , k ( m ) ) m = ( f k , x k ) m = 0 ∀ k ∈ { 0 , 1 , … , m } , ∀ ν ∈ ℤ , ∀ λ ∈ 𝒵 m , ν , formulae-sequence subscript subscript 𝑓 𝜈 superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 subscript subscript 𝑓 𝑘 superscript 𝑥 𝑘 𝑚 0 formulae-sequence for-all 𝑘 0 1 … 𝑚 formulae-sequence for-all 𝜈 ℤ for-all 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
(f_{\nu},{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)})_{m}=\bigl{(}f_{k},x^{k})_{m}=0\quad\forall\,k\in\{0,1,\ldots,m\},\;\forall\,\nu\in\mathbb{Z},\,\forall\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu},
Nous déduisons le théorème 4.2 , en appliquant 4.10 , combiné avec la remarque
4.9 .
Afin de démontrer ce résultat, notre stratégie consiste
à developper une théorie des séries de Fourier-Bessel généralisée
adaptée au cas m ≥ 1 𝑚 1 m\geq 1 . Nous commençons par faire un rappel sur la théorie des séries de Fourier-Bessel
classique en suivant la présentation du [11 , §. 18] .
4.1 Théorie des séries Fourier-Bessel classique
Les fonctions de Bessel jouent un rôle analogue à celui des fonctions trigonométriques dans la théorie des séries de Fourier. Dans cette première partie on va rappeler la théorie des séries de Fourier-Bessel et on énoncera le résultat principal de cette théorie à savoir une condition suffisante pour qu’une fonction f 𝑓 f admet un développement en série en fonctions de Bessel. On suivra la présentation faite dans [11 , §18] .
Soit f 𝑓 f une fonction réelle définie sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] et on suppose que ∫ 0 1 | f ( t ) | t 1 2 𝑑 t superscript subscript 0 1 𝑓 𝑡 superscript 𝑡 1 2 differential-d 𝑡 \int_{0}^{1}|f(t)|t^{\frac{1}{2}}dt converge.
Soit ν 𝜈 \nu un réel supérieur à 1 2 1 2 \frac{1}{2} . On appelle série de fonctions de Bessel , la fonction qui à tout x 𝑥 x réel associe la somme suivante (lorsqu’elle converge):
∑ k = 1 ∞ a k J ν ( j k x ) , superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑎 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝑗 𝑘 𝑥 \sum_{k=1}^{\infty}a_{k}J_{\nu}(j_{k}x),
où ( a k ) k ≥ 1 subscript subscript 𝑎 𝑘 𝑘 1 (a_{k})_{k\geq 1} est une suite de constantes indépendante de x 𝑥 x et ( j k ) k ≥ 1 subscript subscript 𝑗 𝑘 𝑘 1 (j_{k})_{k\geq 1} est la suite des zéros
positifs de J ν subscript 𝐽 𝜈 J_{\nu} ordonnée par ordre croissant. Si les coefficients de cette série sont données par
a k = 2 J ν + 1 ( j k ) 2 ∫ 0 1 f ( t ) J ν ( j k t ) t 𝑑 t , subscript 𝑎 𝑘 2 subscript 𝐽 𝜈 1 superscript subscript 𝑗 𝑘 2 superscript subscript 0 1 𝑓 𝑡 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝑗 𝑘 𝑡 𝑡 differential-d 𝑡 a_{k}=\frac{2}{J_{\nu+1}(j_{k})^{2}}\int_{0}^{1}f(t)J_{\nu}(j_{k}t)tdt,
alors cette série est dite la série de Fourier-Bessel associée à f ( x ) 𝑓 𝑥 f(x) . Si, en plus, cette série converge vers f ( x ) 𝑓 𝑥 f(x) en tout point de l’intervalle ouvert ] 0 , 1 [ ]0,1[ alors on parle du développement de Fourier-Bessel de f 𝑓 f .
On peut aussi étudier la série: ∑ k = 1 ∞ b k J ν ( λ k x ) superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑏 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 𝑥 \sum_{k=1}^{\infty}b_{k}J_{\nu}(\lambda_{k}x) où λ 1 , λ 2 , λ 3 , … subscript 𝜆 1 subscript 𝜆 2 subscript 𝜆 3 …
\lambda_{1},\lambda_{2},\lambda_{3},\ldots
sont les zéros positifs non nuls de z ↦ z J ν ′ ( z ) + H J ν ( z ) maps-to 𝑧 𝑧 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝑧 𝐻 subscript 𝐽 𝜈 𝑧 z\mapsto zJ_{\nu}^{\prime}(z)+HJ_{\nu}(z) appelée la série de Dini des fonctions de Bessel . Lorsque
les coefficients b k subscript 𝑏 𝑘 b_{k} sont donnés par la formule suivante: ( ( λ k 2 − ν 2 ) + λ k 2 J ν ′ ( λ k ) 2 ) b k = 2 λ k 2 ∫ 0 1 f ( t ) J ν ( λ k t ) t 𝑑 t superscript subscript 𝜆 𝑘 2 superscript 𝜈 2 superscript subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ superscript subscript 𝜆 𝑘 2 subscript 𝑏 𝑘 2 superscript subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript 0 1 𝑓 𝑡 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 𝑡 𝑡 differential-d 𝑡 ((\lambda_{k}^{2}-\nu^{2})+\lambda_{k}^{2}J_{\nu}^{\prime}(\lambda_{k})^{2})b_{k}=2\lambda_{k}^{2}\int_{0}^{1}f(t)J_{\nu}(\lambda_{k}t)tdt
alors on dit que c’est la série de Dini associée à f ( x ) 𝑓 𝑥 f(x) .
Remarque 4.5 .
Notons que Watson étudie le développement de fonctions en série de Fourier-Bessel et affirme dans [11 , p. 582] que le cas général des développements en séries de Dini se traite de la même manière. Par analogie avec la théorie des séries de Fourier, il donne une condition suffisante pour l’existence du développement en série de Fourier-Bessel qu’on énoncera dans la suite et on en rappellera l’idée de la preuve.
Rappelons qu’une fonction réelle f 𝑓 f sur un intervalle [ a , b ] 𝑎 𝑏 [a,b] est dite à variation bornée si:
V a b ( f ) := sup σ ∈ 𝒮 ( [ a , b ] ) V ( f , σ ) < ∞ assign superscript subscript 𝑉 𝑎 𝑏 𝑓 subscript supremum 𝜎 𝒮 𝑎 𝑏 𝑉 𝑓 𝜎 V_{a}^{b}(f):=\sup_{\sigma\in\mathcal{S}([a,b])}V(f,\sigma)<\infty
où 𝒮 ( [ a , b ] ) 𝒮 𝑎 𝑏 \mathcal{S}([a,b]) est l’ensemble des subdivisions de [ a , b ] 𝑎 𝑏 [a,b] de la forme σ = ( x 0 = a , x 1 , … , x n = b ) 𝜎 formulae-sequence subscript 𝑥 0 𝑎 subscript 𝑥 1 …
subscript 𝑥 𝑛 𝑏 \sigma=(x_{0}=a,x_{1},\ldots,x_{n}=b) et
V ( f , σ ) = ∑ i = 0 n − 1 | f ( x i + 1 ) − f ( x i ) | 𝑉 𝑓 𝜎 superscript subscript 𝑖 0 𝑛 1 𝑓 subscript 𝑥 𝑖 1 𝑓 subscript 𝑥 𝑖 V(f,\sigma)=\sum_{i=0}^{n-1}\bigl{|}f(x_{i+1})-f(x_{i})\bigr{|} .
D’après Watson, on dispose de quatre résultats majeurs sur la théorie des séries de Fourier-Bessel, à savoir une condition suffisante pour la convergence simple en un point intérieur de [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] , la convergence uniforme sur un sous-intervalle fermé propre de ] 0 , 1 [ ]0,1[ , le comportement de la série de Fourier-Bessel aux voisinages de 0 0 (resp. de 1 1 1 ) et enfin l’unicité du développement en série de Fourier-Bessel. Ce dernier point s’interprète en langage moderne en disant que les fonctions de Bessel forment une une famille totale dans un espace hilbertien donné.
Rappelons donc les principaux résultats de la théorie des séries de Fourier-Bessel.
Le résultat suivant nous fournit une condition suffisante pour la convergence simple de la série de Fourier-Bessel:
Proposition 4.6 .
Soit f 𝑓 f une fonction définie sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] et on suppose que ∫ 0 1 | f ( t ) | t 1 2 𝑑 t superscript subscript 0 1 𝑓 𝑡 superscript 𝑡 1 2 differential-d 𝑡 \int_{0}^{1}|f(t)|t^{\frac{1}{2}}dt converge. Soit
a k := 2 J ν + 1 2 ( j k ) ∫ 0 1 f ( t ) J ν ( j k t ) t 𝑑 t , assign subscript 𝑎 𝑘 2 superscript subscript 𝐽 𝜈 1 2 subscript 𝑗 𝑘 superscript subscript 0 1 𝑓 𝑡 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝑗 𝑘 𝑡 𝑡 differential-d 𝑡 a_{k}:=\frac{2}{J_{\nu+1}^{2}(j_{k})}\int_{0}^{1}f(t)J_{\nu}(j_{k}t)tdt,
avec ν ≥ − 1 2 𝜈 1 2 \nu\geq-\frac{1}{2} .
Soit x ∈ ] a , b [ x\in]a,b[ avec 0 < a < b < 1 0 𝑎 𝑏 1 0<a<b<1 et que f 𝑓 f soit à variation bornée sur [ a , b ] 𝑎 𝑏 [a,b] . Alors la série
∑ k = 1 ∞ a k J ν ( j k x ) , superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑎 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝑗 𝑘 𝑥 \sum_{k=1}^{\infty}a_{k}J_{\nu}(j_{k}x),
est convergente, de somme égale à 1 2 ( lim y ↦ x + f ( y ) + lim y ↦ x − f ( y ) ) 1 2 maps-to 𝑦 superscript 𝑥 𝑓 𝑦 maps-to 𝑦 superscript 𝑥 𝑓 𝑦 \frac{1}{2}\bigl{(}\underset{y\mapsto x^{+}}{\lim}f(y)+\underset{y\mapsto x^{-}}{\lim}f(y)\bigr{)} .
En gardant les mêmes hypothèses et si l’on suppose en plus que f 𝑓 f est continue sur [ a , b ] 𝑎 𝑏 [a,b] alors on a convergence uniforme. Précisément, on a le résultat suivant
Proposition 4.7 .
Si f 𝑓 f est continue et vérifie les hypothèses de la proposition précédente, alors la série de Fourier-Bessel
associée à f 𝑓 f converge uniformément vers f 𝑓 f sur l’intervalle [ a + δ , b − δ ] 𝑎 𝛿 𝑏 𝛿 [a+\delta,b-\delta] , où δ 𝛿 \delta est un réel
positif non nul arbitraire.
Comme les sommes partielles de la série de Fourier-Bessel associée à une fonction f 𝑓 f continue sont nulles en x = 1 𝑥 1 x=1 .
Il est donc nécessaire de supposer que lim x ↦ 1 − f ( x ) = 0 subscript maps-to 𝑥 superscript 1 𝑓 𝑥 0 \lim_{x\mapsto 1^{-}}f(x)=0 si l’on veut garantir la convergence uniforme
de la série de Fourier-Bessel au voisinage de x = 1 𝑥 1 x=1 . On montre dans [11 , §18.26] que la continuité de f 𝑓 f sur [ a , 1 ] 𝑎 1 [a,1] , avec a ≥ 0 𝑎 0 a\geq 0 et la condition f ( 1 ) = 0 𝑓 1 0 f(1)=0 suffissent pour assurer la convergence uniforme sur un intervalle de la forme [ a + δ , 1 ] 𝑎 𝛿 1 [a+\delta,1] pour δ > 0 𝛿 0 \delta>0 .
Le dernier résultat fondamental de la théorie des séries de Fourier-Bessel exposée dans [11 , §18] est l’unicité du développement en série de Fourier-Bessel. On montre dans [11 , §18.6] , sous la condition de la convergence absolue de ∫ 0 1 t 1 2 f ( t ) 𝑑 t superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 1 2 𝑓 𝑡 differential-d 𝑡 \int_{0}^{1}t^{\frac{1}{2}}f(t)dt , que f 𝑓 f est nulle presque partout si et seulement si tous les coefficients de la série de Fourier-Bessel associée sont nuls.
Le point clé de la théorie des séries de Fourier-Bessel classique réside en l’étude de la suite de fonctions
suivante:
( x , t ) ( ∈ [ 0 , 1 ] 2 ) ⟼ T n ( t , x ) = ∑ k = 1 n 2 J ν ( j k x ) J ν ( j k t ) J ν + 1 ( j k ) 2 . ⟼ annotated 𝑥 𝑡 absent superscript 0 1 2 subscript 𝑇 𝑛 𝑡 𝑥 superscript subscript 𝑘 1 𝑛 2 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝑗 𝑘 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝑗 𝑘 𝑡 subscript 𝐽 𝜈 1 superscript subscript 𝑗 𝑘 2 (x,t)(\in[0,1]^{2})\longmapsto T_{n}(t,x)=\sum_{k=1}^{n}\frac{2J_{\nu}(j_{k}x)J_{\nu}(j_{k}t)}{J_{\nu+1}(j_{k})^{2}}.
Notons d’abord que:
∑ k = 1 n a k J ν ( j k x ) = ∫ 0 1 f ( t ) T n ( t , x ) t 𝑑 t ∀ n ∈ ℕ ≥ 1 . formulae-sequence superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript 𝑎 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝑗 𝑘 𝑥 superscript subscript 0 1 𝑓 𝑡 subscript 𝑇 𝑛 𝑡 𝑥 𝑡 differential-d 𝑡 for-all 𝑛 subscript ℕ absent 1 \sum_{k=1}^{n}a_{k}J_{\nu}(j_{k}x)=\int_{0}^{1}f(t)T_{n}(t,x)tdt\quad\forall\,n\in\mathbb{N}_{\geq 1}.
Les fonction T n subscript 𝑇 𝑛 T_{n} jouent le même rôle que
( x , t ) ↦ sin ( ( n + 1 2 ) ( x − t ) ) sin ( x − t ) , x ≠ t formulae-sequence maps-to 𝑥 𝑡 𝑛 1 2 𝑥 𝑡 𝑥 𝑡 𝑥 𝑡 (x,t)\mapsto\frac{\sin\bigl{(}(n+\frac{1}{2})(x-t)\bigr{)}}{\sin(x-t)},\quad x\neq t
pour la théorie des séries de Fourier.
Il est commode d’exprimer T n subscript 𝑇 𝑛 T_{n} comme étant l’intégrale sur le contour d’un rectangle contenant seulement
j 1 , … , j n subscript 𝑗 1 … subscript 𝑗 𝑛
j_{1},\ldots,j_{n} d’une fonction auxiliaire méromorphe dont les uniques pôles sont les zéros de J ν subscript 𝐽 𝜈 J_{\nu} et ayant
un comportement asymptotique adéquat. Ce dernier point nous permettra d’étudier T n subscript 𝑇 𝑛 T_{n} pour n 𝑛 n assez grand et
de déduire la plupart des résultats de la théorie classique.
Nous allons rappeler quelques points techniques du [11 , §18] dont le but
de les adapter et les appliquer ultérieurement à notre situation. Dans les pages pp. 583-584, pour tous 0 < t ≠ x < 1 0 𝑡 𝑥 1 0<t\neq x<1 , on introduit la fonction g 𝑔 g donnée par
g ( w ) = 2 w t 2 − x 2 ( t J ν ( x w ) J ν + 1 ( t w ) − x J ν ( t w ) J ν + 1 ( x w ) ) , ∀ w ∈ ℂ , formulae-sequence 𝑔 𝑤 2 𝑤 superscript 𝑡 2 superscript 𝑥 2 𝑡 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑡 𝑤 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑥 𝑤 for-all 𝑤 ℂ g(w)=\frac{2w}{t^{2}-x^{2}}\bigl{(}tJ_{\nu}(xw)J_{\nu+1}(tw)-xJ_{\nu}(tw)J_{\nu+1}(xw)\bigr{)},\quad\forall\,w\in\mathbb{C},
et on montre que le résidu de w ↦ g ( w ) w J ν ( w ) 2 maps-to 𝑤 𝑔 𝑤 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝑤 2 w\mapsto\frac{g(w)}{wJ_{\nu}(w)^{2}}
en w = j k 𝑤 subscript 𝑗 𝑘 w=j_{k} est égal à 2 J ν ( x j k ) J ν ( t j k ) J ν + 1 ( j k ) 2 . 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝑗 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 subscript 𝑗 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 1 superscript subscript 𝑗 𝑘 2 2\frac{J_{\nu}(xj_{k})J_{\nu}(tj_{k})}{J_{\nu+1}(j_{k})^{2}}.
D’un autre coté, on a ∀ w ∈ ℂ for-all 𝑤 ℂ \forall\,w\in\mathbb{C} :
d d w ( w J ν ( x w ) J ν + 1 ( t w ) ) = d d w ( ( x w ) − ν J ν ( t w ) ( t w ) ν + 1 J ν + 1 ( t w ) ) x ν t ν + 1 = − x ν + 1 t ν + 1 ( x w ) − ν J ν + 1 ( x w ) ( t w ) ν + 1 J ν + 1 ( t w ) + x ν t ν ( x w ) − ν J ν ( x w ) ( t w ) ν + 1 J ν ( t w ) par 67 et 68 = − x w J ν + 1 ( x w ) J ν + 1 ( t w ) + t w J ν ( x w ) J ν ( t w ) , 𝑑 𝑑 𝑤 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑡 𝑤 𝑑 𝑑 𝑤 superscript 𝑥 𝑤 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 superscript 𝑡 𝑤 𝜈 1 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑡 𝑤 superscript 𝑥 𝜈 superscript 𝑡 𝜈 1 superscript 𝑥 𝜈 1 superscript 𝑡 𝜈 1 superscript 𝑥 𝑤 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑥 𝑤 superscript 𝑡 𝑤 𝜈 1 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑡 𝑤 superscript 𝑥 𝜈 superscript 𝑡 𝜈 superscript 𝑥 𝑤 𝜈 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 superscript 𝑡 𝑤 𝜈 1 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 par 67 et 68 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑡 𝑤 𝑡 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 \begin{split}\frac{d}{dw}\bigl{(}wJ_{\nu}(xw)&J_{\nu+1}(tw)\bigr{)}=\frac{d}{dw}\bigl{(}(xw)^{-\nu}J_{\nu}(tw)(tw)^{\nu+1}J_{\nu+1}(tw)\bigr{)}\frac{x^{\nu}}{t^{\nu+1}}\\
&=-\frac{x^{\nu+1}}{t^{\nu+1}}(xw)^{-\nu}J_{\nu+1}(xw)(tw)^{\nu+1}J_{\nu+1}(tw)+\frac{x^{\nu}}{t^{\nu}}(xw)^{-\nu}J_{\nu}(xw)(tw)^{\nu+1}J_{\nu}(tw)\;\;\text{par}\;\ref{B1}\,\text{et}\,\ref{B5}\\
&=-xwJ_{\nu+1}(xw)J_{\nu+1}(tw)+twJ_{\nu}(xw)J_{\nu}(tw),\end{split}
et par symétrie, on en déduit que
d d w ( w J ν ( t w ) J ν + 1 ( x w ) ) = − t w J ν + 1 ( t w ) J ν + 1 ( x w ) + x w J ν ( t w ) J ν ( x w ) , ∀ w ∈ ℂ . formulae-sequence 𝑑 𝑑 𝑤 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑥 𝑤 𝑡 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑡 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 1 𝑥 𝑤 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 for-all 𝑤 ℂ \frac{d}{dw}\bigl{(}wJ_{\nu}(tw)J_{\nu+1}(xw)\bigr{)}=-twJ_{\nu+1}(tw)J_{\nu+1}(xw)+xwJ_{\nu}(tw)J_{\nu}(xw),\quad\forall\,w\in\mathbb{C}.
En regroupant tout cela on obtient:
g ′ ( w ) = 2 w J ν ( x w ) J ν ( t w ) , ∀ w ∈ ℂ . formulae-sequence superscript 𝑔 ′ 𝑤 2 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 for-all 𝑤 ℂ g^{\prime}(w)=2wJ_{\nu}(xw)J_{\nu}(tw),\quad\forall\,w\in\mathbb{C}.
On conclut que le résidu de w ↦ g ( w ) w J ν ( w ) 2 maps-to 𝑤 𝑔 𝑤 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝑤 2 w\mapsto\frac{g(w)}{wJ_{\nu}(w)^{2}} en j k subscript 𝑗 𝑘 j_{k} est
2 J ν ( x j k ) J ν ( t j k ) J ν + 1 ( j k ) 2 . 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝑗 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 subscript 𝑗 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 1 superscript subscript 𝑗 𝑘 2 2\frac{J_{\nu}(xj_{k})J_{\nu}(tj_{k})}{J_{\nu+1}(j_{k})^{2}}.
On considère maintenant le rectangle de sommets i B 𝑖 𝐵 iB , − i B 𝑖 𝐵 -iB , A n + i B subscript 𝐴 𝑛 𝑖 𝐵 A_{n}+iB et A n − i B subscript 𝐴 𝑛 𝑖 𝐵 A_{n}-iB où B > 0 𝐵 0 B>0 et A n subscript 𝐴 𝑛 A_{n} est un réel tel que j n < A n < j n + 1 subscript 𝑗 𝑛 subscript 𝐴 𝑛 subscript 𝑗 𝑛 1 j_{n}<A_{n}<j_{n+1} . Remarquons enfin que w ↦ g ( w ) w J ν ( w ) 2 maps-to 𝑤 𝑔 𝑤 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝑤 2 w\mapsto\frac{g(w)}{wJ_{\nu}(w)^{2}} est d’ordre 1 en w = 0 𝑤 0 w=0 (on le vérifie en utilisant 65 ). Donc par cette discussion on peut affirmer que l’intégrale de w ↦ g ( w ) w J ν ( w ) 2 maps-to 𝑤 𝑔 𝑤 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝑤 2 w\mapsto\frac{g(w)}{wJ_{\nu}(w)^{2}} le long de ce contour est égale à T n ( t , x ) subscript 𝑇 𝑛 𝑡 𝑥 T_{n}(t,x) .
La suite utilise de manière cruciale les propriétés asymptotiques des fonctions de Bessel. En fait, le développement asymptotique des fonctions de Bessel, voir [11 , §7.21] , nous permet d’assurer que l’intégrale sur les cotés inférieurs et supérieurs du rectangle s’annulent si B 𝐵 B tends vers l’infini, aussi puisque les intégrands sont impairs et sans singularités sur [ − B i , B i ] 𝐵 𝑖 𝐵 𝑖 [-Bi,Bi] donc leur intégrale sur ce segment est nulle. On conclut qu’on a
T n ( t , x ) = 1 2 π i ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i g ( w ) w J ν ( w ) 2 𝑑 w , ∀ 0 < x + t < 2 , x ≠ t . formulae-sequence formulae-sequence subscript 𝑇 𝑛 𝑡 𝑥 1 2 𝜋 𝑖 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 𝑔 𝑤 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝑤 2 differential-d 𝑤 for-all 0 𝑥 𝑡 2 𝑥 𝑡 T_{n}(t,x)=\frac{1}{2\pi i}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}\frac{g(w)}{wJ_{\nu}(w)^{2}}dw,\quad\forall\,\,0<x+t<2,\,x\neq t.
En utilisant les deux inégalités suivantes:
| J ν ( θ w ) | ≤ c 1 exp ( | I m ( θ w ) | ) | θ w | , | J ν ( w ) | ≥ c 2 exp ( | I m ( w ) | ) | w | , formulae-sequence subscript 𝐽 𝜈 𝜃 𝑤 subscript 𝑐 1 𝐼 𝑚 𝜃 𝑤 𝜃 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝑐 2 𝐼 𝑚 𝑤 𝑤 \bigl{|}J_{\nu}(\theta w)\bigr{|}\leq c_{1}\frac{\exp(|Im(\theta w)|)}{\sqrt{|\theta w|}},\quad\bigl{|}J_{\nu}(w)\bigr{|}\geq c_{2}\frac{\exp(|Im(w)|)}{\sqrt{|w|}},
(42)
(ils découlent de l’expression du développement asymptotique donnée dans [11 , §7.21] ), avec θ 𝜃 \theta est un réel positif non nul fixé, on déduit la plupart des inégalités énoncées dans la suite.
4.2 Théorie des séries de Fourier-Bessel généralisée
Soit m 𝑚 m un entier positif. Soit E 𝐸 E le sous-espace vectoriel des fonctions complexes sur ℝ + superscript ℝ \mathbb{R}^{+} défini comme suit: f ∈ E 𝑓 𝐸 f\in E si les fonctions
suivantes
x ∈ [ 0 , 1 ] ↦ f ( x ) 𝑥 0 1 maps-to 𝑓 𝑥 x\in[0,1]\mapsto f(x) et x ∈ ] 0 , 1 ] ↦ f ( 1 x ) x\in]0,1]\mapsto f(\frac{1}{x}) sont continues et bornées. On munit E 𝐸 E de la norme
scalaire ∥ ⋅ ∥ m \|\cdot\|_{m}
suivante:
‖ f ‖ m 2 := ∫ 0 1 | f ( x ) | 2 x 𝑑 x + ∫ 1 ∞ | f ( x ) | 2 d x x 3 + 2 m ∀ f ∈ E , formulae-sequence assign subscript superscript norm 𝑓 2 𝑚 superscript subscript 0 1 superscript 𝑓 𝑥 2 𝑥 differential-d 𝑥 superscript subscript 1 superscript 𝑓 𝑥 2 𝑑 𝑥 superscript 𝑥 3 2 𝑚 for-all 𝑓 𝐸 \|f\|^{2}_{m}:=\int_{0}^{1}|f(x)|^{2}xdx+\int_{1}^{\infty}|f(x)|^{2}\frac{dx}{x^{3+2m}}\quad\forall\,f\in E,
et nous notons par ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} la complétion de E 𝐸 E pour cette norme. Nous avons
alors les propriétés suivantes:
Proposition 4.8 .
On a,
1.
ℰ 0 subscript ℰ 0 \mathcal{E}_{0} est isométrique à L 2 ( [ 0 , 1 ] ) ⊕ L 2 ( [ 0 , 1 ] ) direct-sum superscript 𝐿 2 0 1 superscript 𝐿 2 0 1 L^{2}([0,1])\oplus L^{2}([0,1]) .
2.
( ℰ m ) m ∈ ℕ subscript subscript ℰ 𝑚 𝑚 ℕ (\mathcal{E}_{m})_{m\in\mathbb{N}} forme une suite d’espaces hilbertiens strictement croissante pour l’inclusion.
3.
Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . On considère la fonction P ν subscript 𝑃 𝜈 P_{\nu} définie presque partout sur ℝ + superscript ℝ \mathbb{R}^{+} comme suit: P ν ( x ) = x ν subscript 𝑃 𝜈 𝑥 superscript 𝑥 𝜈 P_{\nu}(x)=x^{\nu} pour
tout x ∈ ℝ + ∗ 𝑥 superscript ℝ absent ∗ x\in\mathbb{R}^{+\ast} . Alors P ν ∈ ℰ m subscript 𝑃 𝜈 subscript ℰ 𝑚 P_{\nu}\in\mathcal{E}_{m} si et seulement si ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} .
Proof.
1.
On considère
l’application suivante
Φ : f ( ∈ E ) ↦ Φ ( f ) = ( f 1 , f 2 ) : Φ maps-to annotated 𝑓 absent 𝐸 Φ 𝑓 subscript 𝑓 1 subscript 𝑓 2 \Phi:f(\in E)\mapsto\Phi(f)=(f_{1},f_{2}) où f 1 subscript 𝑓 1 f_{1} et f 2 subscript 𝑓 2 f_{2} sont deux fonctions définies presque partout sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1]
données par f 1 ( x ) = f ( x ) subscript 𝑓 1 𝑥 𝑓 𝑥 f_{1}(x)=f(x) et
f 2 ( x ) = f ( 1 x ) subscript 𝑓 2 𝑥 𝑓 1 𝑥 f_{2}(x)=f(\frac{1}{x}) pour tout x ∈ ] 0 , 1 ] x\in]0,1] . Φ Φ \Phi définit alors une isométrie entre ℰ 0 subscript ℰ 0 \mathcal{E}_{0} et L 2 ( [ 0 , 1 ] ) ⊕ 2 superscript 𝐿 2 superscript 0 1 direct-sum 2 L^{2}([0,1])^{\oplus 2} .
2.
Soit m < m ′ ∈ ℕ 𝑚 superscript 𝑚 ′ ℕ m<m^{\prime}\in\mathbb{N} . Donc ∥ ⋅ ∥ m ′ ≤ ∥ ⋅ ∥ m \|\cdot\|_{m^{\prime}}\leq\|\cdot\|_{m} , par conséquent
ℰ m ⊆ ℰ m ′ subscript ℰ 𝑚 subscript ℰ superscript 𝑚 ′ \mathcal{E}_{m}\subseteq\mathcal{E}_{m^{\prime}} . Soit α 𝛼 \alpha un
réel strictement positif et
g α subscript 𝑔 𝛼 g_{\alpha} l’élément de E 𝐸 E défini par: g ( x ) = 0 𝑔 𝑥 0 g(x)=0 si x ∈ [ 0 , 1 ] 𝑥 0 1 x\in[0,1] et g ( x ) = x − α 𝑔 𝑥 superscript 𝑥 𝛼 g(x)=x^{-\alpha} si x ≥ 1 𝑥 1 x\geq 1 . En choisissant
m < α < m ′ 𝑚 𝛼 superscript 𝑚 ′ m<\alpha<m^{\prime} ,
alors on vérifie g α ∈ ℰ m ′ ∖ ℰ m subscript 𝑔 𝛼 subscript ℰ superscript 𝑚 ′ subscript ℰ 𝑚 g_{\alpha}\in\mathcal{E}_{m^{\prime}}\setminus\mathcal{E}_{m} .
3.
Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} et on considère P ν subscript 𝑃 𝜈 P_{\nu} , la fonction définie presque partout sur ℝ + superscript ℝ \mathbb{R}^{+} , par P ν ( x ) = x ν subscript 𝑃 𝜈 𝑥 superscript 𝑥 𝜈 P_{\nu}(x)=x^{\nu} pour tout x ≠ 0 𝑥 0 x\neq 0 .
On a
‖ P ν ‖ m 2 = ∫ 0 1 x 2 ν + 1 𝑑 x + ∫ 1 ∞ x 2 ν − 3 − 2 m 𝑑 x superscript subscript norm subscript 𝑃 𝜈 𝑚 2 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝜈 1 differential-d 𝑥 superscript subscript 1 superscript 𝑥 2 𝜈 3 2 𝑚 differential-d 𝑥 \|P_{\nu}\|_{m}^{2}=\int_{0}^{1}x^{2\nu+1}dx+\int_{1}^{\infty}x^{2\nu-3-2m}dx . Cette quantité est finie si et seulement si
ν ∈ { 0 , … , m } 𝜈 0 … 𝑚 \nu\in\{0,\ldots,m\} .
Remarque 4.9 .
Soit ξ ∈ A ( 0 , 0 ) ( ℙ 1 , 𝒪 ( m ) ) 𝜉 superscript 𝐴 0 0 superscript ℙ 1 𝒪 𝑚 \xi\in A^{(0,0)}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}(m)) . Il existe une fonction complexe g 𝑔 g sur ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} telle que
ξ = g ⊗ 1 𝜉 tensor-product 𝑔 1 \xi=g\otimes 1 . On vérifie que
‖ ξ ‖ L 2 , ∞ 2 superscript subscript norm 𝜉 superscript 𝐿 2
2 \displaystyle\|\xi\|_{L^{2},\infty}^{2}
= i 2 π ∫ | z | ≤ 1 | g ( z ) | 2 𝑑 z ∧ d z ¯ + i 2 π ∫ | z | ≥ 1 | g ( z ) | 2 d z ∧ d z ¯ | z | 4 + 2 m absent 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑔 𝑧 2 differential-d 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 𝑖 2 𝜋 subscript 𝑧 1 superscript 𝑔 𝑧 2 𝑑 𝑧 𝑑 ¯ 𝑧 superscript 𝑧 4 2 𝑚 \displaystyle=\frac{i}{2\pi}\int_{|z|\leq 1}|g(z)|^{2}dz\wedge d\overline{z}+\frac{i}{2\pi}\int_{|z|\geq 1}|g(z)|^{2}\frac{dz\wedge d\overline{z}}{|z|^{4+2m}}
= 2 ∫ 0 1 1 2 π ( ∫ 0 2 π | g ( x e i θ ) | 2 𝑑 θ ) x 𝑑 x + 2 ∫ 1 ∞ 1 2 π ( ∫ 0 2 π | g ( x e i θ ) | 2 𝑑 θ ) d x x 3 + 2 m absent 2 superscript subscript 0 1 1 2 𝜋 superscript subscript 0 2 𝜋 superscript 𝑔 𝑥 superscript 𝑒 𝑖 𝜃 2 differential-d 𝜃 𝑥 differential-d 𝑥 2 superscript subscript 1 1 2 𝜋 superscript subscript 0 2 𝜋 superscript 𝑔 𝑥 superscript 𝑒 𝑖 𝜃 2 differential-d 𝜃 𝑑 𝑥 superscript 𝑥 3 2 𝑚 \displaystyle=2\int_{0}^{1}\frac{1}{2\pi}\bigl{(}\int_{0}^{2\pi}|g(xe^{i\theta})|^{2}d\theta\bigr{)}xdx+2\int_{1}^{\infty}\frac{1}{2\pi}\bigl{(}\int_{0}^{2\pi}|g(xe^{i\theta})|^{2}d\theta\bigr{)}\frac{dx}{x^{3+2m}}
= 2 ∑ ν ∈ ℤ ∫ 0 1 | g ν ( x ) | 2 x 𝑑 x + 2 ∑ ν ∈ ℤ ∫ 1 ∞ | g ν ( x ) | 2 d x x 3 + 2 m absent 2 subscript 𝜈 ℤ superscript subscript 0 1 superscript subscript 𝑔 𝜈 𝑥 2 𝑥 differential-d 𝑥 2 subscript 𝜈 ℤ superscript subscript 1 superscript subscript 𝑔 𝜈 𝑥 2 𝑑 𝑥 superscript 𝑥 3 2 𝑚 \displaystyle=2\sum_{\nu\in\mathbb{Z}}\int_{0}^{1}|g_{\nu}(x)|^{2}xdx+2\sum_{\nu\in\mathbb{Z}}\int_{1}^{\infty}|g_{\nu}(x)|^{2}\frac{dx}{x^{3+2m}}
= 2 ∑ ν ∈ ℤ ‖ g ν ‖ m 2 , absent 2 subscript 𝜈 ℤ superscript subscript norm subscript 𝑔 𝜈 𝑚 2 \displaystyle=2\sum_{\nu\in\mathbb{Z}}\|g_{\nu}\|_{m}^{2},
La 3ème égalité résulte de la théorie des séries de Fourier appliquée à la fonction θ ↦ g ( x e i θ ) maps-to 𝜃 𝑔 𝑥 superscript 𝑒 𝑖 𝜃 \theta\mapsto g(xe^{i\theta}) qui est carré
intégrable pour tout x ≠ 0 𝑥 0 x\neq 0 (Ce dernier point provient du fait que g 𝑔 g est continue sur
ℙ 1 ∖ { 0 , ∞ } superscript ℙ 1 0 \mathbb{P}^{1}\setminus\{0,\infty\} ). On peut alors écrire que:
‖ g ⊗ 1 ‖ L 2 , ∞ 2 = 2 ∑ ν ∈ ℤ ‖ g ν ‖ m 2 . superscript subscript norm tensor-product 𝑔 1 superscript 𝐿 2
2 2 subscript 𝜈 ℤ superscript subscript norm subscript 𝑔 𝜈 𝑚 2 \|g\otimes 1\|_{L^{2},\infty}^{2}=2\sum_{\nu\in\mathbb{Z}}\|g_{\nu}\|_{m}^{2}.
(43)
Donc si g ⊗ 1 ∈ ℋ m tensor-product 𝑔 1 subscript ℋ 𝑚 g\otimes 1\in\mathcal{H}_{m} alors g ν ∈ ℰ m subscript 𝑔 𝜈 subscript ℰ 𝑚 g_{\nu}\in\mathcal{E}_{m} pour tout ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . Réciproquement,
si l’on se donne ( g ν ) ν ∈ ℤ subscript subscript 𝑔 𝜈 𝜈 ℤ (g_{\nu})_{\nu\in\mathbb{Z}} une suite d’éléments de ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} telle que
∑ ν ∈ ℤ ‖ g ν ‖ m 2 < ∞ subscript 𝜈 ℤ superscript subscript norm subscript 𝑔 𝜈 𝑚 2 \sum_{\nu\in\mathbb{Z}}\|g_{\nu}\|_{m}^{2}<\infty , alors cette suite définit
un élément de ℋ m subscript ℋ 𝑚 \mathcal{H}_{m} .
Fixons ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . Comme 𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu} est un sous-ensemble discret de ℝ ∗ superscript ℝ ∗ \mathbb{R}^{\ast} alors on peut ordonner l’ensemble { λ 2 4 | λ ∈ 𝒵 m , ν } conditional-set superscript 𝜆 2 4 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\bigl{\{}\frac{\lambda^{2}}{4}\,|\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu}\bigr{\}} et on note par λ k subscript 𝜆 𝑘 \lambda_{k} la k 𝑘 k -ème
valeur de cet ensemble pour l’ordre croissant. On pose 𝝋 ν , k ( m ) superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 {\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)} la fonction sur ℝ + superscript ℝ \mathbb{R}^{+} définie comme
suit:
𝝋 ν , k ( m ) ( x ) = { J n ( λ k x ) si 0 ≤ x ≤ 1 , J n ( λ k ) J n − m ( λ k ) x m J n − m ( λ k x ) si x > 1 . superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑥 cases subscript 𝐽 𝑛 subscript 𝜆 𝑘 𝑥 si 0 𝑥 1 subscript 𝐽 𝑛 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 superscript 𝑥 𝑚 subscript 𝐽 𝑛 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 𝑥 si 𝑥 1 {\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}(x)=\begin{cases}J_{n}(\lambda_{k}x)&\text{si }0\leq x\leq 1,\\
\frac{J_{n}(\lambda_{k})}{J_{n-m}(\lambda_{k})}x^{m}J_{n-m}(\frac{\lambda_{k}}{x})&\text{si }x>1.\end{cases}
(44)
On vérifie que:
𝝋 ν , k ( m ) ∈ ℰ m , ‖ φ ν , k ( m ) ‖ L 2 , ∞ 2 = ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 et ( f ⊗ 1 , φ ν , k ( m ) ) L 2 , ∞ = ( f ν , 𝝋 ν , k ( m ) ) m ∀ f ⊗ 1 ∈ ℋ ( m ) . formulae-sequence superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 subscript ℰ 𝑚 formulae-sequence subscript superscript norm superscript subscript 𝜑 𝜈 𝑘
𝑚 2 superscript 𝐿 2
subscript superscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 2 𝑚 et
subscript tensor-product 𝑓 1 superscript subscript 𝜑 𝜈 𝑘
𝑚 superscript 𝐿 2
subscript subscript 𝑓 𝜈 superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 for-all tensor-product 𝑓 1 superscript ℋ 𝑚 {\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\in\mathcal{E}_{m},\,\,\|\varphi_{\nu,k}^{(m)}\|^{2}_{L^{2},\infty}=\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|^{2}_{m}\quad\text{et}\quad(f\otimes 1,\varphi_{\nu,k}^{(m)})_{L^{2},\infty}=(f_{\nu},{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)})_{m}\,\forall\,\,f\otimes 1\in\mathcal{H}^{(m)}.
(45)
Le théorème 4.2 sera un corollaire
d’un résultat plus précis, à savoir le le théorème suivant:
Théorème 4.10 .
En gardant les mêmes notations et hypothèses, la famille suivante:
{ 𝝋 ν , k ( m ) | k ∈ ℕ } ( resp. { 1 , x , … , x m } ∪ { 𝝋 ν , k ( m ) | k ∈ ℕ } ) , conditional-set superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑘 ℕ resp. 1 𝑥 … superscript 𝑥 𝑚 conditional-set superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑘 ℕ
\bigl{\{}{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}|\,k\in\mathbb{N}\bigr{\}}\quad\bigl{(}\text{resp.}\,\bigl{\{}1,x,\ldots,x^{m}\bigr{\}}\cup\bigl{\{}{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}|\,k\in\mathbb{N}\bigr{\}}\bigr{)},
forme
une base hilbertienne dans ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} lorsque ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 (resp. si ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} ).
Remarque 4.11 .
Notons que le cas m = 0 𝑚 0 m=0 est équivalent à la théorie classique des séries de Fourier-Bessel. Par cela,
on veut dire que la famille { 1 , J ν ( λ r ) ) | J ν ′ ( λ ) = 0 } \{1,J_{\nu}(\lambda r))|\,J_{\nu}^{\prime}(\lambda)=0\} (resp. { J ν ( λ r ) | J ν ( λ ) = 0 } conditional-set subscript 𝐽 𝜈 𝜆 𝑟 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 0 \{J_{\nu}(\lambda r)|\,J_{\nu}(\lambda)=0\} ) forme un système total pour l’espace des fonctions L 2 superscript 𝐿 2 L^{2}
sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] vérifiant la condition de Neumann (resp. la condition de Dirichlet)
(voir la preuve du 4.4 ).
Afin d’établir le théorème 4.10 , alors il suffira de démontrer le théorème ci-dessous:
Théorème 4.12 .
Soient m ∈ ℕ ≥ 1 𝑚 subscript ℕ absent 1 m\in\mathbb{N}_{\geq 1} , ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} et p , q 𝑝 𝑞
p,q deux entiers ≥ | ν | absent 𝜈 \geq|\nu| . Il existe deux suites réelles
( l k ) k ∈ ℕ subscript subscript 𝑙 𝑘 𝑘 ℕ (l_{k})_{k\in\mathbb{N}} et ( l k ′ ) k ∈ ℕ subscript subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 𝑘 ℕ (l^{\prime}_{k})_{k\in\mathbb{N}} telles que pour tout f ∈ ℰ m 𝑓 subscript ℰ 𝑚 f\in\mathcal{E}_{m} , on a:
δ ν ( f , x ν ) m subscript 𝛿 𝜈 subscript 𝑓 superscript 𝑥 𝜈 𝑚 \displaystyle\delta_{\nu}(f,x^{\nu})_{m}
= ∑ k = 1 ∞ l k ′ ( f , 𝝋 ν , k ( m ) ) m 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ∫ 0 1 ( x 2 p + 2 m − ν + 1 − x 2 q + 2 m − ν + 1 ) f ( 1 x ) 𝑑 x absent superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 subscript 𝑓 superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑝 2 𝑚 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 2 𝑚 𝜈 1 𝑓 1 𝑥 differential-d 𝑥 \displaystyle=\sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}\frac{(f,{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)})_{m}}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\int_{0}^{1}\bigl{(}x^{2p+2m-\nu+1}-x^{2q+2m-\nu+1}\bigr{)}f(\frac{1}{x})dx
δ ν ( f , x ν ) m subscript 𝛿 𝜈 subscript 𝑓 superscript 𝑥 𝜈 𝑚 \displaystyle\delta_{\nu}(f,x^{\nu})_{m}
= ∑ k = 1 ∞ l k ( f , 𝝋 ν , k ( m ) ) m 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ∫ 0 1 ( x 2 p + ν + 1 − x 2 q + ν + 1 ) f ( x ) 𝑑 x , absent superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 subscript 𝑓 superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 𝑓 𝑥 differential-d 𝑥 \displaystyle=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}\frac{(f,{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)})_{m}}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\int_{0}^{1}\bigl{(}x^{2p+\nu+1}-x^{2q+\nu+1}\bigr{)}f(x)dx,
où δ ν = 0 subscript 𝛿 𝜈 0 \delta_{\nu}=0 si ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 .
En effet, si l’on fixe m ∈ ℕ 𝑚 ℕ m\in\mathbb{N} et ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} , alors si
f ∈ ℰ m 𝑓 subscript ℰ 𝑚 f\in\mathcal{E}_{m} tel que:
( f , x k ) m = ( f , 𝝋 ν , λ ( m ) ) m = 0 ∀ k ∈ { 0 , 1 , … , m } , ∀ λ ∈ 𝒵 m , ν , formulae-sequence subscript 𝑓 superscript 𝑥 𝑘 𝑚 subscript 𝑓 superscript subscript 𝝋 𝜈 𝜆
𝑚 𝑚 0 formulae-sequence for-all 𝑘 0 1 … 𝑚 for-all 𝜆 subscript 𝒵 𝑚 𝜈
(f,x^{k})_{m}=(f,{\boldsymbol{\varphi}}_{{\nu,\lambda}}^{(m)})_{m}=0\quad\forall\,k\in\{0,1,\ldots,m\},\;\forall\,\lambda\in\mathcal{Z}_{m,\nu},
alors par ce dernier théorème 4.12 , nous déduisons que:
∫ 0 1 ( x 2 p + 2 m − ν + 1 − x 2 q + 2 m − ν + 1 ) f ( 1 x ) 𝑑 x superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑝 2 𝑚 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 2 𝑚 𝜈 1 𝑓 1 𝑥 differential-d 𝑥 \displaystyle\int_{0}^{1}\bigl{(}x^{2p+2m-\nu+1}-x^{2q+2m-\nu+1}\bigr{)}f(\frac{1}{x})dx
= ∫ 0 1 ( x 2 p + ν + 1 − x 2 q + ν + 1 ) f ( x ) 𝑑 x = 0 , absent superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 𝑓 𝑥 differential-d 𝑥 0 \displaystyle=\int_{0}^{1}\bigl{(}x^{2p+\nu+1}-x^{2q+\nu+1}\bigr{)}f(x)dx=0,
et cela pour tous p 𝑝 p et q 𝑞 q assez grand (pour ν 𝜈 \nu fixé). Un théorème classique d’analyse nous permet alors
de conclure que
les deux fonctions définies presque partout sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] : x ↦ f ( 1 x ) maps-to 𝑥 𝑓 1 𝑥 x\mapsto f(\frac{1}{x}) et x ↦ f ( x ) maps-to 𝑥 𝑓 𝑥 x\mapsto f(x) sont
nulles presque partout sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] , ce qui est équivalent à:
dans ℰ m subscript ℰ 𝑚 \mathcal{E}_{m} .
La suite a pour but d’établir le théorème 4.12 ci-dessus.
Soit f ∈ ℰ m 𝑓 subscript ℰ 𝑚 f\in\mathcal{E}_{m} une fonction sur ℝ ℝ \mathbb{R} . Nous considèrons la somme partielle suivante:
S n ( x ) := ∑ k = 1 n ( 𝝋 ν , k ( m ) , f ) m ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 𝝋 ν , k ( m ) ( x ) ∀ x ∈ ℝ , n ∈ ℕ ∗ , formulae-sequence assign subscript 𝑆 𝑛 𝑥 superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑓 𝑚 subscript superscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 2 𝑚 superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑥 formulae-sequence for-all 𝑥 ℝ 𝑛 superscript ℕ ∗ S_{n}(x):=\sum_{k=1}^{n}\frac{({\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)},f)_{m}}{\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|^{2}_{m}}{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}(x)\quad\forall\,x\in\mathbb{R},\;n\in\mathbb{N}^{\ast},
On pose pour tous 0 < t < 1 0 𝑡 1 0<t<1 et 0 < x < 1 0 𝑥 1 0<x<1 :
κ n + ( t , x ) superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 \displaystyle\kappa_{n}^{+}(t,x)
:= ∑ k = 1 n J ν ( t λ k ) J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 , assign absent superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \displaystyle:=\sum_{k=1}^{n}\frac{J_{\nu}(t\lambda_{k})J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}},
κ n − ( t , x ) superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 \displaystyle\kappa_{n}^{-}(t,x)
:= ∑ k = 1 n J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) J ν ( x λ k ) J ν − m ( λ k t ) ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 , assign absent superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 𝑡 subscript superscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 2 𝑚 \displaystyle:=\sum_{k=1}^{n}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})J_{\nu-m}(\lambda_{k}t)}{\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|^{2}_{m}},
τ n + ( t , x ) superscript subscript 𝜏 𝑛 𝑡 𝑥 \displaystyle\tau_{n}^{+}(t,x)
:= ∑ k = 1 n J ν ( λ k ) 2 J ν − m ( λ k ) 2 J ν − m ( t λ k ) J ν − m ( x λ k ) ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 , assign absent superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 superscript subscript 𝜆 𝑘 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 superscript subscript 𝜆 𝑘 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \displaystyle:=\sum_{k=1}^{n}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})^{2}}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})^{2}}\frac{J_{\nu-m}(t\lambda_{k})J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}},
τ n − ( t , x ) superscript subscript 𝜏 𝑛 𝑡 𝑥 \displaystyle\tau_{n}^{-}(t,x)
:= ∑ k = 1 n J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) J ν − m ( λ k x ) J ν ( λ k t ) ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 . assign absent superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 𝑡 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \displaystyle:=\sum_{k=1}^{n}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{J_{\nu-m}(\lambda_{k}x)J_{\nu}(\lambda_{k}t)}{\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}.
On vérifie que
S n ( x ) = ∫ 0 1 f ( t ) κ n + ( t , x ) t 𝑑 t + ∫ 1 ∞ f ( t ) t m κ n − ( 1 t , x ) t d t t 4 , si 0 ≤ x ≤ 1 , formulae-sequence subscript 𝑆 𝑛 𝑥 superscript subscript 0 1 𝑓 𝑡 superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 𝑡 differential-d 𝑡 superscript subscript 1 𝑓 𝑡 superscript 𝑡 𝑚 superscript subscript 𝜅 𝑛 1 𝑡 𝑥 𝑡 𝑑 𝑡 superscript 𝑡 4 si 0 𝑥 1 S_{n}(x)=\int_{0}^{1}f(t)\kappa_{n}^{+}\bigl{(}t,x\bigr{)}tdt+\int_{1}^{\infty}\frac{f(t)}{t^{m}}\kappa_{n}^{-}\bigl{(}\frac{1}{t},x\bigr{)}\frac{tdt}{t^{4}},\quad\text{si}\;0\leq x\leq 1,
et
S n ( x ) = ∫ 0 1 f ( t ) x m τ n − ( t , 1 x ) t 𝑑 t + ∫ 1 ∞ f ( t ) t m x m τ n − ( 1 t , 1 x ) t d t t 4 , si x ≥ 1 , formulae-sequence subscript 𝑆 𝑛 𝑥 superscript subscript 0 1 𝑓 𝑡 superscript 𝑥 𝑚 superscript subscript 𝜏 𝑛 𝑡 1 𝑥 𝑡 differential-d 𝑡 superscript subscript 1 𝑓 𝑡 superscript 𝑡 𝑚 superscript 𝑥 𝑚 superscript subscript 𝜏 𝑛 1 𝑡 1 𝑥 𝑡 𝑑 𝑡 superscript 𝑡 4 si 𝑥 1 S_{n}(x)=\int_{0}^{1}f(t)x^{m}\tau_{n}^{-}\bigl{(}t,\frac{1}{x}\bigr{)}tdt+\int_{1}^{\infty}\frac{f(t)}{t^{m}}x^{m}\tau_{n}^{-}\bigl{(}\frac{1}{t},\frac{1}{x}\bigr{)}\frac{tdt}{t^{4}},\quad\text{si}\;x\geq 1,
Donc, il est naturel d’étudier les fonctions κ n + , κ n − , τ n + subscript superscript 𝜅 𝑛 subscript superscript 𝜅 𝑛 subscript superscript 𝜏 𝑛
\kappa^{+}_{n},\kappa^{-}_{n},\tau^{+}_{n} et τ n − superscript subscript 𝜏 𝑛 \tau_{n}^{-} . Pour cela nous allons
introduire les quatres fonctions méromorphes sur ℂ ℂ \mathbb{C} suivantes:
t + , ν ( w ) subscript 𝑡 𝜈
𝑤 \displaystyle t_{+,\nu}(w)
= J ν ( t w ) J ν ( x w ) J ν − m ( w ) J ν ( w ) L m , ν ( w ) , absent subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle=\frac{J_{\nu}(tw)J_{\nu}(xw)J_{\nu-m}(w)}{J_{\nu}(w)L_{m,\nu}(w)},
t − , ν ( w ) subscript 𝑡 𝜈
𝑤 \displaystyle t_{-,\nu}(w)
= J ν ( x w ) J ν − m ( w t ) L m , ν ( w ) , absent subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 𝑡 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle=\frac{J_{\nu}(xw)J_{\nu-m}(wt)}{L_{m,\nu}(w)},
s + , ν ( w ) subscript 𝑠 𝜈
𝑤 \displaystyle s_{+,\nu}(w)
= J ν ( w ) J ν − m ( w ) J ν − m ( x w ) J ν − m ( t w ) L m , ν ( w ) , absent subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle=\frac{J_{\nu}(w)}{J_{\nu-m}(w)}\frac{J_{\nu-m}(xw)J_{\nu-m}(tw)}{L_{m,\nu}(w)},
s − , ν ( w ) subscript 𝑠 𝜈
𝑤 \displaystyle s_{-,\nu}(w)
= J ν − m ( x w ) J ν ( t w ) L m , ν ( w ) . absent subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle=\frac{J_{\nu-m}(xw)J_{\nu}(tw)}{L_{m,\nu}(w)}.
où 0 < t < 1 0 𝑡 1 0<t<1 et 0 < x < 1 0 𝑥 1 0<x<1 .
Si l’on note par A n subscript 𝐴 𝑛 A_{n} un réel compris strictement entre λ n subscript 𝜆 𝑛 \lambda_{n} et λ n + 1 subscript 𝜆 𝑛 1 \lambda_{n+1} deux éléments
consécutifs de 𝒵 m , ν subscript 𝒵 𝑚 𝜈
\mathcal{Z}_{m,\nu} . Alors nous avons le théorème suivant:
Théorème 4.13 .
Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} .
1.
Si ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 , alors on a pour tout n ≫ 1 much-greater-than 𝑛 1 n\gg 1 :
i 2 π ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i t + , ν ( w ) 𝑑 w = κ n + ( t , x ) − ∑ α | J ν ( α ) = 0 0 < α < A n J ν ( t α ) J ν ( x α ) J ν + 1 ( α ) 2 , 𝑖 2 𝜋 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 subscript conditional 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝛼 0 0 𝛼 subscript 𝐴 𝑛
subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 1 superscript 𝛼 2 \frac{i}{2\pi}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}t_{+,\nu}(w)dw=\kappa_{n}^{+}(t,x)-\sum_{\begin{subarray}{c}\alpha|J_{\nu}(\alpha)=0\\
0<\alpha<A_{n}\end{subarray}}\frac{J_{\nu}(t\alpha)J_{\nu}(x\alpha)}{J_{\nu+1}(\alpha)^{2}},
(46)
i 2 π ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i t − , ν ( w ) 𝑑 w = κ n − ( t , x ) , 𝑖 2 𝜋 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 \frac{i}{2\pi}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}t_{-,\nu}(w)dw=\kappa_{n}^{-}(t,x),
(47)
i 2 π ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i s + , ν ( w ) 𝑑 w = τ n + ( t , x ) − ∑ γ | J ν − m ( α ) = 0 0 < γ < A n J ν − m ( t γ ) J ν − m ( x γ ) J ν − m + 1 ( γ ) 2 , 𝑖 2 𝜋 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑠 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 superscript subscript 𝜏 𝑛 𝑡 𝑥 subscript conditional 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝛼 0 0 𝛾 subscript 𝐴 𝑛
subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 superscript 𝛾 2 \frac{i}{2\pi}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}s_{+,\nu}(w)dw=\tau_{n}^{+}(t,x)-\sum_{\begin{subarray}{c}\gamma|J_{\nu-m}(\alpha)=0\\
0<\gamma<A_{n}\end{subarray}}\frac{J_{\nu-m}(t\gamma)J_{\nu-m}(x\gamma)}{J_{\nu-m+1}(\gamma)^{2}},
(48)
i 2 π ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i s − , ν ( w ) 𝑑 w = τ n − ( t , x ) . 𝑖 2 𝜋 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑠 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 superscript subscript 𝜏 𝑛 𝑡 𝑥 \frac{i}{2\pi}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}s_{-,\nu}(w)dw=\tau_{n}^{-}(t,x).
(49)
2.
Si 0 ≤ ν ≤ m 0 𝜈 𝑚 0\leq\nu\leq m , on a pour tout n ≫ 1 much-greater-than 𝑛 1 n\gg 1 :
i 2 π ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i t + , ν ( w ) 𝑑 w 𝑖 2 𝜋 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 \displaystyle\frac{i}{2\pi}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}t_{+,\nu}(w)dw
= − 2 ( m − ν + 1 ) ( ν + 1 ) ( m + 2 ) t ν x ν + κ n + ( t , x ) − ∑ α | J ν ( α ) = 0 0 < α < A n J ν ( t α ) J ν ( x α ) J ν + 1 ( α ) 2 , absent 2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 𝑚 2 superscript 𝑡 𝜈 superscript 𝑥 𝜈 superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 subscript conditional 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝛼 0 0 𝛼 subscript 𝐴 𝑛
subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 1 superscript 𝛼 2 \displaystyle=-2\frac{(m-\nu+1)(\nu+1)}{(m+2)}t^{\nu}x^{\nu}+\kappa_{n}^{+}(t,x)-\sum_{\begin{subarray}{c}\alpha|J_{\nu}(\alpha)=0\\
0<\alpha<A_{n}\end{subarray}}\frac{J_{\nu}(t\alpha)J_{\nu}(x\alpha)}{J_{\nu+1}(\alpha)^{2}},
i 2 π ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i t − , ν ( w ) 𝑑 w 𝑖 2 𝜋 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 \displaystyle\frac{i}{2\pi}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}t_{-,\nu}(w)dw
= − 2 ( m − ν + 1 ) ( ν + 1 ) ( m + 2 ) t m − ν x ν + κ n − ( t , x ) , absent 2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 𝑚 2 superscript 𝑡 𝑚 𝜈 superscript 𝑥 𝜈 superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 \displaystyle=-2\frac{(m-\nu+1)(\nu+1)}{(m+2)}t^{m-\nu}x^{\nu}+\kappa_{n}^{-}(t,x),
i 2 π ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i s + , ν ( w ) 𝑑 w 𝑖 2 𝜋 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑠 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 \displaystyle\frac{i}{2\pi}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}s_{+,\nu}(w)dw
= − 2 ( m − ν + 1 ) ( ν + 1 ) ( m + 2 ) t m − ν x m − ν + τ n + ( t , x ) − ∑ α | J ν ( α ) = 0 0 < α < A n J ν − m ( t γ ) J ν − m ( x γ ) J ν − m + 1 ( γ ) 2 , absent 2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 𝑚 2 superscript 𝑡 𝑚 𝜈 superscript 𝑥 𝑚 𝜈 superscript subscript 𝜏 𝑛 𝑡 𝑥 subscript conditional 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝛼 0 0 𝛼 subscript 𝐴 𝑛
subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 superscript 𝛾 2 \displaystyle=-2\frac{(m-\nu+1)(\nu+1)}{(m+2)}t^{m-\nu}x^{m-\nu}+\tau_{n}^{+}(t,x)-\sum_{\begin{subarray}{c}\alpha|J_{\nu}(\alpha)=0\\
0<\alpha<A_{n}\end{subarray}}\frac{J_{\nu-m}(t\gamma)J_{\nu-m}(x\gamma)}{J_{\nu-m+1}(\gamma)^{2}},
i 2 π ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i s − , ν ( w ) 𝑑 w 𝑖 2 𝜋 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑠 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 \displaystyle\frac{i}{2\pi}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}s_{-,\nu}(w)dw
= − 2 ( m − ν + 1 ) ( ν + 1 ) ( m + 2 ) t ν x m − ν + τ n − ( t , x ) . absent 2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 𝑚 2 superscript 𝑡 𝜈 superscript 𝑥 𝑚 𝜈 superscript subscript 𝜏 𝑛 𝑡 𝑥 \displaystyle=-2\frac{(m-\nu+1)(\nu+1)}{(m+2)}t^{\nu}x^{m-\nu}+\tau_{n}^{-}(t,x).
Afin de démontrer ce théorème 4.13 , nous commençons par calculer les résidus des fonctions t + , ν , t − , ν , s + , ν subscript 𝑡 𝜈
subscript 𝑡 𝜈
subscript 𝑠 𝜈
t_{+,\nu},t_{-,\nu},s_{+,\nu} et s − , ν subscript 𝑠 𝜈
s_{-,\nu} aux pôles respectifs et nous représenterons κ + ( t , x ) , κ − ( t , x ) , τ + ( t , x ) superscript 𝜅 𝑡 𝑥 superscript 𝜅 𝑡 𝑥 superscript 𝜏 𝑡 𝑥
\kappa^{+}(t,x),\kappa^{-}(t,x),\tau^{+}(t,x) et τ − ( t , x ) superscript 𝜏 𝑡 𝑥 \tau^{-}(t,x) comme intégrales des quatre premières fonctions le long d’un chemin précis. Nous aurons besoin de quelques
estimations sur L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} du type:
| L m , ν ( θ w ) | ≤ c ν ( θ | w | ) exp ( 2 θ | I m ( w ) | ) , | L m , ν ( w ) | ≥ c ν ′ | w | exp ( 2 | I m ( w ) | ) , formulae-sequence subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝜃 𝑤 subscript 𝑐 𝜈 𝜃 𝑤 2 𝜃 𝐼 𝑚 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 subscript superscript 𝑐 ′ 𝜈 𝑤 2 𝐼 𝑚 𝑤 \bigl{|}L_{m,\nu}(\theta w)\bigr{|}\leq\frac{c_{\nu}}{(\theta|w|)}\exp\bigl{(}2\theta\bigl{|}Im(w)\bigr{|}\bigr{)},\quad\bigl{|}L_{m,\nu}(w)\bigr{|}\geq\frac{c^{\prime}_{\nu}}{|w|}\exp\bigl{(}2\bigl{|}Im(w)\bigr{|}\bigr{)},
(50)
avec c ν subscript 𝑐 𝜈 c_{\nu} et c ν ′ superscript subscript 𝑐 𝜈 ′ c_{\nu}^{\prime} deux constantes réelles positives non nulles et w 𝑤 w appartient à un ouvert contenant la
droite verticale d’abscisse A n subscript 𝐴 𝑛 A_{n} (avec 0 < θ < 1 0 𝜃 1 0<\theta<1 ). Cela sera une conséquence du lemme suivant:
Lemme 4.14 .
On note par I ν subscript 𝐼 𝜈 I_{\nu} la fonction de Bessel modifiée d’ordre ν 𝜈 \nu et on pose
G ν ( z ) := I ν + 1 ( z ) I ν − m ( z ) + I ν ( z ) I ν − m − 1 ( z ) ∀ z ∈ ℂ . formulae-sequence assign subscript 𝐺 𝜈 𝑧 subscript 𝐼 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐼 𝜈 𝑚 𝑧 subscript 𝐼 𝜈 𝑧 subscript 𝐼 𝜈 𝑚 1 𝑧 for-all 𝑧 ℂ G_{\nu}(z):=I_{\nu+1}(z)I_{\nu-m}(z)+I_{\nu}(z)I_{\nu-m-1}(z)\quad\forall\,z\in\mathbb{C}.
1.
On a pour tout z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} et tout ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z}
G − ν ( z ) = G m + ν ( z ) , subscript 𝐺 𝜈 𝑧 subscript 𝐺 𝑚 𝜈 𝑧 G_{-\nu}(z)=G_{m+\nu}(z),
(51)
L m , ν ( i z ) = i 2 ν − m − 1 G ν ( z ) . subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑖 𝑧 superscript 𝑖 2 𝜈 𝑚 1 subscript 𝐺 𝜈 𝑧 L_{m,\nu}(iz)=i^{2\nu-m-1}G_{\nu}(z).
(52)
2.
Pour z 𝑧 z assez large avec | arg ( z ) | < π 2 𝑧 𝜋 2 |\arg(z)|<\frac{\pi}{2}
, on a
G ν + m ( z ) = e 2 z 2 π z ( 1 − 4 ν 2 + 2 m 2 + 4 ν m + 2 m + 1 2 z + O ( 1 z 2 ) ) si ν ∈ ℕ ∗ , formulae-sequence subscript 𝐺 𝜈 𝑚 𝑧 superscript 𝑒 2 𝑧 2 𝜋 𝑧 1 4 superscript 𝜈 2 2 superscript 𝑚 2 4 𝜈 𝑚 2 𝑚 1 2 𝑧 𝑂 1 superscript 𝑧 2 si 𝜈 superscript ℕ ∗ G_{\nu+m}(z)=\frac{e^{2z}}{2\pi z}\Bigl{(}1-\frac{4\nu^{2}+2m^{2}+4\nu m+2m+1}{2z}+O(\frac{1}{z^{2}})\Bigr{)}\quad\text{si}\;\nu\in\mathbb{N}^{\ast},
(53)
et
G ν ( z ) = e 2 z 2 π z ( 2 − 2 ν 2 + m 2 − 2 ν m + m z + O ( 1 z 2 ) ) si ν ∈ { 0 , 1 , … , m } . formulae-sequence subscript 𝐺 𝜈 𝑧 superscript 𝑒 2 𝑧 2 𝜋 𝑧 2 2 superscript 𝜈 2 superscript 𝑚 2 2 𝜈 𝑚 𝑚 𝑧 𝑂 1 superscript 𝑧 2 si 𝜈 0 1 … 𝑚 G_{\nu}(z)=\frac{e^{2z}}{2\pi z}\Bigl{(}2-\frac{2\nu^{2}+m^{2}-2\nu m+m}{z}+O(\frac{1}{z^{2}})\Bigr{)}\quad\text{si}\;\nu\in\{0,1,\ldots,m\}.
(54)
Proof.
1.
En utilisant les propriétés de recurrence des fonctions de Bessel, nous avons:
G ν ( z ) = I ν + 1 ( z ) I ν − m ( z ) + I ν ( z ) I ν − m − 1 ( z ) = I − ν − 1 ( z ) I − ν + m ( z ) + I − ν ( z ) I − ν + m + 1 ( z ) , puisque I − n = I n , c f . [1 , 9.6.6
] = I ( m − ν ) + 1 ( z ) I ( m − ν ) − m ( z ) + I ( m − ν ) ( z ) I ( m − ν ) − m − 1 ( z ) = G m − ν ( z ) . \begin{split}G_{\nu}(z)&=I_{\nu+1}(z)I_{\nu-m}(z)+I_{\nu}(z)I_{\nu-m-1}(z)\\
&=I_{-\nu-1}(z)I_{-\nu+m}(z)+I_{-\nu}(z)I_{-\nu+m+1}(z),\quad\text{puisque}\,I_{-n}=I_{n},\,cf.\cite[cite]{[\@@bibref{}{Table2}{}{}, 9.6.6
]}\\
&=I_{(m-\nu)+1}(z)I_{(m-\nu)-m}(z)+I_{(m-\nu)}(z)I_{(m-\nu)-m-1}(z)\\
&=G_{m-\nu}(z).\end{split}
Quant à l’identité 52 , elle se déduit aisément de l’expression de G ν subscript 𝐺 𝜈 G_{\nu} et de la relation
I n ( i z ) = i n I n ( z ) subscript 𝐼 𝑛 𝑖 𝑧 superscript 𝑖 𝑛 subscript 𝐼 𝑛 𝑧 I_{n}(iz)=i^{n}I_{n}(z) .
2.
Soit n ∈ ℕ 𝑛 ℕ n\in\mathbb{N} fixé. On a pour z 𝑧 z assez grand avec | arg ( z ) | < π 2 𝑧 𝜋 2 |\arg(z)|<\frac{\pi}{2} :
I n ( z ) = e z 2 π z ( 1 − 4 n 2 − 1 8 z + O ( 1 z 2 ) ) ( voir par exemple [1 , 9.7.1] ) subscript 𝐼 𝑛 𝑧 superscript 𝑒 𝑧 2 𝜋 𝑧 1 4 superscript 𝑛 2 1 8 𝑧 𝑂 1 superscript 𝑧 2 voir par exemple [1 , 9.7.1]
I_{n}(z)=\frac{e^{z}}{\sqrt{2\pi z}}\bigl{(}1-\frac{4n^{2}-1}{8z}+O(\frac{1}{z^{2}})\bigr{)}\quad(\text{voir par exemple}\,\cite[cite]{[\@@bibref{}{Table2}{}{}, 9.7.1]})
(55)
Soit ν ∈ ℕ 𝜈 ℕ \nu\in\mathbb{N} .
En utilisant
55 , nous avons:
(a)
G ν + m ( z ) = e 2 z 2 π z ( 1 − 4 ν 2 + 2 m 2 + 4 ν m + 2 m + 1 2 z + O ( 1 z 2 ) ) ∀ | z | ≫ 1 , | arg ( z ) | < π 2 . formulae-sequence subscript 𝐺 𝜈 𝑚 𝑧 superscript 𝑒 2 𝑧 2 𝜋 𝑧 1 4 superscript 𝜈 2 2 superscript 𝑚 2 4 𝜈 𝑚 2 𝑚 1 2 𝑧 𝑂 1 superscript 𝑧 2 formulae-sequence much-greater-than for-all 𝑧 1 𝑧 𝜋 2 G_{\nu+m}(z)=\frac{e^{2z}}{2\pi z}\Bigl{(}1-\frac{4\nu^{2}+2m^{2}+4\nu m+2m+1}{2z}+O(\frac{1}{z^{2}})\Bigr{)}\quad\forall\,|z|\gg 1,\,|\arg(z)|<\frac{\pi}{2}.
(b)
Si ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} , on écrit G ν ( z ) = I ν + 1 ( z ) I m − ν + I ν ( z ) I m + 1 − ν ( z ) subscript 𝐺 𝜈 𝑧 subscript 𝐼 𝜈 1 𝑧 subscript 𝐼 𝑚 𝜈 subscript 𝐼 𝜈 𝑧 subscript 𝐼 𝑚 1 𝜈 𝑧 G_{\nu}(z)=I_{\nu+1}(z)I_{m-\nu}+I_{\nu}(z)I_{m+1-\nu}(z)
(on a utilisé que I − n = I n subscript 𝐼 𝑛 subscript 𝐼 𝑛 I_{-n}=I_{n} ). Alors on vérifie que:
G ν ( z ) = e 2 z 2 π z ( 2 − 2 ν 2 + m 2 − 2 ν m + m z + O ( 1 z 2 ) ) ∀ | z | ≫ 1 , | arg ( z ) | < π 2 . formulae-sequence subscript 𝐺 𝜈 𝑧 superscript 𝑒 2 𝑧 2 𝜋 𝑧 2 2 superscript 𝜈 2 superscript 𝑚 2 2 𝜈 𝑚 𝑚 𝑧 𝑂 1 superscript 𝑧 2 formulae-sequence much-greater-than for-all 𝑧 1 𝑧 𝜋 2 G_{\nu}(z)=\frac{e^{2z}}{2\pi z}\Bigl{(}2-\frac{2\nu^{2}+m^{2}-2\nu m+m}{z}+O(\frac{1}{z^{2}})\Bigr{)}\quad\forall\,|z|\gg 1,\,|\arg(z)|<\frac{\pi}{2}.
∎
Maintenant on peut déduire les estimations 50 en utilisant 52 , 53 , 54 et
16 .
Nous allons dresser la liste de tous les résidus possibles des
fonctions t + , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{+,\nu} , t − , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{-,\nu} , s + , ν subscript 𝑠 𝜈
s_{+,\nu} et s − , ν subscript 𝑠 𝜈
s_{-,\nu} en leurs éventuels pôles en fonction de ν 𝜈 \nu (voir 1 . 1 1. ,
2 . 2 2. et 3 . 3 3. ci-dessous):
1.
Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . Afin de simplifier les notations, on note par λ 𝜆 \lambda un zéro positif de L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} , par α 𝛼 \alpha un zéro positif non
nul de J ν subscript 𝐽 𝜈 J_{\nu} et par γ 𝛾 \gamma un zéro positif non nul de J ν − m subscript 𝐽 𝜈 𝑚 J_{\nu-m} . On sait que ces zéros sont simples et on
vérifie que
L m , ν ( α ) = − J ν − m ( α ) J ν ′ ( α ) subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝛼 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝛼 L_{m,\nu}(\alpha)=-J_{\nu-m}(\alpha)J_{\nu}^{\prime}(\alpha) et
L m , ν ( γ ) = − J ν ( γ ) J ν − m ′ ( γ ) subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝛾 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ 𝛾 L_{m,\nu}(\gamma)=-J_{\nu}(\gamma)J_{\nu-m}^{\prime}(\gamma) . Par conséquent:
Res λ ( t + , ν ) = J ν ( t λ ) J ν ( x λ ) J ν − m ( λ ) J ν ( λ ) L m , ν ′ ( λ ) = J ν ( t λ ) J ν ( x λ ) 2 ‖ 𝝋 ν , λ ( m ) ‖ m 2 ( on a utilisé 3.5 et 45 ) , Res α ( t + , ν ) = J ν ( x α ) J ν ( t α ) J ν − m ( α ) J ν ′ ( α ) L m , ν ( α ) = − J ν ( t α ) J ν ( x α ) J ν ′ ( α ) 2 , Res λ ( t − , ν ) = J ν ( x λ ) J ν − m ( t λ ) L m , ν ′ ( λ ) = J ν ( λ ) J ν − m ( λ ) J ν ( x λ ) J ν − m ( λ t ) ‖ 𝝋 ν , λ ( m ) ‖ m 2 , Res λ ( s + , ν ) = J ν ( λ ) J ν − m ( λ ) J ν − m ( t λ ) J ν − m ( x λ ) L m , ν ′ ( λ ) = J ν ( λ ) 2 J ν − m ( λ ) 2 J ν − m ( t λ ) J ν − m ( x λ ) ‖ 𝝋 ν , λ ( m ) ‖ m 2 Res γ ( s + , ν ) = − J ν ( γ ) J ν − m ′ ( γ ) 2 J ν − m ( t γ ) J ν − m ( x γ ) J ν ( γ ) = − J ν − m ( t γ ) J ν − m ( x γ ) J ν − m + 1 ( γ ) 2 , Res λ ( s − , ν ) = J ν ( λ ) J ν − m ( λ ) J ν − m ( λ x ) J ν ( λ t ) L ν ′ ( w ) = J ν ( λ ) J ν − m ( λ ) J ν − m ( λ x ) J ν ( λ t ) ‖ 𝝋 ν , λ ( m ) ‖ m 2 . formulae-sequence subscript Res 𝜆 subscript 𝑡 𝜈
subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 superscript subscript 𝐿 𝑚 𝜈
′ 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝜆 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝜆
𝑚 𝑚 2 on a utilisé 3.5 et 45 subscript Res 𝛼 subscript 𝑡 𝜈
subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝛼 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ 𝛼 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝛼 superscript subscript 𝐽 𝜈 ′ superscript 𝛼 2 subscript Res 𝜆 subscript 𝑡 𝜈
subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝜆 superscript subscript 𝐿 𝑚 𝜈
′ 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 𝑡 subscript superscript norm subscript superscript 𝝋 𝑚 𝜈 𝜆
2 𝑚 subscript Res 𝜆 subscript 𝑠 𝜈
subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝜆 superscript subscript 𝐿 𝑚 𝜈
′ 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 superscript 𝜆 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝜆 superscript subscript norm subscript superscript 𝝋 𝑚 𝜈 𝜆
𝑚 2 subscript Res 𝛾 subscript 𝑠 𝜈
subscript 𝐽 𝜈 𝛾 superscript subscript 𝐽 𝜈 𝑚 ′ superscript 𝛾 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 superscript 𝛾 2 subscript Res 𝜆 subscript 𝑠 𝜈
subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 𝑡 subscript superscript 𝐿 ′ 𝜈 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝜆 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 𝜆 𝑡 superscript subscript norm subscript superscript 𝝋 𝑚 𝜈 𝜆
𝑚 2 \begin{split}\mathrm{Res}_{\lambda}(t_{+,\nu})&=\frac{J_{\nu}(t\lambda)J_{\nu}(x\lambda)J_{\nu-m}(\lambda)}{J_{\nu}(\lambda)L_{m,\nu}^{\prime}(\lambda)}=\frac{J_{\nu}(t\lambda)J_{\nu}(x\lambda)}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,\lambda}^{(m)}\|_{m}^{2}}\quad(\text{on a utilis\'{e}
}\,\ref{deriveeLnorme}\,\text{et}\,\ref{x18}),\\
\mathrm{Res}_{\alpha}(t_{+,\nu})&=\frac{J_{\nu}(x\alpha)J_{\nu}(t\alpha)J_{\nu-m}(\alpha)}{J_{\nu}^{\prime}(\alpha)L_{m,\nu}(\alpha)}=-\frac{J_{\nu}(t\alpha)J_{\nu}(x\alpha)}{J_{\nu}^{\prime}(\alpha)^{2}},\\
\mathrm{Res}_{\lambda}\bigl{(}t_{-,\nu}\bigr{)}&=\frac{J_{\nu}(x\lambda)J_{\nu-m}(t\lambda)}{L_{m,\nu}^{\prime}(\lambda)}=\frac{J_{\nu}(\lambda)}{J_{\nu-m}(\lambda)}\frac{J_{\nu}(x\lambda)J_{\nu-m}(\lambda t)}{\|{\boldsymbol{\varphi}}^{(m)}_{\nu,\lambda}\|^{2}_{m}},\\
\mathrm{Res}_{\lambda}(s_{+,\nu})&=\frac{J_{\nu}(\lambda)}{J_{\nu-m}(\lambda)}\frac{J_{\nu-m}(t\lambda)J_{\nu-m}(x\lambda)}{L_{m,\nu}^{\prime}(\lambda)}=\frac{J_{\nu}(\lambda)^{2}}{J_{\nu-m}(\lambda)^{2}}\frac{J_{\nu-m}(t\lambda)J_{\nu-m}(x\lambda)}{\|{\boldsymbol{\varphi}}^{(m)}_{\nu,\lambda}\|_{m}^{2}}\\
\mathrm{Res}_{\gamma}(s_{+,\nu})&=-\frac{J_{\nu}(\gamma)}{J_{\nu-m}^{\prime}(\gamma)^{2}}\frac{J_{\nu-m}(t\gamma)J_{\nu-m}(x\gamma)}{J_{\nu}(\gamma)}=-\frac{J_{\nu-m}(t\gamma)J_{\nu-m}(x\gamma)}{J_{\nu-m+1}(\gamma)^{2}},\\
\mathrm{Res}_{\lambda}(s_{-,\nu})&=\frac{J_{\nu}(\lambda)}{J_{\nu-m}(\lambda)}\frac{J_{\nu-m}(\lambda x)J_{\nu}(\lambda t)}{L^{\prime}_{\nu}(w)}=\frac{J_{\nu}(\lambda)}{J_{\nu-m}(\lambda)}\frac{J_{\nu-m}(\lambda x)J_{\nu}(\lambda t)}{\|{\boldsymbol{\varphi}}^{(m)}_{\nu,\lambda}\|_{m}^{2}}.\end{split}
(56)
2.
Par contre ces fonctions ci-dessus peuvent, en fonction de ν 𝜈 \nu , avoir un pôle en w = 0 𝑤 0 w=0 . Comme J p subscript 𝐽 𝑝 J_{p} est d’ordre | p | 𝑝 |p| en zéro et en utilisant lemme 3.2 , alors on peut
calculer explicitement l’ordre de ces fonctions en w = 0 𝑤 0 w=0 en fonction de ν 𝜈 \nu . En effet, lorsque ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 , on a:
Ord 0 ( t + , ν ) subscript Ord 0 subscript 𝑡 𝜈
\displaystyle\mathrm{Ord}_{0}(t_{+,\nu})
= ( 2 ν + ν + m ) − ( ν + 2 ν + m − 1 ) = 1 , absent 2 𝜈 𝜈 𝑚 𝜈 2 𝜈 𝑚 1 1 \displaystyle=(2\nu+\nu+m)-(\nu+2\nu+m-1)=1,
Ord 0 ( t − , ν ) subscript Ord 0 subscript 𝑡 𝜈
\displaystyle\mathrm{Ord}_{0}(t_{-,\nu})
= ( 2 ν + ν + m ) − ( 2 ν + m − 1 ) = 1 , absent 2 𝜈 𝜈 𝑚 2 𝜈 𝑚 1 1 \displaystyle=(2\nu+\nu+m)-(2\nu+m-1)=1,
Ord 0 ( s + , ν ) subscript Ord 0 subscript 𝑠 𝜈
\displaystyle\mathrm{Ord}_{0}(s_{+,\nu})
= 1 , absent 1 \displaystyle=1,
Ord 0 ( s − , ν ) subscript Ord 0 subscript 𝑠 𝜈
\displaystyle\mathrm{Ord}_{0}(s_{-,\nu})
= 1 . absent 1 \displaystyle=1.
3.
Si ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} . Nous montrons que t + , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{+,\nu} , t − , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{-,\nu} , s + , ν subscript 𝑠 𝜈
s_{+,\nu} et s − , ν subscript 𝑠 𝜈
s_{-,\nu}
sont d’ordre − 1 1 -1 en w = 0 𝑤 0 w=0 pour cela on va
calculer leur résidu en w = 0 𝑤 0 w=0 . Les calculs suivants découlent directement de la formule 65 et
du lemme 3.2 . On établit que:
Res 0 ( t + , ν ) = 2 ( m − ν + 1 ) ( ν + 1 ) ( m + 2 ) t ν x ν , Res 0 ( t − , ν ) = 2 ( m − ν + 1 ) ( ν + 1 ) ( m + 2 ) t m − ν x ν , Res 0 ( s + , ν ) = 2 ( m − ν + 1 ) ( ν + 1 ) ( m + 2 ) t m − ν x m − ν , Res 0 ( s − , ν ) = 2 ( m − ν + 1 ) ( ν + 1 ) ( m + 2 ) t ν x m − ν . formulae-sequence subscript Res 0 subscript 𝑡 𝜈
2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 𝑚 2 superscript 𝑡 𝜈 superscript 𝑥 𝜈 formulae-sequence subscript Res 0 subscript 𝑡 𝜈
2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 𝑚 2 superscript 𝑡 𝑚 𝜈 superscript 𝑥 𝜈 formulae-sequence subscript Res 0 subscript 𝑠 𝜈
2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 𝑚 2 superscript 𝑡 𝑚 𝜈 superscript 𝑥 𝑚 𝜈 subscript Res 0 subscript 𝑠 𝜈
2 𝑚 𝜈 1 𝜈 1 𝑚 2 superscript 𝑡 𝜈 superscript 𝑥 𝑚 𝜈 \begin{split}\mathrm{Res}_{0}(t_{+,\nu})&=2\frac{(m-\nu+1)(\nu+1)}{(m+2)}t^{\nu}x^{\nu},\\
\mathrm{Res}_{0}(t_{-,\nu})&=2\frac{(m-\nu+1)(\nu+1)}{(m+2)}t^{m-\nu}x^{\nu},\\
\mathrm{Res}_{0}(s_{+,\nu})&=2\frac{(m-\nu+1)(\nu+1)}{(m+2)}t^{m-\nu}x^{m-\nu},\\
\mathrm{Res}_{0}(s_{-,\nu})&=2\frac{(m-\nu+1)(\nu+1)}{(m+2)}t^{\nu}x^{m-\nu}.\\
\end{split}
(57)
Maintenant on se propose de démontrer le théorème 4.13 . Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . Commençons par exemple par t + , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{+,\nu} (avec ν 𝜈 \nu un entier quelconque). Soit A n subscript 𝐴 𝑛 A_{n} un réel
positif strictement compris entre λ n subscript 𝜆 𝑛 \lambda_{n} et λ n + 1 subscript 𝜆 𝑛 1 \lambda_{n+1} deux zéros consécutifs de L m , ν subscript 𝐿 𝑚 𝜈
L_{m,\nu} , B > 0 𝐵 0 B>0 et 0 < ε ≪ 1 0 𝜀 much-less-than 1 0<\varepsilon\ll 1 .
On considère R n subscript 𝑅 𝑛 R_{n} le chemin fermé dans ℂ ℂ \mathbb{C}
suivant: [ i B , A n + i B ] ∪ [ A n + i B , A n − i B ] ∪ [ − i B , A n − i B ] ∪ [ − i B , − i ε ] ∪ D ε ∪ [ i ε , i B ] 𝑖 𝐵 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 𝐵 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 𝐵 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 𝐵 𝑖 𝐵 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 𝐵 𝑖 𝐵 𝑖 𝜀 subscript 𝐷 𝜀 𝑖 𝜀 𝑖 𝐵 [iB,A_{n}+iB]\cup[A_{n}+iB,A_{n}-iB]\cup[-iB,A_{n}-iB]\cup[-iB,-i\varepsilon]\cup D_{\varepsilon}\cup[i\varepsilon,iB] où D ε subscript 𝐷 𝜀 D_{\varepsilon} est le demi-cercle de centre w = 0 𝑤 0 w=0 à
gauche de l’axe imaginaire et de rayon ε 𝜀 \varepsilon .
On a par un simple calcul de résidus et en utilisant 56 :
∫ R n t + , ν ( w ) 𝑑 w = − Res 0 ( t + , ν ) + ∑ k = 1 n J ν + m ( t λ k ) J ν + m ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ∑ α | J ν + m ( α ) = 0 0 < α < A n J ν + m ( t α ) J ν + m ( x α ) J ν + m + 1 ( α ) 2 . subscript subscript 𝑅 𝑛 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 subscript Res 0 subscript 𝑡 𝜈
superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 subscript conditional 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝛼 0 0 𝛼 subscript 𝐴 𝑛
subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 superscript 𝛼 2 \int_{R_{n}}t_{+,\nu}(w)dw=-\mathrm{Res}_{0}(t_{+,\nu})+\sum_{k=1}^{n}\frac{J_{\nu+m}(t\lambda_{k})J_{\nu+m}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\sum_{\begin{subarray}{c}\alpha|J_{\nu+m}(\alpha)=0\\
0<\alpha<A_{n}\end{subarray}}\frac{J_{\nu+m}(t\alpha)J_{\nu+m}(x\alpha)}{J_{\nu+m+1}(\alpha)^{2}}.
On pose w = u + i v 𝑤 𝑢 𝑖 𝑣 w=u+iv avec u , v ∈ ℝ 𝑢 𝑣
ℝ u,v\in\mathbb{R} et on suppose que t , x > 0 𝑡 𝑥
0 t,x>0 avec 0 < t + x < 2 0 𝑡 𝑥 2 0<t+x<2 . On obtient, en utilisant 50
et 42 :
| t + , ν ( w ) | = | J ν + m ( t w ) J ν + m ( x w ) J ν ( w ) J ν + m ( w ) L m , ν ( w ) | ≤ c + , ν t x exp ( − ( 2 − ( t + x ) ) | v | ) , subscript 𝑡 𝜈
𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 subscript 𝑐 𝜈
𝑡 𝑥 2 𝑡 𝑥 𝑣 \begin{split}|t_{+,\nu}(w)|&=\Bigl{|}\frac{J_{\nu+m}(tw)J_{\nu+m}(xw)J_{\nu}(w)}{J_{\nu+m}(w)L_{m,\nu}(w)}\Bigr{|}\\
&\leq\frac{c_{+,\nu}}{\sqrt{tx}}\exp\bigl{(}-(2-(t+x))|v|\bigr{)},\end{split}
(58)
pour tout w 𝑤 w dans un voisinage ouvert de la droite verticale d’abscisse A n subscript 𝐴 𝑛 A_{n} (c + , ν subscript 𝑐 𝜈
c_{+,\nu} une constante réelle). Par conséquent
lim B ↦ ∞ ∫ − B i A n − B i t + , ν ( w ) 𝑑 w = lim B ↦ ∞ ∫ B i A n + B i t + , ν ( w ) 𝑑 w = 0 subscript maps-to 𝐵 superscript subscript 𝐵 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝐵 𝑖 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 subscript maps-to 𝐵 superscript subscript 𝐵 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝐵 𝑖 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 0 \lim_{B\mapsto\infty}\int_{-Bi}^{A_{n}-Bi}t_{+,\nu}(w)dw=\lim_{B\mapsto\infty}\int_{Bi}^{A_{n}+Bi}t_{+,\nu}(w)dw=0
Quant à la contribution de t + , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{+,\nu} sur la partie [ − i B , − i ε ] ∪ D ε ∪ [ i ε , i B ] 𝑖 𝐵 𝑖 𝜀 subscript 𝐷 𝜀 𝑖 𝜀 𝑖 𝐵 [-iB,-i\varepsilon]\cup D_{\varepsilon}\cup[i\varepsilon,iB] , nous utilisons
le fait que t + , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{+,\nu} est une fonction impaire ( ( \bigl{(} cela résulte de la relation 16 et que
J p ( − z ) = ( − 1 ) p J p ( z ) , ∀ p ∈ ℕ , ∀ z ∈ ℂ formulae-sequence subscript 𝐽 𝑝 𝑧 superscript 1 𝑝 subscript 𝐽 𝑝 𝑧 formulae-sequence for-all 𝑝 ℕ for-all 𝑧 ℂ J_{p}(-z)=(-1)^{p}J_{p}(z),\;\forall\,p\in\mathbb{N},\forall\,z\in\mathbb{C} ) ) \bigr{)} .
Cela implique que l’intégrale le long du segment [ − B i , − ε i ] ∪ D ε ∪ [ i ε , i B ] 𝐵 𝑖 𝜀 𝑖 subscript 𝐷 𝜀 𝑖 𝜀 𝑖 𝐵 [-Bi,-\varepsilon i]\cup D_{\varepsilon}\cup[i\varepsilon,iB] est donnée par Res 0 ( t + , ν ) subscript Res 0 subscript 𝑡 𝜈
\mathrm{Res}_{0}(t_{+,\nu}) . En combinant tout cela, nous obtenons:
1 2 π i ∫ A n − ∞ i A n + ∞ i t + , ν ( w ) 𝑑 w = − Res 0 ( t + , ν ) + ∑ k = 1 n J ν + m ( t λ k ) J ν + m ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ∑ α | J ν + m ( α ) = 0 0 < α < A n J ν + m ( t α ) J ν + m ( x α ) J ν + m + 1 ( α ) 2 . 1 2 𝜋 𝑖 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 subscript Res 0 subscript 𝑡 𝜈
superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 subscript conditional 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝛼 0 0 𝛼 subscript 𝐴 𝑛
subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 superscript 𝛼 2 \frac{1}{2\pi i}\int_{A_{n}-\infty i}^{A_{n}+\infty i}t_{+,\nu}(w)dw=-\mathrm{Res}_{0}(t_{+,\nu})+\sum_{k=1}^{n}\frac{J_{\nu+m}(t\lambda_{k})J_{\nu+m}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\sum_{\begin{subarray}{c}\alpha|J_{\nu+m}(\alpha)=0\\
0<\alpha<A_{n}\end{subarray}}\frac{J_{\nu+m}(t\alpha)J_{\nu+m}(x\alpha)}{J_{\nu+m+1}(\alpha)^{2}}.
Et en utilisant 57 cela termine la preuve du théorème pour les formules en t + , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{+,\nu} pour ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} quelconque.
De la même manière on peut établir qu’il existe des constantes réelles c − , ν , d + , ν subscript 𝑐 𝜈
subscript 𝑑 𝜈
c_{-,\nu},d_{+,\nu} et d − , ν subscript 𝑑 𝜈
d_{-,\nu} telles que:
| t − , ν ( w ) | subscript 𝑡 𝜈
𝑤 \displaystyle|t_{-,\nu}(w)|
≤ c − , ν t x exp ( − ( 2 − ( t + x ) ) | v | ) , absent subscript 𝑐 𝜈
𝑡 𝑥 2 𝑡 𝑥 𝑣 \displaystyle\leq\frac{c_{-,\nu}}{\sqrt{tx}}\exp\bigl{(}-(2-(t+x))|v|\bigr{)},
| s + , ν ( w ) | subscript 𝑠 𝜈
𝑤 \displaystyle|s_{+,\nu}(w)|
≤ d + , ν t x exp ( − ( 2 − ( t + x ) ) | v | ) , absent subscript 𝑑 𝜈
𝑡 𝑥 2 𝑡 𝑥 𝑣 \displaystyle\leq\frac{d_{+,\nu}}{\sqrt{tx}}\exp\bigl{(}-(2-(t+x))|v|\bigr{)},
| s − , ν ( w ) | subscript 𝑠 𝜈
𝑤 \displaystyle|s_{-,\nu}(w)|
≤ d − , ν t x exp ( − ( 2 − ( t + x ) ) | v | ) , absent subscript 𝑑 𝜈
𝑡 𝑥 2 𝑡 𝑥 𝑣 \displaystyle\leq\frac{d_{-,\nu}}{\sqrt{tx}}\exp\bigl{(}-(2-(t+x))|v|\bigr{)},
valables pour tout w 𝑤 w dans un domaine contenant la droite verticale d’abscisse A n subscript 𝐴 𝑛 A_{n} et on suit le même raisonnement pour trouver les formules restantes. Ce qui termine la preuve du théorème 4.13 .
Lemme 4.15 .
Soient n ∈ ℕ 𝑛 ℕ n\in\mathbb{N} et k ∈ ℕ 𝑘 ℕ k\in\mathbb{N} . Si k − 2 4 ∈ ℕ 𝑘 2 4 ℕ \frac{k-2}{4}\in\mathbb{N} alors il existe des réels b 1 , k , … , b k − 2 4 , k subscript 𝑏 1 𝑘
… subscript 𝑏 𝑘 2 4 𝑘
b_{1,k},\ldots,b_{\frac{k-2}{4},k} tels que
∫ 0 1 t k + 1 + n J n ( t w ) 𝑑 t = J n + 1 ( w ) w − k J n + 2 ( w ) w 2 + ∑ i = 1 k − 2 4 b i , k J n + i + 2 ( w ) w i + 2 , ∀ w ∈ ℂ ∗ . formulae-sequence superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 𝑘 1 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 𝑡 𝑤 differential-d 𝑡 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑤 𝑤 𝑘 subscript 𝐽 𝑛 2 𝑤 superscript 𝑤 2 superscript subscript 𝑖 1 𝑘 2 4 subscript 𝑏 𝑖 𝑘
subscript 𝐽 𝑛 𝑖 2 𝑤 superscript 𝑤 𝑖 2 for-all 𝑤 superscript ℂ ∗ \int_{0}^{1}t^{k+1+n}J_{n}(tw)dt=\frac{J_{n+1}(w)}{w}-k\frac{J_{n+2}(w)}{w^{2}}+\sum_{i=1}^{\frac{k-2}{4}}b_{i,k}\frac{J_{n+i+2}(w)}{w^{i+2}},\quad\forall\,w\in\mathbb{C}^{\ast}.
Proof.
En utilisant la formule 68 ,
on a par une intégration par parties:
∫ 0 w t k + n + 1 J n ( t ) 𝑑 t superscript subscript 0 𝑤 superscript 𝑡 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 𝑡 differential-d 𝑡 \displaystyle\int_{0}^{w}t^{k+n+1}J_{n}(t)dt
= [ t k + n + 1 J n + 1 ( t ) ] 0 w − k ∫ 0 w t k + n J n + 1 ( t ) 𝑑 t absent superscript subscript delimited-[] superscript 𝑡 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑡 0 𝑤 𝑘 superscript subscript 0 𝑤 superscript 𝑡 𝑘 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑡 differential-d 𝑡 \displaystyle=\bigl{[}t^{k+n+1}J_{n+1}(t)\bigr{]}_{0}^{w}-k\int_{0}^{w}t^{k+n}J_{n+1}(t)dt
= w k + n + 1 J n + 1 ( w ) − k [ t k + n J n + 2 ( t ) ] 0 w + k ( k − 2 ) ∫ 0 w t k + n − 1 J n + 2 ( t ) 𝑑 t absent superscript 𝑤 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑤 𝑘 superscript subscript delimited-[] superscript 𝑡 𝑘 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 2 𝑡 0 𝑤 𝑘 𝑘 2 superscript subscript 0 𝑤 superscript 𝑡 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 2 𝑡 differential-d 𝑡 \displaystyle=w^{k+n+1}J_{n+1}(w)-k\bigl{[}t^{k+n}J_{n+2}(t)\bigr{]}_{0}^{w}+k(k-2)\int_{0}^{w}t^{k+n-1}J_{n+2}(t)dt
= w k + n + 1 J n + 1 ( w ) − k w k + n J n + 2 ( w ) absent superscript 𝑤 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑤 𝑘 superscript 𝑤 𝑘 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 2 𝑤 \displaystyle=w^{k+n+1}J_{n+1}(w)-kw^{k+n}J_{n+2}(w)
+ k ( k − 2 ) [ t k + n − 1 J n + 3 ( t ) ] 0 w − k ( k − 2 ) ( k − 4 ) ∫ 0 w t k + n − 2 J n + 3 ( t ) 𝑑 t 𝑘 𝑘 2 superscript subscript delimited-[] superscript 𝑡 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 3 𝑡 0 𝑤 𝑘 𝑘 2 𝑘 4 superscript subscript 0 𝑤 superscript 𝑡 𝑘 𝑛 2 subscript 𝐽 𝑛 3 𝑡 differential-d 𝑡 \displaystyle+k(k-2)\bigl{[}t^{k+n-1}J_{n+3}(t)\bigr{]}_{0}^{w}-k(k-2)(k-4)\int_{0}^{w}t^{k+n-2}J_{n+3}(t)dt
= w k + n + 1 J n + 1 ( w ) + ∑ i = 0 p ( − 1 ) i + 1 k ( k − 2 ) ( k − 4 ) ⋯ ( k − 2 i ) w k + n − i J n + i + 2 ( w ) absent superscript 𝑤 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑤 superscript subscript 𝑖 0 𝑝 superscript 1 𝑖 1 𝑘 𝑘 2 𝑘 4 ⋯ 𝑘 2 𝑖 superscript 𝑤 𝑘 𝑛 𝑖 subscript 𝐽 𝑛 𝑖 2 𝑤 \displaystyle=w^{k+n+1}J_{n+1}(w)+\sum_{i=0}^{p}(-1)^{i+1}k(k-2)(k-4)\cdots(k-2i)w^{k+n-i}J_{n+i+2}(w)
+ ( − 1 ) p + 1 k ( k − 2 ) ⋯ ( k − 2 ( i + 1 ) ) ∫ 0 w t k + n − p − 1 J n + p + 2 ( t ) 𝑑 t . superscript 1 𝑝 1 𝑘 𝑘 2 ⋯ 𝑘 2 𝑖 1 superscript subscript 0 𝑤 superscript 𝑡 𝑘 𝑛 𝑝 1 subscript 𝐽 𝑛 𝑝 2 𝑡 differential-d 𝑡 \displaystyle+(-1)^{p+1}k(k-2)\cdots(k-2(i+1))\int_{0}^{w}t^{k+n-p-1}J_{n+p+2}(t)dt.
On s’arrête lorsque ( k + n − p − 1 ) − 1 = n + p + 2 𝑘 𝑛 𝑝 1 1 𝑛 𝑝 2 (k+n-p-1)-1=n+p+2 , c’est à dire lorsque p = k − 4 2 𝑝 𝑘 4 2 p=\frac{k-4}{2} . On termine la preuve en notant que
∫ 0 1 t k + n + 1 J n ( t w ) 𝑑 t = 1 w k + n + 2 ∫ 0 w t k + n + 1 J n ( t ) 𝑑 t superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 𝑡 𝑤 differential-d 𝑡 1 superscript 𝑤 𝑘 𝑛 2 superscript subscript 0 𝑤 superscript 𝑡 𝑘 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 𝑡 differential-d 𝑡 \int_{0}^{1}t^{k+n+1}J_{n}(tw)dt=\frac{1}{w^{k+n+2}}\int_{0}^{w}t^{k+n+1}J_{n}(t)dt pour tout w ≠ 0 𝑤 0 w\neq 0 .
∎
Corollaire 4.16 .
Soient p 𝑝 p et q 𝑞 q deux entiers positifs supérieurs à 2. Il existe des constantes réelles c 1 , c 2 , … , c max ( p − 2 , q − 2 ) subscript 𝑐 1 subscript 𝑐 2 … subscript 𝑐 𝑝 2 𝑞 2
c_{1},c_{2},\ldots,c_{{}_{\max(p-2,q-2)}} telles que
∫ 0 1 ( t 2 p + n + 1 − t 2 q + n + 1 ) J n ( t w ) 𝑑 t = 2 q − p w 2 J n + 2 ( w ) + ∑ i = 1 max ( p − 2 , q − 2 ) c i J n + i + 2 ( w ) w i + 2 . superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝑛 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝑛 1 subscript 𝐽 𝑛 𝑡 𝑤 differential-d 𝑡 2 𝑞 𝑝 superscript 𝑤 2 subscript 𝐽 𝑛 2 𝑤 superscript subscript 𝑖 1 𝑝 2 𝑞 2 subscript 𝑐 𝑖 subscript 𝐽 𝑛 𝑖 2 𝑤 superscript 𝑤 𝑖 2 \int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+n+1}-t^{2q+n+1}\bigr{)}J_{n}(tw)dt=2\frac{q-p}{w^{2}}J_{n+2}(w)+\sum_{i=1}^{\max(p-2,q-2)}c_{i}\frac{J_{n+i+2}(w)}{w^{i+2}}.
Proof.
C’est une conséquence immédiate du lemme précédent.
∎
En fonction de ν 𝜈 \nu , nous allons établir que la fonction réelle x ↦ x 2 p + ν + 1 − x 2 q + ν + 1 maps-to 𝑥 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 x\mapsto x^{2p+\nu+1}-x^{2q+\nu+1} admet
un développement de type Bessel-Fourier dans le contexte de cet article. C’est l’objet
des théorèmes 4.17 et 4.18 qui constitueront le noyau de la preuve du théorème 4.12 .
Théorème 4.17 .
Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . Si ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 alors pour p , q ∈ ℕ 𝑝 𝑞
ℕ p,q\in\mathbb{N} assez grands, il existe des constantes réelles l k subscript 𝑙 𝑘 l_{k} et l k ′ subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 l^{\prime}_{k} pour tout k ∈ ℕ ∗ 𝑘 superscript ℕ ∗ k\in\mathbb{N}^{\ast} telles qu’on a convergence uniforme sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] des séries suivantes:
1.
(a)
∑ k = 1 ∞ l k x 1 2 J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 = x 2 p + ν + 1 2 − x 2 q + ν + 1 2 , superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 2 \sum_{k=1}^{\infty}l_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}=x^{2p+\nu+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu+\frac{1}{2}},
(b)
∑ k = 1 ∞ l k ′ x 1 2 J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 = 0 , superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 0 \sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}=0,
2.
(a)
∑ k = 1 ∞ l k ′ J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) x 1 2 J ν − m ( x λ k ) ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 = x 2 p + ν − m + 1 2 − x 2 q + ν − m + 1 2 , superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 𝑚 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 𝑚 1 2 \sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}=x^{2p+\nu-m+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu-m+\frac{1}{2}},
(b)
∑ k = 1 ∞ l k J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) x 1 2 J ν − m ( x λ k ) ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 = 0 . superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 0 \sum_{k=1}^{\infty}l_{k}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}=0.
Proof.
Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . On fixe p 𝑝 p et q 𝑞 q deux entiers supérieurs à | ν | 𝜈 |\nu| .
1.
(a)
D’après le corollaire 4.16 ,
il existe des constantes réelles c i , ν subscript 𝑐 𝑖 𝜈
c_{i,\nu} telles que pour tout w 𝑤 w dans un ouvert ne contenant pas les pôles
de t + , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{+,\nu} , on a
∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 \displaystyle\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}
t + , ν ( w ) d t = ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) J ν ( t w ) 𝑑 t J ν ( x w ) J ν − m ( w ) J ν ( w ) L m , ν ( w ) , subscript 𝑡 𝜈
𝑤 𝑑 𝑡 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝑤 differential-d 𝑡 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle t_{+,\nu}(w)dt=\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}J_{\nu}(tw)dt\frac{J_{\nu}(xw)J_{\nu-m}(w)}{J_{\nu}(w)L_{m,\nu}(w)},
= 2 q − p w 2 J ν + 2 ( w ) J ν ( x w ) J ν − m ( w ) J ν ( w ) L m , ν ( w ) + ∑ i = 1 max ( p − 2 , q − 2 ) c i , ν J n + i + 2 ( w ) w i + 2 J ν ( x w ) J ν − m ( w ) J ν ( w ) L m , ν ( w ) . absent 2 𝑞 𝑝 superscript 𝑤 2 subscript 𝐽 𝜈 2 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 superscript subscript 𝑖 1 𝑝 2 𝑞 2 subscript 𝑐 𝑖 𝜈
subscript 𝐽 𝑛 𝑖 2 𝑤 superscript 𝑤 𝑖 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle=2\frac{q-p}{w^{2}}J_{\nu+2}(w)\frac{J_{\nu}(xw)J_{\nu-m}(w)}{J_{\nu}(w)L_{m,\nu}(w)}+\sum_{i=1}^{\max(p-2,q-2)}c_{i,\nu}\frac{J_{n+i+2}(w)}{w^{i+2}}\frac{J_{\nu}(xw)J_{\nu-m}(w)}{J_{\nu}(w)L_{m,\nu}(w)}.
En utilisant 50 , il existe une constante c ν , + + subscript 𝑐 𝜈 absent
c_{\nu,++} telle que:
| ∫ A n − i ∞ A n + i ∞ J n + i + 2 ( w ) w i + 2 J ν ( x w ) J ν − m ( w ) J ν ( w ) L m , ν ( w ) 𝑑 w | superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐽 𝑛 𝑖 2 𝑤 superscript 𝑤 𝑖 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 differential-d 𝑤 \displaystyle\Biggl{|}\int_{A_{n}-i\infty}^{A_{n}+i\infty}\frac{J_{n+i+2}(w)}{w^{i+2}}\frac{J_{\nu}(xw)J_{\nu-m}(w)}{J_{\nu}(w)L_{m,\nu}(w)}dw\Biggr{|}
≤ ∫ A n − i ∞ A n − i ∞ c ν , + + x | w | i + 2 exp ( − ( 1 − x ) | v | ) | d w | absent superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑐 𝜈 absent
𝑥 superscript 𝑤 𝑖 2 1 𝑥 𝑣 𝑑 𝑤 \displaystyle\leq\int_{A_{n}-i\infty}^{A_{n}-i\infty}\frac{c_{\nu,++}}{\sqrt{x}|w|^{i+2}}\exp\bigl{(}-(1-x)|v|\bigr{)}|dw|
≤ c ν , + + x ∫ − ∞ ∞ 1 ( A n 2 + v 2 ) 𝑑 v , puisque 0 < x < 1 formulae-sequence absent subscript 𝑐 𝜈 absent
𝑥 superscript subscript 1 superscript subscript 𝐴 𝑛 2 superscript 𝑣 2 differential-d 𝑣 puisque 0 𝑥 1 \displaystyle\leq\frac{c_{\nu,++}}{\sqrt{x}}\int_{-\infty}^{\infty}\frac{1}{(A_{n}^{2}+v^{2})}dv,\quad\text{puisque}\,0<x<1
= π c ν , + + x A n . absent 𝜋 subscript 𝑐 𝜈 absent
𝑥 subscript 𝐴 𝑛 \displaystyle=\frac{\pi c_{\nu,++}}{\sqrt{x}A_{n}}.
Par suite, il existe une constante C ν subscript 𝐶 𝜈 C_{\nu} telle que
| ∫ A n − i ∞ A n + i ∞ ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) x 1 2 t + , ν ( w ) d t | ≤ C ν A n , ∀ n ∈ ℕ ∗ , x ∈ [ 0 , 1 [ . \Biggl{|}\int_{A_{n}-i\infty}^{A_{n}+i\infty}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}x^{\frac{1}{2}}t_{+,\nu}(w)dt\Biggr{|}\leq\frac{C_{\nu}}{A_{n}},\quad\forall\,n\in\mathbb{N}^{\ast},\,x\in[0,1[.
(59)
Notons que
∫ A n − i ∞ A n + i ∞ ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) t + , ν ( w ) 𝑑 t = ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) ∫ A n − i ∞ A n + i ∞ t + , ν ( w ) 𝑑 t . superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑡 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 superscript subscript subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝐴 𝑛 𝑖 subscript 𝑡 𝜈
𝑤 differential-d 𝑡 \int_{A_{n}-i\infty}^{A_{n}+i\infty}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}t_{+,\nu}(w)dt=\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}\int_{A_{n}-i\infty}^{A_{n}+i\infty}t_{+,\nu}(w)dt. En effet, pour
x ∈ ] 0 , 1 [ x\in]0,1[ fixé, on a t + , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{+,\nu} considérée comme une fonction en t 𝑡 t et w 𝑤 w est absolument
intégrable (d’après 58 ).
On suppose que ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 .
En utilisant 46 du théorème 4.13 , 59 devient:
| ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) x 1 2 κ n + ( t , x ) 𝑑 t − ∑ α | J ν ( α ) = 0 0 < α < A n ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) x 1 2 J ν ( t α ) J ν ( x α ) J ν + 1 ( α ) 2 | ≤ C ν A n , superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 superscript 𝑥 1 2 superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 differential-d 𝑡 subscript conditional 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝛼 0 0 𝛼 subscript 𝐴 𝑛
superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 1 superscript 𝛼 2 subscript 𝐶 𝜈 subscript 𝐴 𝑛 \Bigl{|}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}x^{\frac{1}{2}}\kappa_{n}^{+}(t,x)dt-\sum_{\begin{subarray}{c}\alpha|J_{\nu}(\alpha)=0\\
0<\alpha<A_{n}\end{subarray}}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(t\alpha)J_{\nu}(x\alpha)}{J_{\nu+1}(\alpha)^{2}}\Bigr{|}\leq\frac{C_{\nu}}{A_{n}},
(60)
pour tout x ∈ [ 0 , 1 ] 𝑥 0 1 x\in[0,1] et n ∈ ℕ 𝑛 ℕ n\in\mathbb{N} .
Montrons que la somme
∑ α | J ν ( α ) = 0 0 < α < A n ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) x 1 2 J ν ( t α ) J ν ( x α ) J ν + 1 ( α ) 2 , subscript conditional 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝛼 0 0 𝛼 subscript 𝐴 𝑛
superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 𝛼 subscript 𝐽 𝜈 1 superscript 𝛼 2 \sum_{\begin{subarray}{c}\alpha|J_{\nu}(\alpha)=0\\
0<\alpha<A_{n}\end{subarray}}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(t\alpha)J_{\nu}(x\alpha)}{J_{\nu+1}(\alpha)^{2}},
converge uniformément vers la fonction
x ↦ x 2 p + ν + 1 2 − x 2 q + ν + 1 2 maps-to 𝑥 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 2 x\mapsto x^{2p+\nu+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu+\frac{1}{2}} sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] lorsque n 𝑛 n tend vers l’infini.
En effet, on a d’une part la fonction x ↦ x 2 p + ν − x 2 p + ν maps-to 𝑥 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 x\mapsto x^{2p+\nu}-x^{2p+\nu} est dérivable sur ] 0 , 1 ] ]0,1]
et s’annule en x = 1 𝑥 1 x=1 alors (d’après [11 , §18.26] ) son développement en série de Fourier-Bessel converge
uniformément vers cette fonction sur un intervalle de la forme [ 1 − δ , 1 ] 1 𝛿 1 [1-\delta,1] avec δ > 0 𝛿 0 \delta>0 quelconque.
D’autre part, le résultat du ([11 , p. 617] voir premier paragraphe) nous fournit la convergence sur
[ 0 , 1 − δ ] 0 1 𝛿 [0,1-\delta] , avec δ > 0 𝛿 0 \delta>0 arbitraire. En combinant cela avec 60 , on déduit que:
lim n ↦ ∞ ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) x 1 2 κ n + ( t , x ) 𝑑 t = x 2 p + ν + 1 2 − x 2 p + ν + 1 2 , subscript maps-to 𝑛 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 superscript 𝑥 1 2 superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 differential-d 𝑡 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 2 \lim_{n\mapsto\infty}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}x^{\frac{1}{2}}\kappa_{n}^{+}(t,x)dt=x^{2p+\nu+\frac{1}{2}}-x^{2p+\nu+\frac{1}{2}},
(61)
uniformément sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] .
Si l’on pose
l k := ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) J ν ( t λ k ) 𝑑 t assign subscript 𝑙 𝑘 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 subscript 𝐽 𝜈 𝑡 subscript 𝜆 𝑘 differential-d 𝑡 l_{k}:=\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}J_{\nu}(t\lambda_{k})dt . Alors, l’assertion précédente
devient:
∑ k = 1 ∞ l k x 1 2 J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 = x 2 p + ν + 1 2 − x 2 q + ν + 1 2 , superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 2 \sum_{k=1}^{\infty}l_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}=x^{2p+\nu+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu+\frac{1}{2}},
uniformément sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] .
(b)
Si l’on considère t − , ν subscript 𝑡 𝜈
t_{-,\nu} et en utilisant le même raisonnement précédent et 47 , on obtient
avec le même raisonnement précédent que:
lim n ↦ ∞ ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) x 1 2 κ n − ( t , x ) 𝑑 t = 0 , subscript maps-to 𝑛 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 superscript 𝑥 1 2 superscript subscript 𝜅 𝑛 𝑡 𝑥 differential-d 𝑡 0 \lim_{n\mapsto\infty}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}x^{\frac{1}{2}}\kappa_{n}^{-}(t,x)dt=0,
(62)
uniformément sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] . En posant
l k ′ := J ν ( λ k ) J m − ν ( λ k ) ∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) J m − ν ( t λ k ) 𝑑 t assign superscript subscript 𝑙 𝑘 ′ subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝑚 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 subscript 𝐽 𝑚 𝜈 𝑡 subscript 𝜆 𝑘 differential-d 𝑡 l_{k}^{\prime}:=\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{m-\nu}(\lambda_{k})}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}J_{m-\nu}(t\lambda_{k})dt , la
dernière assertion devient:
∑ k = 1 ∞ l k ′ x 1 2 J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 = 0 , ∀ x ∈ [ 0 , 1 ] . formulae-sequence superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 0 for-all 𝑥 0 1 \sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}=0,\quad\forall\,x\in[0,1].
uniformément
sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] .
2.
(a)
Par application du 4.16 , on montre aussi que:
∫ 0 1 ( t 2 p + ν + 1 − t 2 q + ν + 1 ) superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 1 \displaystyle\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu+1}-t^{2q+\nu+1}\bigr{)}
s + , ν ( w ) d t = ∫ 0 1 ( t 2 p + ν − m + 1 − t 2 q + ν − m + 1 ) J ν − m ( t w ) 𝑑 t J ν ( w ) J ν − m ( w ) J ν − m ( x w ) J ν − m ( w ) J ν − m ( w ) L m , ν ( w ) , subscript 𝑠 𝜈
𝑤 𝑑 𝑡 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 𝑚 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 𝑚 1 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝑤 differential-d 𝑡 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle s_{+,\nu}(w)dt=\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu-m+1}-t^{2q+\nu-m+1}\bigr{)}J_{\nu-m}(tw)dt\frac{J_{\nu}(w)}{J_{\nu-m}(w)}\frac{J_{\nu-m}(xw)J_{\nu-m}(w)}{J_{\nu-m}(w)L_{m,\nu}(w)},
= 2 q − p w 2 J ν − m + 2 ( w ) J ν ( w ) J ν − m ( w ) J ν − m ( x w ) J ν − m ( w ) J ν − m ( w ) L m , ν ( w ) absent 2 𝑞 𝑝 superscript 𝑤 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 2 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle=2\frac{q-p}{w^{2}}J_{\nu-m+2}(w)\frac{J_{\nu}(w)}{J_{\nu-m}(w)}\frac{J_{\nu-m}(xw)J_{\nu-m}(w)}{J_{\nu-m}(w)L_{m,\nu}(w)}
+ ∑ i = 1 max ( p − 2 , q − 2 ) c i , ν − m J n + i + 2 ( w ) w i + 2 J ν ( w ) J ν − m ( w ) J ν − m ( x w ) J ν − m ( w ) J ν − m ( w ) L m , ν ( w ) . superscript subscript 𝑖 1 𝑝 2 𝑞 2 subscript 𝑐 𝑖 𝜈 𝑚
subscript 𝐽 𝑛 𝑖 2 𝑤 superscript 𝑤 𝑖 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑤 subscript 𝐿 𝑚 𝜈
𝑤 \displaystyle+\sum_{i=1}^{\max(p-2,q-2)}c_{i,\nu-m}\frac{J_{n+i+2}(w)}{w^{i+2}}\frac{J_{\nu}(w)}{J_{\nu-m}(w)}\frac{J_{\nu-m}(xw)J_{\nu-m}(w)}{J_{\nu-m}(w)L_{m,\nu}(w)}.
Et comme avant, on peut trouver C ν ′ superscript subscript 𝐶 𝜈 ′ C_{\nu}^{\prime} une constante réelle telle que:
| ∫ A n − i ∞ A n + i ∞ ∫ 0 1 ( t 2 p + ν − m + 1 − t 2 q + ν − m + 1 ) s + , ν ( w ) d t | ≤ C ν x A n , ∀ n ∈ ℕ ∗ , ∀ x ∈ ] 0 , 1 [ . \Biggl{|}\int_{A_{n}-i\infty}^{A_{n}+i\infty}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu-m+1}-t^{2q+\nu-m+1}\bigr{)}s_{+,\nu}(w)dt\Biggr{|}\leq\frac{C_{\nu}}{\sqrt{x}A_{n}},\quad\forall\,n\in\mathbb{N}^{\ast},\,\forall\,x\in]0,1[.
Cette dernière inégalité combinée avec 48 , nous permet de déduire que:
lim n ↦ ∞ ∫ 0 1 ( t 2 p + ν − m + 1 − t 2 q + ν − m + 1 ) subscript maps-to 𝑛 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 𝑚 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 𝑚 1 \displaystyle\lim_{n\mapsto\infty}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu-m+1}-t^{2q+\nu-m+1}\bigr{)}
x 1 2 τ n + ( t , x ) d t superscript 𝑥 1 2 superscript subscript 𝜏 𝑛 𝑡 𝑥 𝑑 𝑡 \displaystyle x^{\frac{1}{2}}\tau_{n}^{+}(t,x)dt
= ∑ γ | J ν − m ( γ ) = 0 0 < γ ∫ 0 1 ( t 2 p + ν − m + 1 − t 2 q + ν − m + 1 ) J ν − m ( t γ ) 𝑑 t x 1 2 J ν − m ( x γ ) J ν − m + 1 ( γ ) 2 𝑑 t absent subscript conditional 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝛾 0 0 𝛾
superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝜈 𝑚 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝜈 𝑚 1 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑡 𝛾 differential-d 𝑡 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 𝛾 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 1 superscript 𝛾 2 differential-d 𝑡 \displaystyle=\sum_{\begin{subarray}{c}\gamma|J_{\nu-m}(\gamma)=0\\
0<\gamma\end{subarray}}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+\nu-m+1}-t^{2q+\nu-m+1}\bigr{)}J_{\nu-m}(t\gamma)dtx^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu-m}(x\gamma)}{J_{\nu-m+1}(\gamma)^{2}}dt
= x 2 p + ν − m + 1 2 − x 2 q + ν − m + 1 2 , absent superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 𝑚 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 𝑚 1 2 \displaystyle=x^{2p+\nu-m+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu-m+\frac{1}{2}},
uniformément sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] . En d’autres termes, la somme suivante converge uniformément vers x 2 p + ν − m + 1 2 − x 2 q + ν − m + 1 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 𝑚 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 𝑚 1 2 x^{2p+\nu-m+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu-m+\frac{1}{2}} sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] :
∑ k = 1 ∞ l k ′ J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) x 1 2 J ν − m ( x λ k ) ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 = x 2 p + ν − m + 1 2 − x 2 q + ν − m + 1 2 , ∀ x ∈ [ 0 , 1 ] . formulae-sequence superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 𝑚 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 𝑚 1 2 for-all 𝑥 0 1 \displaystyle\sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}=x^{2p+\nu-m+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu-m+\frac{1}{2}},\quad\forall\,x\in[0,1].
où l k ′ = J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) ∫ 0 1 ( t 2 p + m − ν + 1 − t 2 q + m − ν + 1 ) J m − ν ( t λ k ) 𝑑 t subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript 0 1 superscript 𝑡 2 𝑝 𝑚 𝜈 1 superscript 𝑡 2 𝑞 𝑚 𝜈 1 subscript 𝐽 𝑚 𝜈 𝑡 subscript 𝜆 𝑘 differential-d 𝑡 l^{\prime}_{k}=\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\int_{0}^{1}\bigl{(}t^{2p+m-\nu+1}-t^{2q+m-\nu+1}\bigr{)}J_{m-\nu}(t\lambda_{k})dt .
(b)
Pour la dernière formule, on considère s − , ν subscript 𝑠 𝜈
s_{-,\nu} et on montre comme avant que (en utilisant 49 ):
∑ k = 1 ∞ l k J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) J ν − m ( x λ k ) ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 = 0 , ∀ x ∈ [ 0 , 1 ] . formulae-sequence superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 0 for-all 𝑥 0 1 \sum_{k=1}^{\infty}l_{k}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}=0,\quad\forall\,x\in[0,1].
avec convergence uniforme sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] .
∎
Le théorème suivant traite le cas restant, c-à-d ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} :
Théorème 4.18 .
Pour tout ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} , il existe δ ν ∈ ℝ ∗ subscript 𝛿 𝜈 superscript ℝ ∗ \delta_{\nu}\in\mathbb{R}^{\ast} tel que pour tout x ∈ [ 0 , 1 ] 𝑥 0 1 x\in[0,1] :
1.
(a)
δ ν x ν + 1 2 = ∑ k = 1 ∞ l k x 1 2 J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ( x 2 p + ν + 1 2 − x 2 q + ν + 1 2 ) , subscript 𝛿 𝜈 superscript 𝑥 𝜈 1 2 superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 2 \delta_{\nu}x^{\nu+\frac{1}{2}}=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\bigl{(}x^{2p+\nu+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu+\frac{1}{2}}\bigr{)},
(b)
δ m − ν x ν + 1 2 = ∑ k = 1 ∞ l k ′ x 1 2 J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 . subscript 𝛿 𝑚 𝜈 superscript 𝑥 𝜈 1 2 superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \delta_{m-\nu}x^{\nu+\frac{1}{2}}=\sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}.
2.
(a)
δ m − ν x m − ν + 1 2 = ∑ k = 1 ∞ l k ′ x 1 2 J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) J ν − m ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ( x 2 p + m − ν + 1 2 − x 2 q + m − ν + 1 2 ) , subscript 𝛿 𝑚 𝜈 superscript 𝑥 𝑚 𝜈 1 2 superscript subscript 𝑘 1 superscript subscript 𝑙 𝑘 ′ superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝑚 𝜈 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝑚 𝜈 1 2 \delta_{m-\nu}x^{m-\nu+\frac{1}{2}}=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}^{\prime}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\bigl{(}x^{2p+m-\nu+\frac{1}{2}}-x^{2q+m-\nu+\frac{1}{2}}\bigr{)},
(b)
δ ν x m − ν + 1 2 = ∑ k = 1 ∞ l k x 1 2 J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) J ν − m ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 , subscript 𝛿 𝜈 superscript 𝑥 𝑚 𝜈 1 2 superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \delta_{\nu}x^{m-\nu+\frac{1}{2}}=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}},
En plus, on a convergence uniforme de ces sommes sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] . (Les constantes l k subscript 𝑙 𝑘 l_{k} et l k ′ superscript subscript 𝑙 𝑘 ′ l_{k}^{\prime} sont les mêmes
qu’au théorème 4.17 .)
Proof.
Soit ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} . En utilisant (2.) du théorème 4.13 , alors la preuve de ce théorème suit le même raisonnement fait pour établir théorème
4.17 . On trouve:
2 ( ν + 1 ) ( m − ν + 1 ) ( q − p ) ( m + 2 ) ( p + ν + 1 ) ( q + ν + 1 ) x ν + 1 2 2 𝜈 1 𝑚 𝜈 1 𝑞 𝑝 𝑚 2 𝑝 𝜈 1 𝑞 𝜈 1 superscript 𝑥 𝜈 1 2 \displaystyle 2\frac{(\nu+1)(m-\nu+1)(q-p)}{(m+2)(p+\nu+1)(q+\nu+1)}x^{\nu+\frac{1}{2}}
= ∑ k = 1 ∞ l k x 1 2 J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ( x 2 p + ν + 1 2 − x 2 q + ν + 1 2 ) , absent superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 2 \displaystyle=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\bigl{(}x^{2p+\nu+\frac{1}{2}}-x^{2q+\nu+\frac{1}{2}}\bigr{)},
2 ( ν + 1 ) ( m − ν + 1 ) ( q − p ) ( m + 2 ) ( p + m − ν + 1 ) ( q + m − ν + 1 ) x ν + 1 2 2 𝜈 1 𝑚 𝜈 1 𝑞 𝑝 𝑚 2 𝑝 𝑚 𝜈 1 𝑞 𝑚 𝜈 1 superscript 𝑥 𝜈 1 2 \displaystyle 2\frac{(\nu+1)(m-\nu+1)(q-p)}{(m+2)(p+m-\nu+1)(q+m-\nu+1)}x^{\nu+\frac{1}{2}}
= ∑ k = 1 ∞ l k ′ x 1 2 J ν ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 , absent superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \displaystyle=\sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}},
2 ( ν + 1 ) ( m − ν + 1 ) ( q − p ) ( m + 2 ) ( p + m − ν + 1 ) ( q + m − ν + 1 ) x m − ν + 1 2 2 𝜈 1 𝑚 𝜈 1 𝑞 𝑝 𝑚 2 𝑝 𝑚 𝜈 1 𝑞 𝑚 𝜈 1 superscript 𝑥 𝑚 𝜈 1 2 \displaystyle 2\frac{(\nu+1)(m-\nu+1)(q-p)}{(m+2)(p+m-\nu+1)(q+m-\nu+1)}x^{m-\nu+\frac{1}{2}}
= ∑ k = 1 ∞ l k ′ x 1 2 J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) J ν − m ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ( x 2 p + m − ν + 1 2 − x 2 q + m − ν + 1 2 ) , absent superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript 𝑥 2 𝑝 𝑚 𝜈 1 2 superscript 𝑥 2 𝑞 𝑚 𝜈 1 2 \displaystyle=\sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\bigl{(}x^{2p+m-\nu+\frac{1}{2}}-x^{2q+m-\nu+\frac{1}{2}}\bigr{)},
2 ( ν + 1 ) ( m − ν + 1 ) ( q − p ) ( m + 2 ) ( p + ν + 1 ) ( q + ν + 1 ) x m − ν + 1 2 2 𝜈 1 𝑚 𝜈 1 𝑞 𝑝 𝑚 2 𝑝 𝜈 1 𝑞 𝜈 1 superscript 𝑥 𝑚 𝜈 1 2 \displaystyle 2\frac{(\nu+1)(m-\nu+1)(q-p)}{(m+2)(p+\nu+1)(q+\nu+1)}x^{m-\nu+\frac{1}{2}}
= ∑ k = 1 ∞ l k x 1 2 J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) J ν − m ( x λ k ) 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 , absent superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 superscript 𝑥 1 2 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \displaystyle=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}x^{\frac{1}{2}}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{J_{\nu-m}(x\lambda_{k})}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}},
avec convergence uniforme sur [ 0 , 1 ] 0 1 [0,1] . On pose δ ν = 2 ( ν + 1 ) ( m − ν + 1 ) ( q − p ) ( m + 2 ) ( p + ν + 1 ) ( q + ν + 1 ) , ∀ ν ∈ { 0 , 1 , … , m } formulae-sequence subscript 𝛿 𝜈 2 𝜈 1 𝑚 𝜈 1 𝑞 𝑝 𝑚 2 𝑝 𝜈 1 𝑞 𝜈 1 for-all 𝜈 0 1 … 𝑚 \delta_{\nu}=2\frac{(\nu+1)(m-\nu+1)(q-p)}{(m+2)(p+\nu+1)(q+\nu+1)},\;\forall\,\nu\in\{0,1,\ldots,m\} .
∎
Maintenant, on se propose d’établir le théorème 4.12 . Soit ν ∈ ℤ 𝜈 ℤ \nu\in\mathbb{Z} . Si
ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 on pose δ ν = 0 subscript 𝛿 𝜈 0 \delta_{\nu}=0 , sinon δ ν subscript 𝛿 𝜈 \delta_{\nu} est le réel dans 4.18 .
Soit f ∈ ℰ m 𝑓 subscript ℰ 𝑚 f\in\mathcal{E}_{m} . D’après 4.17 et 4.18 , nous avons montré qu’il existe des constantes
réelles
δ ν subscript 𝛿 𝜈 \delta_{\nu} qui ne dépendent pas de f 𝑓 f vérifiant δ ν = 0 subscript 𝛿 𝜈 0 \delta_{\nu}=0 si ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 telles que:
D’après 1.(a) et 2.(b) du théorème 4.17 (resp. 1.(a) et 2.(b) du théorème
4.18 ), on a pour tout ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 (resp. pour tout ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} ):
δ ν ∫ 0 1 x ν + 1 f ( x ) 𝑑 x = ∑ k = 1 ∞ l k ∫ 0 1 f ( x ) J ν ( x λ k ) x 𝑑 x 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ∫ 0 1 ( x 2 p + ν + 1 − x 2 q + ν + 1 ) f ( x ) 𝑑 x , δ ν ∫ 0 1 x 2 m − ν + 1 f ( 1 x ) 𝑑 x = ∑ k = 1 ∞ l k J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) ∫ 0 1 x m f ( 1 x ) J ν − m ( x λ k ) x 𝑑 x 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 , formulae-sequence subscript 𝛿 𝜈 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 𝜈 1 𝑓 𝑥 differential-d 𝑥 superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 superscript subscript 0 1 𝑓 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 𝑥 differential-d 𝑥 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 𝑓 𝑥 differential-d 𝑥 subscript 𝛿 𝜈 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑚 𝜈 1 𝑓 1 𝑥 differential-d 𝑥 superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 𝑚 𝑓 1 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 𝑥 differential-d 𝑥 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \begin{split}\delta_{\nu}\int_{0}^{1}x^{\nu+1}f(x)dx&=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}\frac{\int_{0}^{1}f(x)J_{\nu}(x\lambda_{k})xdx}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\int_{0}^{1}\bigl{(}x^{2p+\nu+1}-x^{2q+\nu+1}\bigr{)}f(x)dx,\\
\delta_{\nu}\int_{0}^{1}x^{2m-\nu+1}f(\frac{1}{x})dx&=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{\int_{0}^{1}x^{m}f(\frac{1}{x})J_{\nu-m}(x\lambda_{k})xdx}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}},\end{split}
(63)
D’après 1.(b) et 2.(a) du théorème 4.17 (resp. 1.(b) et 2.(a) du théorème
4.18 ), on a pour tout ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ν ≥ m + 1 𝜈 𝑚 1 \nu\geq m+1 (resp. pour tout ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} ):
δ m − ν ∫ 0 1 x 2 m − ν + 1 f ( 1 x ) 𝑑 x = ∑ k = 1 ∞ l k ′ J ν ( λ k ) J ν − m ( λ k ) ∫ 0 1 x m f ( 1 x ) J ν − m ( x λ k ) x 𝑑 x 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ∫ 0 1 ( x 2 p + 2 m − ν + 1 − x 2 q + 2 m − ν + 1 ) f ( 1 x ) 𝑑 x , δ m − ν ∫ 0 1 x ν + 1 f ( x ) 𝑑 x = ∑ k = 1 ∞ l k ′ ∫ 0 1 f ( x ) J ν ( x λ k ) x 𝑑 x 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 , formulae-sequence subscript 𝛿 𝑚 𝜈 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑚 𝜈 1 𝑓 1 𝑥 differential-d 𝑥 superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 subscript 𝜆 𝑘 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 𝑚 𝑓 1 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 𝑚 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 𝑥 differential-d 𝑥 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑝 2 𝑚 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 2 𝑚 𝜈 1 𝑓 1 𝑥 differential-d 𝑥 subscript 𝛿 𝑚 𝜈 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 𝜈 1 𝑓 𝑥 differential-d 𝑥 superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 superscript subscript 0 1 𝑓 𝑥 subscript 𝐽 𝜈 𝑥 subscript 𝜆 𝑘 𝑥 differential-d 𝑥 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 \begin{split}\delta_{m-\nu}\int_{0}^{1}x^{2m-\nu+1}f(\frac{1}{x})dx&=\sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}\frac{J_{\nu}(\lambda_{k})}{J_{\nu-m}(\lambda_{k})}\frac{\int_{0}^{1}x^{m}f(\frac{1}{x})J_{\nu-m}(x\lambda_{k})xdx}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\int_{0}^{1}\bigl{(}x^{2p+2m-\nu+1}-x^{2q+2m-\nu+1}\bigr{)}f(\frac{1}{x})dx,\\
\delta_{m-\nu}\int_{0}^{1}x^{\nu+1}f(x)dx&=\sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}\frac{\int_{0}^{1}f(x)J_{\nu}(x\lambda_{k})xdx}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}},\end{split}
(64)
(Rappelons que si ν ∈ { 0 , 1 , … , m } 𝜈 0 1 … 𝑚 \nu\in\{0,1,\ldots,m\} , on a
( f , x ν ) m = ∫ 0 1 x ν + 1 f ( x ) 𝑑 x + ∫ 0 1 x 2 m − ν + 1 f ( x ) 𝑑 x subscript 𝑓 superscript 𝑥 𝜈 𝑚 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 𝜈 1 𝑓 𝑥 differential-d 𝑥 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑚 𝜈 1 𝑓 𝑥 differential-d 𝑥 (f,x^{\nu})_{m}=\int_{0}^{1}x^{\nu+1}f(x)dx+\int_{0}^{1}x^{2m-\nu+1}f(x)dx . Par contre lorsque
ν ≤ − 1 𝜈 1 \nu\leq-1 ou ≥ m + 1 absent 𝑚 1 \geq m+1 ,
on fait la convention suivante ( f , x ν ) m := 0 assign subscript 𝑓 superscript 𝑥 𝜈 𝑚 0 (f,x^{\nu})_{m}:=0 ).
En additionnant les deux équations du 63 (resp 64 ), on obtient:
δ ν ( f , x ν ) m subscript 𝛿 𝜈 subscript 𝑓 superscript 𝑥 𝜈 𝑚 \displaystyle\delta_{\nu}(f,x^{\nu})_{m}
= ∑ k = 1 ∞ l k ( f , 𝝋 ν , k ( m ) ) m 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ∫ 0 1 ( x 2 p + ν + 1 − x 2 q + ν + 1 ) f ( x ) 𝑑 x , absent superscript subscript 𝑘 1 subscript 𝑙 𝑘 subscript 𝑓 superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑝 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 𝜈 1 𝑓 𝑥 differential-d 𝑥 \displaystyle=\sum_{k=1}^{\infty}l_{k}\frac{(f,{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)})_{m}}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\int_{0}^{1}\bigl{(}x^{2p+\nu+1}-x^{2q+\nu+1}\bigr{)}f(x)dx,
δ ν − m ( f , x ν ) m subscript 𝛿 𝜈 𝑚 subscript 𝑓 superscript 𝑥 𝜈 𝑚 \displaystyle\delta_{\nu-m}(f,x^{\nu})_{m}
= ∑ k = 1 ∞ l k ′ ( f , 𝝋 ν , k ( m ) ) m 2 ‖ 𝝋 ν , k ( m ) ‖ m 2 − ∫ 0 1 ( x 2 p + 2 m − ν + 1 − x 2 q + 2 m − ν + 1 ) f ( 1 x ) 𝑑 x . absent superscript subscript 𝑘 1 subscript superscript 𝑙 ′ 𝑘 subscript 𝑓 superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript norm superscript subscript 𝝋 𝜈 𝑘
𝑚 𝑚 2 superscript subscript 0 1 superscript 𝑥 2 𝑝 2 𝑚 𝜈 1 superscript 𝑥 2 𝑞 2 𝑚 𝜈 1 𝑓 1 𝑥 differential-d 𝑥 \displaystyle=\sum_{k=1}^{\infty}l^{\prime}_{k}\frac{(f,{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)})_{m}}{2\|{\boldsymbol{\varphi}}_{\nu,k}^{(m)}\|_{m}^{2}}-\int_{0}^{1}\bigl{(}x^{2p+2m-\nu+1}-x^{2q+2m-\nu+1}\bigr{)}f(\frac{1}{x})dx.
Ce termine la preuve du théorème 4.12 .
5 Annexe
On rappelle le résultat suivant:
Proposition 5.1 .
( ( ( Formule de Green) ) ) Soit X 𝑋 X une variété complexe de dimension d 𝑑 d et A ⊂ X 𝐴 𝑋 A\subset X un ouvert relativement compact tel que A ¯ ¯ 𝐴 \overline{A} soit une sous-variété réelle à coins de X 𝑋 X . Soient f 𝑓 f et g 𝑔 g deux formes différentielles de classes 𝒞 2 superscript 𝒞 2 \mathcal{C}^{2} au voisinage de A ¯ ¯ 𝐴 \overline{A} de bidegrés ( p , p ) 𝑝 𝑝 (p,p) et ( q , q ) 𝑞 𝑞 (q,q) telles que p + q = d − 1 𝑝 𝑞 𝑑 1 p+q=d-1 . On a:
∫ A ( f d d c g − g d d c f ) = ∫ ∂ A ( f d c g − g d c f ) subscript 𝐴 𝑓 𝑑 superscript 𝑑 𝑐 𝑔 𝑔 𝑑 superscript 𝑑 𝑐 𝑓 subscript 𝐴 𝑓 superscript 𝑑 𝑐 𝑔 𝑔 superscript 𝑑 𝑐 𝑓 \int_{A}(fdd^{c}g-gdd^{c}f)=\int_{\partial A}(fd^{c}g-gd^{c}f)
On rappelle qu’un ensemble { φ n } n ∈ ℕ subscript subscript 𝜑 𝑛 𝑛 ℕ \{\varphi_{n}\}_{n\in\mathbb{N}} de vecteurs orthogonaux deux à deux dans ℋ ℋ \mathcal{H} , un espace hilbertien, est dit total si et seulement si l’ensemble S 𝑆 S formé des combinaisons linéaires finies ∑ k = 1 n a k φ k superscript subscript 𝑘 1 𝑛 subscript 𝑎 𝑘 subscript 𝜑 𝑘 \sum_{k=1}^{n}a_{k}\varphi_{k} des φ k subscript 𝜑 𝑘 \varphi_{k} est dense dans ℋ ℋ \mathcal{H} .
Proposition 5.2 .
Une suite orthogonale ( ϕ j ) j ∈ ℕ subscript subscript italic-ϕ 𝑗 𝑗 ℕ (\phi_{j})_{j\in\mathbb{N}} de vecteurs d’un espace de Hilbert H 𝐻 H est totale si et seulement si
le vecteur nul est l’unique vecteur orthogonal à tous les ϕ j subscript italic-ϕ 𝑗 \phi_{j} .
Proof.
Voir par exemple [3 , théorème 12, p.366] .
∎
La proposition suivante donne une description d’une extension maximale autoadjointe associée à un opérateur positif admettant
une famille de vecteurs propres formant un système total.
Lemme 5.3 .
Soit H 𝐻 H un espace de Hilbert avec produit hermitien noté ( ⋅ , ⋅ ) ⋅ ⋅ (\cdot,\cdot) .
Soit Δ : D ⊂ H ⟶ H : Δ 𝐷 𝐻 ⟶ 𝐻 \Delta:D\subset H\longrightarrow H un opérateur linéaire, où D 𝐷 D est un sous-espace linéaire dense de H 𝐻 H . Soit
( ϕ k ) k ∈ ℕ subscript subscript italic-ϕ 𝑘 𝑘 ℕ (\phi_{k})_{k\in\mathbb{N}} une base orthonormale de H 𝐻 H , et on suppose qu’il existe 0 ≤ λ 0 ≤ λ 1 ≤ … 0 subscript 𝜆 0 subscript 𝜆 1 … 0\leq\lambda_{0}\leq\lambda_{1}\leq\ldots
une suite croissante de réels positifs tels que:
( ϕ k , Δ ψ ) = λ k ( ϕ k , ψ ) ∀ ψ ∈ D , ∀ k ∈ ℕ . formulae-sequence subscript italic-ϕ 𝑘 Δ 𝜓 subscript 𝜆 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 𝜓 formulae-sequence for-all 𝜓 𝐷 for-all 𝑘 ℕ \bigl{(}\phi_{k},\Delta\psi\bigr{)}=\lambda_{k}(\phi_{k},\psi)\quad\forall\,\psi\in D,\;\forall\,k\in\mathbb{N}.
On pose H 2 := { ψ = ∑ k = 0 ∞ a k ϕ k ∈ H | a k ∈ ℂ , ∀ k ∈ ℂ , ∑ k = 0 ∞ λ k 2 | a k | 2 < ∞ } H_{2}:=\bigl{\{}\psi=\sum_{k=0}^{\infty}a_{k}\phi_{k}\in H\bigl{|}a_{k}\in\mathbb{C},\;\forall k\in\mathbb{C},\sum_{k=0}^{\infty}\lambda_{k}^{2}|a_{k}|^{2}<\infty\bigr{\}} et soit Q 𝑄 Q l’opérateur linéaire défini sur H 2 subscript 𝐻 2 H_{2} en posant:
Q ( ψ ) = ∑ k = 0 ∞ λ k a k ϕ k , 𝑄 𝜓 superscript subscript 𝑘 0 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝑎 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 Q(\psi)=\sum_{k=0}^{\infty}\lambda_{k}a_{k}\phi_{k},
pour ψ = ∑ k = 0 ∞ a k ϕ k ∈ H 2 𝜓 superscript subscript 𝑘 0 subscript 𝑎 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 subscript 𝐻 2 \psi=\sum_{k=0}^{\infty}a_{k}\phi_{k}\in H_{2} .
Si D ⊂ H 2 𝐷 subscript 𝐻 2 D\subset H_{2} , alors Q 𝑄 Q est une extension maximale autoadjointe de Δ Δ \Delta dans H 2 subscript 𝐻 2 H_{2} .
Proof.
Vérifions d’abord que
Q 𝑄 Q est une extension de Δ Δ \Delta , soit ψ ∈ D 𝜓 𝐷 \psi\in D et montrons que Q ( ψ ) = Δ ( ψ ) 𝑄 𝜓 Δ 𝜓 Q(\psi)=\Delta(\psi) . Il existe deux suites de nombres
complexes ( a k ) k ∈ ℕ subscript subscript 𝑎 𝑘 𝑘 ℕ (a_{k})_{k\in\mathbb{N}} et ( b k ) k ∈ ℕ subscript subscript 𝑏 𝑘 𝑘 ℕ (b_{k})_{k\in\mathbb{N}} telles que ψ = ∑ k = 0 ∞ a k ϕ k 𝜓 superscript subscript 𝑘 0 subscript 𝑎 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 \psi=\sum_{k=0}^{\infty}a_{k}\phi_{k} et Δ ψ = ∑ k = 0 ∞ b k ϕ k Δ 𝜓 superscript subscript 𝑘 0 subscript 𝑏 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 \Delta\psi=\sum_{k=0}^{\infty}b_{k}\phi_{k} . Donc, b k ¯ = ( ϕ k , Δ ψ ) = λ k ( ϕ k , ψ ) = λ k a k ¯ ¯ subscript 𝑏 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 Δ 𝜓 subscript 𝜆 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 𝜓 subscript 𝜆 𝑘 ¯ subscript 𝑎 𝑘 \overline{b_{k}}=(\phi_{k},\Delta\psi)=\lambda_{k}(\phi_{k},\psi)=\lambda_{k}\overline{a_{k}} , par suite
Δ ψ = ∑ k = 0 ∞ λ k a k ψ k = Q ( ψ ) Δ 𝜓 superscript subscript 𝑘 0 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝑎 𝑘 subscript 𝜓 𝑘 𝑄 𝜓 \Delta\psi=\sum_{k=0}^{\infty}\lambda_{k}a_{k}\psi_{k}=Q(\psi) .
( Q ( ψ ) , ψ ′ ) = ∑ k = 0 ∞ λ k a k a ¯ k ′ = ( ψ , Q ( ψ ′ ) ) , ∀ ψ , ψ ′ ∈ H 2 . formulae-sequence 𝑄 𝜓 superscript 𝜓 ′ superscript subscript 𝑘 0 subscript 𝜆 𝑘 subscript 𝑎 𝑘 superscript subscript ¯ 𝑎 𝑘 ′ 𝜓 𝑄 superscript 𝜓 ′ for-all 𝜓 superscript 𝜓 ′
subscript 𝐻 2 \displaystyle(Q(\psi),\psi^{\prime})=\sum_{k=0}^{\infty}\lambda_{k}a_{k}\overline{a}_{k}^{\prime}=(\psi,Q(\psi^{\prime})),\quad\forall\,\psi,\psi^{\prime}\in H_{2}.
donc Q 𝑄 Q est autoadjoint.
Maintenant, soit T : D ′ ⊂ H ⟶ H : 𝑇 superscript 𝐷 ′ 𝐻 ⟶ 𝐻 T:D^{\prime}\subset H\longrightarrow H est un opérateur
linéaire autoadjoint qui étend Q 𝑄 Q (c’est à dire H 2 ⊂ D ′ subscript 𝐻 2 superscript 𝐷 ′ H_{2}\subset D^{\prime} et T | D = Δ T_{|D}=\Delta ). Soit ψ ∈ D ′ 𝜓 superscript 𝐷 ′ \psi\in D^{\prime} , il existe deux suites de
nombres complexes ( a k ) k ∈ N subscript subscript 𝑎 𝑘 subscript 𝑁 𝑘 absent (a_{k})_{k\in_{N}} et ( b k ) k ∈ N subscript subscript 𝑏 𝑘 subscript 𝑁 𝑘 absent (b_{k})_{k\in_{N}} telles que ψ = ∑ k = 0 ∞ a k ϕ k 𝜓 superscript subscript 𝑘 0 subscript 𝑎 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 \psi=\sum_{k=0}^{\infty}a_{k}\phi_{k} et T ψ = ∑ k ∈ ℕ b k ϕ k 𝑇 𝜓 subscript 𝑘 ℕ subscript 𝑏 𝑘 subscript italic-ϕ 𝑘 T\psi=\sum_{k\in\mathbb{N}}b_{k}\phi_{k} . Comme T 𝑇 T est autoadjoint, alors ( T w , ψ ) = ( w , T ψ ) 𝑇 𝑤 𝜓 𝑤 𝑇 𝜓 (Tw,\psi)=(w,T\psi) pour tout w ∈ D ′ 𝑤 superscript 𝐷 ′ w\in D^{\prime} . En particulier,
( T ψ k , ψ ) = ( ψ k , T ψ ) 𝑇 subscript 𝜓 𝑘 𝜓 subscript 𝜓 𝑘 𝑇 𝜓 (T\psi_{k},\psi)=(\psi_{k},T\psi) pour tout k ∈ ℕ 𝑘 ℕ k\in\mathbb{N} . On en tire que λ k a k ¯ = b k ¯ subscript 𝜆 𝑘 ¯ subscript 𝑎 𝑘 ¯ subscript 𝑏 𝑘 \lambda_{k}\overline{a_{k}}=\overline{b_{k}} . Par suite,
∑ k ∈ ℕ λ k 2 | a k | 2 = ∑ k ∈ ℕ | b k | 2 < ∞ subscript 𝑘 ℕ superscript subscript 𝜆 𝑘 2 superscript subscript 𝑎 𝑘 2 subscript 𝑘 ℕ superscript subscript 𝑏 𝑘 2 \sum_{k\in\mathbb{N}}\lambda_{k}^{2}|a_{k}|^{2}=\sum_{k\in\mathbb{N}}|b_{k}|^{2}<\infty , donc ψ ∈ H 2 𝜓 subscript 𝐻 2 \psi\in H_{2} . On a donc
montré que D ′ = H 2 superscript 𝐷 ′ subscript 𝐻 2 D^{\prime}=H_{2} .
5.1 Rappels sur la théorie des fonctions de Bessel
Quelques propriétés de fonctions de Bessel utilisées dans cet article. Dans cette introduction à la théorie des fonctions de Bessel, la principale référence sera le chapitre 17 du [12 ] , on s’intéressera à une sous-classe de fonctions de Bessel à savoir les fonctions de Bessel d’ordre un entier.
Pour tout z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} fixé, la fonction:
t ↦ e 1 2 z ( t − 1 t ) , t ≠ 0 , formulae-sequence maps-to 𝑡 superscript 𝑒 1 2 𝑧 𝑡 1 𝑡 𝑡 0 t\mapsto e^{\frac{1}{2}z(t-\frac{1}{t})},\quad t\neq 0,
admet un développement en série de Laurent en t 𝑡 t . Soit n ∈ ℤ 𝑛 ℤ n\in\mathbb{Z} . Par définition, la fonction de Bessel d’ordre n 𝑛 n est la fonction qui à tout z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} , associe le coefficient de t n superscript 𝑡 𝑛 t^{n} dans ce développement, on le note par J n ( z ) subscript 𝐽 𝑛 𝑧 J_{n}(z) .
énonçons quelques propriétés de la fonction J n subscript 𝐽 𝑛 J_{n} :
∙ ∙ \bullet
J n subscript 𝐽 𝑛 J_{n} est une fonction analytique sur ℂ ℂ \mathbb{C} telle que J − n = ( − 1 ) n J n subscript 𝐽 𝑛 superscript 1 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 J_{-n}=(-1)^{n}J_{n} et
J n ( z ) = ∑ r = 0 ∞ ( − 1 ) r ( 1 2 z ) n + 2 r Γ ( r + 1 ) Γ ( n + r + 1 ) , si n ∈ ℕ formulae-sequence subscript 𝐽 𝑛 𝑧 superscript subscript 𝑟 0 superscript 1 𝑟 superscript 1 2 𝑧 𝑛 2 𝑟 Γ 𝑟 1 Γ 𝑛 𝑟 1 si
𝑛 ℕ J_{n}(z)=\sum_{r=0}^{\infty}\frac{(-1)^{r}(\frac{1}{2}z)^{n+2r}}{\Gamma(r+1)\Gamma(n+r+1)},\quad\text{si}\quad n\in\mathbb{N}
(65)
∙ ∙ \bullet
J n subscript 𝐽 𝑛 J_{n} est une solution de l’équation différentielle linéaire suivante:
d 2 y d 2 z + 1 z d y d z + ( 1 − n 2 z 2 ) y = 0 superscript 𝑑 2 𝑦 superscript 𝑑 2 𝑧 1 𝑧 𝑑 𝑦 𝑑 𝑧 1 superscript 𝑛 2 superscript 𝑧 2 𝑦 0 \frac{d^{2}y}{d^{2}z}+\frac{1}{z}\frac{dy}{dz}+\bigl{(}1-\frac{n^{2}}{z^{2}}\bigr{)}y=0
(66)
On a les relations de récurrence suivantes:
∙ ∙ \bullet
d d z ( z − n J n ( z ) ) = − z − n J n + 1 ( z ) . 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 𝑧 superscript 𝑧 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑧 \frac{d}{dz}(z^{-n}J_{n}(z))=-z^{-n}J_{n+1}(z).
(67)
∙ ∙ \bullet
d d z ( z n J n ( z ) ) = z n J n − 1 ( z ) 𝑑 𝑑 𝑧 superscript 𝑧 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 𝑧 superscript 𝑧 𝑛 subscript 𝐽 𝑛 1 𝑧 \frac{d}{dz}(z^{n}J_{n}(z))=z^{n}J_{n-1}(z)
(68)
∙ ∙ \bullet
Les zéros de J n subscript 𝐽 𝑛 J_{n} sont réels.
∙ ∙ \bullet
Pour tous a ≠ b 𝑎 𝑏 a\neq b , on a:
∫ 0 1 x J n ( a x ) J n ( b x ) 𝑑 x = 1 b 2 − a 2 ( a J n ( b ) J n ′ ( a ) − b J n ( a ) J n ′ ( b ) ) , superscript subscript 0 1 𝑥 subscript 𝐽 𝑛 𝑎 𝑥 subscript 𝐽 𝑛 𝑏 𝑥 differential-d 𝑥 1 superscript 𝑏 2 superscript 𝑎 2 𝑎 subscript 𝐽 𝑛 𝑏 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝑎 𝑏 subscript 𝐽 𝑛 𝑎 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ 𝑏 \begin{split}\int_{0}^{1}xJ_{n}(ax)J_{n}(bx)dx&=\frac{1}{b^{2}-a^{2}}\Bigl{(}aJ_{n}(b)J_{n}^{\prime}(a)-bJ_{n}(a)J_{n}^{\prime}(b)\Bigr{)},\end{split}
(69)
et
∫ 0 1 x J n ( a x ) 2 𝑑 x = 1 2 ( J n ′ ( a ) 2 + ( 1 − n 2 a 2 ) J n ( a ) 2 ) . superscript subscript 0 1 𝑥 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝑎 𝑥 2 differential-d 𝑥 1 2 superscript subscript 𝐽 𝑛 ′ superscript 𝑎 2 1 superscript 𝑛 2 superscript 𝑎 2 subscript 𝐽 𝑛 superscript 𝑎 2 \int_{0}^{1}xJ_{n}(ax)^{2}dx=\frac{1}{2}\bigl{(}J_{n}^{\prime}(a)^{2}+(1-\frac{n^{2}}{a^{2}})J_{n}(a)^{2}\bigr{)}.
(70)
voir par exemple [12 , p. 381, 18.]
Soient Z m = { j m , 1 < j m , 2 < … } subscript 𝑍 𝑚 subscript 𝑗 𝑚 1
subscript 𝑗 𝑚 2
… Z_{m}=\{j_{m,1}<j_{m,2}<\ldots\} l’ensemble des zéros positifs non nuls de J m subscript 𝐽 𝑚 J_{m} ordonnés par ordre croissant, voir par exemple [11 , §15] . Soient D m := { c m , 1 < c m , 2 < … } assign subscript 𝐷 𝑚 subscript 𝑐 𝑚 1
subscript 𝑐 𝑚 2
… D_{m}:=\{c_{m,1}<c_{m,2}<\ldots\} les zéros positifs non nuls de J m ′ subscript superscript 𝐽 ′ 𝑚 J^{\prime}_{m} ordonnés par ordre croissant. Comme les zéros de J m subscript 𝐽 𝑚 J_{m} sont simples, voir par exemple [11 , §15.21] , alors
Z m ∩ D m = ∅ . subscript 𝑍 𝑚 subscript 𝐷 𝑚 Z_{m}\cap D_{m}=\emptyset.
(71)
References
[1]
Milton Abramowitz and Irene A. Stegun, editors.
Handbook of mathematical functions with formulas, graphs, and
mathematical tables .
Dover Publications Inc., New York, 1992.
Reprint of the 1972 edition.
[2]
Nicole Berline, Ezra Getzler, and Michèle Vergne.
Heat kernels and Dirac operators .
Grundlehren Text Editions. Springer-Verlag, Berlin, 2004.
Corrected reprint of the 1992 original.
[3]
Garrett Birkhoff and Gian-Carlo Rota.
Ordinary differential equations .
John Wiley & Sons Inc., New York, fourth edition, 1989.
[4]
J.P. Demailly.
Complex analytic and differential geometry .
[5]
H. Gillet and C. Soulé.
Analytic torsion and the arithmetic Todd genus.
Topology , 30(1):21–54, 1991.
With an appendix by D. Zagier.
[6]
Mounir Hajli.
The spectral theory of the generalized laplacians associated to
integrable metrics on compact riemann surfaces.
Arxiv .
[7]
Mounir Hajli.
Théorie spectrale pour certaines métriques singulières et
Géométrie d’Arakelov .
PhD thesis, Université Pierre et Marie Curie, 2012.
[8]
Mounir Hajli.
Sur la fonction zêta associée au laplacien singulier associé
aux métriques canoniques sur la droite projective complexe.
arXiv.org , arXiv:1301.1792 [math.NT], January 2013.
[9]
Akira Ikeda and Yoshiharu Taniguchi.
Spectra and eigenforms of the Laplacian on S n superscript 𝑆 𝑛 S^{n} and
P n ( 𝐂 ) superscript 𝑃 𝑛 𝐂 P^{n}({\bf C}) .
Osaka J. Math. , 15(3):515–546, 1978.
[10]
Xiaonan Ma and George Marinescu.
Holomorphic Morse inequalities and Bergman kernels , volume
254 of Progress in Mathematics .
Birkhäuser Verlag, Basel, 2007.
[11]
G. N. Watson.
A Treatise on the Theory of Bessel Functions .
Cambridge University Press, Cambridge, England, 1944.
[12]
E. T. Whittaker and G. N. Watson.
A course of modern analysis. An introduction to the general
theory of infinite processes and of analytic functions: with an account of
the principal transcendental functions .
Fourth edition. Reprinted. Cambridge University Press, New York,
1962.
National Center for Theoretical Sciences, (Taipei Office)
National Taiwan University, Taipei 106, Taiwan
e-mail: hajli@math.jussieu.fr